کد خبر: ۳۹۵۶۵۹۰

تاریخ: ۱۰ اسفند ۱۳۹۹ - ۰۹:۰۳

مدیر حوزه علمیه امام حسین(ع) مطرح کرد؛

نشانه‌های رسیدن به مقام رضایت الهی و لذت بندگی

مدیر حوزه علمیه امام حسین(ع) با بیان اینکه ذکر، شکر و محبت خالصانه به خداوند متعال از نشانه‌های کسانی است که مقام رضایت الهی را کسب کرده‌اند، گفت: اینکه بانویی همانند حضرت زینب کبری(س) توانست بار مصائب از دست دادن عزیزانش را در سرزمین کربلا تحمل کند دلیلش تن دادن به رضایت محض الهی بود.

به گزارش خبرنگار افتخاری ایکنا، حجت‌الاسلام والمسلمین فرهاد دهقانی، مدیر حوزه علمیه امام حسین(ع)، ۹ اسفندماه در مراسمی که به‌مناسبت شام وفات حضرت زینب کبری(س) در هیئت جنت‌الرضا(ع) برگزار شد، با اشاره به مقام رضی و رضایت که کمال بندگی است، گفت: ذکر، شکر و محبت خالصانه به خداوند متعال از نشانه‌های کسانی است که مقام رضایت الهی را کسب کرده‌اند، محبت به اولاد، اموال و ظواهر دیگر زندگی طبق آیه ۲۴ سوره مبارکه توبه مورد سرزنش واقع شده است، چراکه وقتی محبت غیر خدا در دل قرار گرفت آن‌گاه ادعای دوستی خداوند به زبان آید قطعا ادعایی بیش نیست.

وی ادامه داد: اینکه بانویی همانند حضرت زینب کبری(س) توانست بار مصائب از دست دادن عزیزانش را در سرزمین کربلا تحمل کند دلیلش از بین بردن خودمحوری و تن دادن به رضایت محض الهی بود، تا زمانی که انسان خودمحوری را در وجود و زندگیش از بین نبرد قطعا به مقام رضایت الهی نخواهد رسید.

دهقانی افزود: در خاطرات زندگی شهید رضا چراغی آورده شده وقتی همسر ایشان از وی درخواست کرد لحظه تحویل سال را در کنار وی باشد با نپذیرفتن این درخواست مواجه شد و وقتی از دلیلش پرسید شهید چراغی فرمود انسان یا باید کاری را قبول نکند یا اینکه وقتی حضور در صحنه جبهه و جنگ را پذیرفت باید اتفاقات زندگی را کنار گذاشته و تا آخرین لحظه در این راه ثابت قدم باشد.

مدیر حوزه علمیه امام حسین(ع) در پایان با اشاره به جایگاه خودشیفتگی و خودمحوری در علم روانشناسی، گفت: اینکه انسان دچار خودمحوری شده باشد از دیدگاه روانشناسان دچار اختلال رفتاری شده و باید برای درمان خود فکری کند. عجول بودن و نداشتن مهربانی زیاد در زندگی از صفات انسان‌های خودمحور به حساب می‌آید، به عقیده بنده کسی که محور تکبرگرانه و خودبینی را در زندگی کنار بزند دچار آرامشی خواهد شد که قطعا همگان به آن افسوس خواهند خورد، اینکه علامه محمدحسین طباطبایی(ره) افسوس می‌خوردند که نمی‌توانند بعد از مرگ عبادات فردی خود را انجام دهند و از این طریق لذت بندگی را کسب کنند نشان از رسیدن به مقام رضایت الهی است.