کد خبر: ۳۹۵۸۲۹۸

تاریخ: ۱۸ اسفند ۱۳۹۹ - ۱۵:۰۹

همه‌پرسی برای تحقق تبعیض علیه بانوان مسلمان در روز جهانی زن

سوئیس در حالی روز گذشته و در آستانه روز جهانی زن، ممنوعیت استفاده از برقع را برای بانوان مسلمان به همه‌پرسی گذاشت، که این اقدام بیانگر نوعی نقض آزادی در اجرای اعتقادات دینی و پایمال شدن حقی از حقوق بانوان مسلمان است و برگی دیگر از استانداردهای دوگانه جوامع غربی را نشان می‌دهد.

به گزارش ایکنا، رأی مثبت اکثریت شرکت‌کنندگان در همه‌پرسی سراسری در سوئیس برای ممنوع کردن پوشش کامل صورت در این کشور روز گذشته، 17 اسفند انجام شد و بر اساس آمار منتشر شده ۵۲ درصد از شرکت‌کنندگان در این همه‌پرسی به ممنوعیت استفاده از برقع رأی دادند. این طرح برای اجرایی شدن باید به تصویب کانتون‌های سوئیس نیز برسد و در صورت اجرایی شدن نهایی، سوئیس نیز به جمع کشورهایی همچون فرانسه، اتریش، بلغارستان، بلژیک و دانمارک خواهد پیوست که پوشش کامل صورت در آنها ممنوع است.

این همه‌پرسی به ابتکار احزاب و گروه‌های راست افراطی در این کشور برگزار شد که پیش‌تر با نصب پوسترهایی با تصاویر زنانی که برقع به صورت دارند و نوشتن شعارهایی همچون «اسلام‌گرایی رادیکال را متوقف کنید» و «افراط‌گرایی را متوقف کنید» رأی‌دهندگان را ترغیب به تصویب چنین قانونی کرده‌اند. یکی از بزرگترین پشتیبانان این طرح حزب ملی‌گرای سوئیس بود که با نتیجه تحسین و تشویق نتایج رأی‌گیری، این اقدام را «نمادی قوی در مبارزه با آنچه که این گروه اسلام سیاسی رادیکال می‌خواند»، توصیف کرد.

در مقابل، مخالفان این طرح نیز معتقدند که این کار، نوعی اسلام‌هراسی پوچ و اقدامی غیرضروری است و تعداد زنانی که از این پوشش استفاده می‌کنند بسیار کم و ناچیز است. بر اساس تخمین‌های دانشگاه لوکرن، فقط حدود 30 زن در سوئیس از پوشش برقع استفاده می‌کنند. مسلمانان 5 درصد از جمعیت 8.6 میلیون نفری سوئیس را تشکیل می‌دهند که بیشتر آنها مهاجرانی از ترکیه، بوسنی و هرزگوین و کوزوو دارند. حدود 5 درصد از جمعیت 8.6 میلیون نفری سوئیس مسلمان هستند. دولت فدرال و پارلمان سوئیس با این طرح مخالفند و می‌گویند که این طرح، مشکلی را هدف گرفته که در این کشور وجود ندارد.

نتایج این همه‌پرسی بیش از هر چیز نشانه رشد عقاید اسلام‌هراسانه در کشورهای اروپایی حتی کشوری مانند سوئیس است که بیش از هر کشور دیگری در اروپا به مدارای دینی و فرهنگی مشهور شده است. عفو بین‌الملل منع پوشش برقع را سیاستی خطرناک که حقوق زنان از جمله آزادی بیان و مذهب را نقض می‌کند، خوانده است. برخی عقیده دارند که وضع این قوانین بیش از اینکه با دفاع از ارزش‌های فرهنگی ارتباط داشته باشد، انگیزه‌های سیاسی را به مانند آنچه در فرانسه و وضع قوانین محدود کننده اخیر از سوی دولت این کشور انجام می‌شود؛ دنبال می‌کند.

رابینا خان(Rabina Khan)، نویسنده بریتانیایی در یادداشتی که در انتقاد از این همه‌پرسی در واشنگتن پست منتشر شد، نوشت: این مسخره است که همه‌پرسی در آستانه روز جهانی زن در 8 مارس که برای جهانی با برابری جنسیتی تلاش می‌کند، برگزار شده است. از بین بردن حق یک زن مسلمان برای پوشیدن برقع برابری نیست. چرا نباید یک زن مسلمان که بخاطر ایمان خود صورت خود را بپوشاند، مجاز به انجام چنین کاری نباشد؟ افراد با اعتقادات مختلف به  لباس‌های متفاوتی پایبند هستند، اما این زنان مسلمان هستند که بیشتر، بار این سیاست‌ها را در سراسر جهان متحمل می‌شوند.

در این یادداشت نویسنده با اشاره به کشورهایی که این قانون را اجرا کرده‌اند، نوشته است: سوئیس اولین کشوری نیست که قوانینی را برای انتخاب لباس زنان مسلمان وضع کرده است؛ فرانسه، هلند، دانمارک، لتونی، اتریش، بلغارستان، بلژیک، جمهوری کنگو، چاد، گابن و سریلانکا همه قوانینی دارند که پوشیدن لباس دینی و پوشش چهره را ممنوع کرده‌اند. این ممنوعیت‌ها «اقدام امنیتی» خوانده می‌شوند، حتی اگر نقش زنان در طول تاریخ در خشونت سیاسی با لباسی که می‌پوشند ارتباط نداشته باشد.

نویسنده این یادداشت می‌افزاید: انگیزه برای ممنوعیت برقع چیست؟ گروه پشتیبان این پیشنهاد ـ Egerkinger Komitee ـ شامل اعضای حزب راست‌گرای خلق سوئیس است که در سال 2009 ممنوعیت ساخت مناره‌ها را پیشنهاد دادند و این باور را ایجاد کردند که این امر (ساخت مناره) ناشی از تعصب مذهبی است. طرفداران تحریم مناره‌ها احساس می‌کردند که این بنای مذهبی با سنت‌ها و ارزش‌های سوئیس مغایر است.

در بخش دیگر این یادداشت آمده است: موقعیت‌های خاصی وجود دارد که لازم است یک زن پوشش صورت خود را بردارد، مانند موقعیت‌های امنیتی، دادگاه یا شرایط پزشکی فوری. اما عادی‌سازی قوانینی که لباس زنان مسلمان را ممنوع می ‌کند، زمینه را برای تبعیض یا آزار و اذیت آنها به خاطر پیروی از ایمانشان فراهم می‌کند. این اساساً اشتباه است. زنان مسلمان نیازی به نکات و محدودیت‌های پوشش قانونگذاران و مردم ندارند. آنها به دنیا احتیاج دارند تا بدانند که آنها حق انتخاب و جایگاهی عادلانه در جامعه را دارند.

خبرنگار : مرتضی کریمی