کد خبر: ۳۹۴۹۱۹۶

تاریخ: ۰۴ بهمن ۱۳۹۹ - ۰۰:۰۱

فقهی‌زاده تشریح کرد:

فلسفه قرائت، حفظ و کتابت قرآن و اثر آن در توسعه فرهنگ قرآنی

معاون قرآن و عترت وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی با بیان اینکه باید برای توسعه فرهنگ قرآنی تلاش کنیم، به فلسفه قرائت، کتابت و حفظ قرآن اشاره کرد وگفت: به جاآوردن حق تلاوت جز با عمل به قرآن میسر نیست و همراه شدن با کاروان قرائت، کتابت و حفظ زمینه‌ای را فراهم می‌کند که پیام‌های متعالی و ارزشمند قرآن را بار‌ها ببینیم و به سمع دیگران برسانیم.

به گزارش خبرنگار ایکنا، عبدالهادی فقهی‌زاده، معاون قرآن و عترت وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی امروز، ۳ بهمن‌ماه در مراسم اختتامیه پانزدهمین دوره جشنواره تلاوت مجلسی «فجر تلاوت»، که در سالن همایش‌های بین‌المللی برج میلاد تهران برگزار شد، اظهار کرد: قرآن کریم در آیه ۱۷۴ سوره نسا می‌فرماید: «یَا أَیُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَکُمْ بُرْهَانٌ مِنْ رَبِّکُمْ وَأَنْزَلْنَا إِلَیْکُمْ نُورًا مُبِینًا» این آیه چیستی قرآن کریم را بیان می‌کند و اگر آن را در کنار آیه ۵۷ سوره یونس که می‌فرماید: «یَا أَیُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَتْکُمْ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّکُمْ وَشِفَاءٌ لِمَا فِی الصُّدُورِ وَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِینَ» که با خطاب به مردم شروع می‌شود، بگذاریم، شناسنامه قرآنی کلام الله مجید را بیش از پیش در خواهیم یافت.

این استاد دانشگاه افزود: با این دو آیه می‌توانیم اوصاف اساسی قرآن کریم شامل برهان و موعظه، شفا‌ بودن قرآن برای درد‌های دل و جان، هدایت بودن قرآن و در نهایت رحمت بودن قرآن را از زبان خود قرآن بشناسیم. بر این اساس اگر مؤمنانه به این آیات شریفه بنگیریم بسیار درس‌آموز است.

معاون قرآن و عترت وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی با تأکید بر اینکه قرآن، عامل بیداری از غفلت و یادآور حقیقت است، ادامه داد: قرآن، عامل شفاعت و برداشتن سنگ‌ها و موانع از پیش و پای دل و جان است. قرآن با وفق و مدارا درک می‌شود و نسبتی با بخش‌نامه و زور ندارد. دینداری خالصانه در همه ادیان صرفاً بر پایه عشق، علاقه، خواستن و دوست داشتن است. پس قرآن، رحمت است و بزرگترین رحمت خدا افاضه نور و زندگی است.

فقهی‌زاده با بیان اینکه در آیه دیگری از قرآن آمده است، اگر این امکان نیست که همه مردم و مخاطبان قرآن، پا به دانش‌طلبی قرآن و آیین اسلام بگذارند، دست کم عده‌ای از هر قوم و قبیله در هر زمان در راه خدا جهت آموختند، مهاجرت کنند و دوباره برگردند و اسباب آموزه‌های قرآن را فراهم کنند، گفت: همه آنچه که قرآن در وصف خودش بیان کرده و در هدف نزول قرآن یادآور شده است، جنبه معارفی دارد تا زمینه عمل به قرآن را فراهم کند.

وی با بیان اینکه تعقل کامل دین، زمانی تحقق پیدا می‌کند که تفقه در دین به تحقق برسد، اظهار کرد: در این میان آنچه که به‌عنوان آموزگاران قرآن به آن مأموریم، تفقه قرآن است؛ قرآن را باید به‌مانند پازلی در نظر گرفت که هر کدام از علوم و فنون دینی، قطعه‌ای از آن را شکل می‌دهند.

