کد خبر: ۳۹۵۸۰۲۳

تاریخ: ۱۷ اسفند ۱۳۹۹ - ۱۳:۳۱

رمضانی در «آئین مستوری»:

اشعار حضرت ابوطالب(ع) نوعی اعجاز است

دبیر کل مجمع جهانی اهل ‌بیت(ع) گفت: اشعار حضرت ابوطالب(ع) به عنوان یک شاعر زبردست و ادیب نوعی از اعجاز را دارد، افزون بر این حقایق توحیدی و معرفتی و ایمانی نیز در اشعار ابوطالب تشعشع می‌کند که می‌تواند برای ما درس‌آموز باشد.

به گزارش ایکنا، حجت‌الاسلام‌والمسلمین رضا رمضانی، دبیرکل مجمع جهانی اهل‌بیت(ع) شامگاه شنبه، 16 اسفند در مراسم محفل شعری با موضوع ابوطالب(ع) و عنوان «آئین مستوری» که به همت مجمع جهانی اهل بیت(ع) و با همکاری خانه کتاب و ادبیات ایران برگزار شد،‌ گفت: شعر درباره اهل ‌بیت(ع) را باید تقدیس کرد. گاهی یک مصرح از شعر را یک کتاب باید شرح کند. برخی از عبارات شعری نیازمند شرح جامع هستند، سرودن شعر در حوزه‌های فرهنگی، اجتماعی و سیاسی هر کدام شاخصه‌ها و مولفه‌های خاص خود را دارد.

دبیر کل مجمع جهانی اهل ‌بیت(ع) با بیان اینکه شما با شعرهای حکیم سبزواری مانوس هستید که بحث‌های عمیق فلسفی ایشان نشان‌دهنده قریحه شعری خدادادی است، تصریح کرد: قریحه شعری و ادبی امری فطری و خدادادی است که برخی همچون شما شاعران این استعداد را یافته و شکوفا می‌کنند.

رمضانی شعرهای حکمت‌آمیز برخی شعرا در جامعه تحول ایجاد می‌کند، بنابراین برخی تبعید، برخی زندانی و برخی هم اعدام می‌شدند، اظهار کرد: اهل‌بیت(ع) از شعرای آئینی تقدیر و تجلیل داشتند، به عنوان مثال شعرایی همچون دعبل خزاعی را تکریم و تجلیل کردند.

وی ابراز کرد: حضرت ابوطالب(ع) در جریان بعثت که بسیار عظیم است از حمایت خود نسبت به پیامبر(ص) دریغ نکردند، به خصوص در زمانی که اتفاقات زیادی برای پیامبر(ص) رخ داد، چنین شخصیتی از پیامبر(ص) تمام قد دفاع و پشتیابانی می‌کند، سالی که حضرت ابوطالب(ع) وفات کردند آنقدر بر دل پیامبر(ص) حزن وارد می‌شود که آن سال را عام‌الحزن تعبیر می‌کنند.

دبیر کل مجمع جهانی اهل‌بیت(ع) با اشاره به بیانی از آیت‌الله مکارم شیرازی مبنی بر اینکه در یک بخشی از عبارات خود می‌فرمودند که ما عاشق ابوطالب هستیم، گفت: امیرمومنان امام علی(ع) در رثای ابوطالب اینگونه ذکر می‌کنند «ای کسی که پناه پناهندگان، باران خشکسالی‌ها و نور تاریکی ها هستی، فقدان تو اهل دین و دیانت را به لرزه درآورده است، خداوند تبارک تعالی بهشت را بر تو ارزانی داشته است».

رمضانی ادامه داد: محمد خلیل از دانشمندان بزرگ مصری که با اشعار ابوطالب مانوس است در شرح ابیات ایشان کتابی دارد که در آن می‌گوید «روح عشق و عرفان در کلام ابوطالب تشعشع دارد و نوعی اعجاز است، فصاحت و بلاغت او در دوره ادب قبل و بعد اسلام نمونه و منحصر بود، روح اشعار او نشان از اندیشه بالا و ایمان قلبی ابوطالب دارد». در اشعار ابوطالب واقعا عظمت توحیدی ایشان برجسته است، اما زمان بنی‌عباس در طول تاریخ تحریف جدی درباره ابوطالب رخ داده است.

وی با استناد به فرمایشی دیگری از ابوطالب(ع) اظهار کرد: «همه کسانی که اهل شرافت و کرامت هستند باید بدانند که حضرت محمد(ص) همچون حضرت موسی(ع) و حضرت عیسی(ع) پیامبر خدا است»، افزون بر ابعاد بلاغتی و فصاحتی در اشعار حضرت ابوطالب روح توحید در بیانات ایشان مشاهده می‌شود که بسیاری از سخنوران و علما به اشعار او استناد می‌کنند.

دبیر کل مجمع جهانی اهل‌بیت(ع) ادامه داد: اشعار حضرت ابوطالب(ع) به عنوان یک شاعر زبردست و ادیب نوعی از اعجاز را دارد، افزون بر این حقایق توحیدی و معرفتی و ایمانی نیز در اشعار ابوطالب تششع می‌کند که می‌تواند برای ما درس‌آموز باشد، حضرت ابوطالب(ع) در شرایط بسیار سخت از پیامبر(ص) حمایت کردند و لحظه‌ای از حمایت ایشان دست برنداشتند.

رمضانی با بیان اینکه درباره شخصیت حضرت ابوطالب(ع) کتاب‌ها، مقالات خوبی نوشته شده و همایش و نشست‌های تخصصی برگزار شده است، بیان کرد: حتی مسیحیان هم درباره شخصیت ایشان کتاب نوشتند یا برخی اهل سنت هم بودند که هزاران صفحه یا بیشتر درباره درباره شخصیت ابوطالب کتاب نوشتند.

وی افزود: صحبت درباره حضرت ابوطالب(ع) بحث ایمان نیست ایشان مومن کامل بودند، بلکه بحث مربوط به شخصیت اجتماعی، معنوی و توحیدی ابوطالب است که در جریان بعثت در آن شرایط که بسیاری پیامبر(ص) را تنها گذاشتند حمایت ایشان تا آخر عمر اثرگذاری مثبت را داشت.

دبیر کل مجمع جهانی اهل‌بیت(ع) یادآوری کرد: امید که این همیاش عشق و محبت ما را به این شخصیت نثار کند، بحث درباره حضرت ابوطالب(ع) تنها به شیعه و اهل سنت اختصاص ندارد، بلکه به اسلام مربوط است و باید در مجموعه جهان اسلام به شخصیت ایشان پرداخته شود، یکی از مفتی‌های سوریه درباره حضرت ابوطالب(ع) می‌فرماید ایشان مومنی است که هر کس در ایمان او شک کند گناه کرده است، این مهم است که یک عالم اهل سنت درباره حضرت ابوطالب(ع) چنین تعبیری را داشته باشد، این تعبیر عمیق، دقیق و درست است.