کد خبر: ۳۹۳۹۵۴۱

تاریخ: ۱۷ آذر ۱۳۹۹ - ۱۱:۲۳

سیما؛ مخاطب و سبک زندگی/ 5

سالور: سیما مجبور است با تبلیغات پول درآورد/ مردم ایران لایق زندگی مرفهند

سامان سالور عقیده دارد: در شرایطی که کشور دچار تحریم‌های بسیار است و بودجه سیما نیز کاهش پیدا کرده، رسانه ملی مجبور است برای تأمین نیازهای خود از حرکت‌هایی چون تبلیغات بازرگانی استفاده کند.

سامان سالور، کارگردان سینما در گفت‌و‌گو با ایکنا پیرامون پیام‌های بازرگانی اظهار کرد: به ‌عنوان فیلمسازی که در حوزه تبلیغات نیز فعال است باید بگویم در دنیا حوزه پیام‌های بازرگانی، محلی برای کسب درآمد بیشتر فیلمسازان است. من نیز از این قاعده مستثنی نیستم و برخی از پیام‌های بازرگانی تلویزیون را می‌سازم. پخش تبلیغات به‌خودی‌خود دارای اشکال نیست، زیرا در شرایطی که کشور دچار تحریم‌های بسیار است و بودجه سیما نیز کاهش پیدا کرده، رسانه ملی مجبور است برای تأمین نیازهای خود از اهرم‌هایی چون تبلیغات بازرگانی استفاده کند.

وی افزود: ایراد کار ما در پخش تبلیغ نیست، بلکه در میزان دفعات و زمانی است که تبلیغات پخش می‌شود. این افراط مرا یاد روزهایی می‌اندازد که پیام‌های بازرگانی ممنوع بود. این موضوع نشان می‌دهد در این زمینه حرکت متعادل نداریم، در مواقعی تیزرها را ممنوع و در زمانی دیگر به ‌اندازه‌ای از آن استفاده کردیم که بیننده از دیدن آن خسته می‌شود. در شرایط فعلی برخی از تبلیغات تلویزیونی به شکل بیمارگونه‌ای سبب آزار تماشاگر می‌شود. در این کارها سعی شده با استفاده از بازیگران چهره، جذابیت ایجاد کنند، اما چون شکل و زمان پخش مناسب نیست استفاده از این حربه کارکرد موفقی ندارد.

تبلیغات اشرافی، فریبنده هستند

این کارگردان در پاسخ به این سؤال که چرا در پیام‌های بازرگانی، سبک زندگی اشرافی محور اکثر تولیدات است، گفت: اینکه در تیزرها سعی می‌شود از تصاویر شیک و زیبا استفاده شود مختص به کشور ما نیست در تبلیغات کشورهای همسایه نیز شاهد این موضوع هستیم. حتی کشورهایی که به لحاظ مادی شرایط خوبی ندارند. این موضوع ریشه در ویژگی فریبندگی این شکل کار دارد. در کارهایی که سبک زندگی مرفه نشان داده می‌شود شکل ساخت زیباتر است و تماشاگر بیشتر به سمت آن کشیده می‌شود. این دلیل حرفه‌ای سؤال مطرح‌شده است، اما از منظر اخلاقی و معنایی قبول دارم که استفاده از این اهرم ممکن است موجب برخی ناامیدی‌ها در اقشار ضعیف جامعه شود.

وی ادامه داد: حال ممکن است این سؤال پیش بیاید که نقش نظارتی تلویزیون در این رابطه چیست؟ جواب این است وقتی سیما خود در برخی از این تبلیغات شریک است و از سود آن محصولات درصدی دریافت می‌کند، طبیعی است که نسبت به آن اعتراض یا محدودیتی نداشته باشد. این مسئله باز هم ما را به نقطه اول بازمی‌گرداند.

پیام‌های بازرگانی، مهمترین ابزار در‌آمدزایی سیما

کارگردان فیلم «سیزده 59» متذکر شد: نمی‌خواهم از رسانه ملی دفاع کنم، اما وقتی انتقاد می‌کنیم باید همه جوانب آن را بیان کنیم. در شرایطی که بودجه سیما کاسته شده و تحریم‌ها نیز سخت‌افزار را بسیار گران کرده است، آیا راهکاری جز پیام‌های بازرگانی وجود دارد تا تلویزیون سختگیری در این رابطه داشته باشد؟ یک ‌لحظه تصور کنید جلوی پیام‌ها گرفته شد. نتیجه این خواهد شد کمیت تولیدات نمایشی سیما به‌شدت پایین می‌آید و دائم باید سریال‌هایی تکراری پخش شود. آیا در این وضعیت آسیب پیش ‌آمده سنگین‌تر نخواهد بود؟

بیشتر بخوانید:

شفق: سیما بین پیام‌های بازرگانی برنامه هم پخش می‌کند!

حجت‌پناه: سودآوری جایگزین ارزش‌ها شده است

دهنادی: کسب درآمد در تلویزیون بر فرهنگسازی ارجح است

سالور گفت: برای جامعه اسلامی دردآور است که برخی از مردم قدرت خرید مرغ را هم ندارند و مجبورند از پای مرغ به‌جای گوشت آن استفاده کنند. اگر ما خواهان اتفاقات خوبی در کشورمان هستیم باید ریشه فقر را از بین ببریم و کاری کنیم که مردم قدرت و توان زندگی متوسط را داشته باشند نه اینکه به دنبال این باشیم که تبلیغاتمان را فرمی فقیرانه دهیم تا مردم اندوهگین نشوند. در حقیقت باید به‌جای پاک کردن صورت مسئله باید مسئله را حل کنیم.

تصویرسازی از زندگی مرفه را مشکل نمی‌دانم

وی با تأکید روی این نکته که نباید مردم خود را از داشتن بهترین‌ها محروم کنیم، بیان کرد: آرزو می‌کنم روزی بیاید که هیچ مردی شرمنده خانواده‌اش نباشد. بسیار ناراحت‌کننده است که می‌بینیم مردم به‌سختی زندگی می‌کنند، آیا این ملتی که در سخت‌ترین شرایط پشت نظام و انقلاب بوده‌اند لیاقت زندگی مرفه ندارند؟ آیا زندگی مرفه داشتن ایرادی دارد؟

این فیلمساز در پایان گفت: اگر بتوان جلوی آقازاده‌هایی که اختلاس‌های کلان می‌کنند را گرفت پول و سرمایه این کشور به مردم بازمی‌گردد. اشکال اینجاست نه اینکه بخواهیم مشکلات خود را در پیام‌های 20 ثانیه‌ای تلویزیون جستجو کنیم. البته من سبک زندگی لاکچری را در پیام‌های بازرگانی نمی‌پسندم، چون این زندگی محدود به بخش بسیار محدودی از جامعه است، اما تصویرسازی از زندگی مرفه نیز امری مذموم نیست.