معاون قرآن و عترت وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی با اشاره به اینکه علوم قرآنی شامل چند بخش است که همه این علوم ابزار هستند تا ما را به حقیقت برسانند، گفت: همه علوم قرآنی درصدد خدمتگزاری به آستان مقدس قرآن و شناخت آن هستند. ما نیز موظف به ادای خدمت به آستان مقدس قرآن هستیم، چراکه قرآن، سامان‌بخش همه پریشانی‌ها و دشواری‌ها در میان انسان دیروز، امروز و فرداست.

فقهی‌زاده با اشاره به اینکه علوم آلی و اصالی مکمل یکدیگر هستند و گام به گام مخاطبان قرآن را همراهی می‌کنند و به آستان قدسی می‌رسانند، اظهار کرد: همه در مقابل معنای قرآن مسئول هستیم. چه شایسته‌تر اینکه علوم آلی و اصالی را در خدمت به یکدیگر و با هم به کار گیریم و در شریان فرهنگ دینی در برخورد با جامعه استفاده کنیم.

فقهی‌زاده به ضرورت فلسفه قرائت، کتابت و حفظ قرآن اشاره کرد و گفت: همراه شدن با کاروان قرائت، کتابت و حفظ، ما را در مسیر تلاش برای تحقق وجود لفظی قرآن قرار می‌دهد و تلاش برای کتابت قرآن تلاش برای تحقق وجود کتبی قرآن است. همچنین تلاش برای قرائت قرآن تلاش برای وجود صوتی و لفظی قرآن است که در نهایت در مقابل تحریف‌پذیری آن کمک می‌کند.

وی تصریح کرد: کتابت، قرائت و حفظ قرآن کریم زمینه‌ای را فراهم می‌کند که پیام‌های متعالی و ارزشمند قرآن را بار‌ها و بار‌ها ببینیم و به سمع دیگران برسانیم و این علوم از این جهت ارزش بسیاری دارد. همه این‌ها زمینه فهم بیشتر از قرآن را فراهم می‌کند که اگر این‌ها نباشد ما از بسیاری از نعمات برخوردار نخواهیم شد.

فقهی‌زاده با بیان اینکه به جاآوردن حق تلاوت جز در عمل به قرآن میسر نیست، گفت: باید در عمومی‌سازی فرهنگ قرآنی تلاش کنیم. در دوره‌های کهن و ایران قدیم، علم طبقاتی بود، اما قرآن، نمود و نماد علم حقیقی است، چراکه آمد و از ابتدا خودش را بیان للناس معرفی کرد و پیامبر (ص) همه را برانگیخت که قرآن را قرائت کرده، حفظ و آن را کتابت کنند.

معاون قرآن و عترت وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ادامه داد: آخرین فلسفه‌ای که برای کتابت، حفظ و قرائت مطرح است، این است که پیامبر اکرم (ص) در این راه به مثابه یک رسانه برتر عمل کرد. پیامبر (ص) دریافته بود که باید قرآن را به دل و جان مردم رساند و در زبان‌ها جاری کرد و قرآن را به مخالفان رساند. به همین دلیل با روش دوست‌داشتنی و مؤثر خود به این هدف دست پیدا کرد. او قرآن را به مرز‌های جهان اسلام و به گوش دوست و دشمن رساند تا همه شیرینی کلام وحی و صحت و راستی آموزه‌های الهی را دریافتند.

وی با بیان اینکه تهمت‌هایی به آیین اسلام زده می‌شود که اسلام با شمشیر گسترش یافت، تصریح کرد: باید گفت آموز‌ه‌های نابی در مقابل این اتهام وجود دارد و اسلام با تلاوت و تفسیر قرآن و بدون خون‌ریزی و شمشیر به بسیاری از شهر‌ها رفت.

فقهی‌زاده با اشاره به اینکه قرآن خود را با تلاوت عرضه می‌کند، گفت: اگر این تلاوت با توجه به معنی باشد، اثرگذار است و اینگونه است که شور هنرمندانه‌ای را قاریان قرآن برمی‌انگیزند که معنی در همسایگی هنر به عمق اذهان دارد؛ لذا تلاوت قرآن باید انسان را به عمل نزدیک‌تر کند و به فرمایش حکیمانه رهبر معظم انقلاب، کار قاری قرآن نازل کردن قرآن بر دل مخاطبان است.