کد خبر: ۳۹۶۰۳۵۵

تاریخ: ۲۸ اسفند ۱۳۹۹ - ۱۴:۰۹

یادداشت وارده/

چهار جشن مبارک در ماه شعبان

ادبیات مطالبه‌گری از خالق یکتا را باید از اثر به‌جامانده حضرت سجاد؛ امام العارفین و زینت عبادت‌کنندگان عالم  یعنی کتاب صیحفه سجادیه بیاموزیم چرا که در این منبع انسان‌ساز و استعدادآفرین به بشر آموزش داده می‌شود که بدون ظرف طیب و طاهر از خداوند منان تقاضا و تمنا نباید داشته باشد.

به گزارش ایکنا، حجت‌الاسلام والمسلمین حسین درودی، معاون امور استان‌های ستاد همکاری حوزه‌های علمیه و آموزش و پرورش، در یادداشتی که در اختیار ایکنا قرار داده به بیان نکاتی درباره چهار جشن مبارک در ماه مبارک شعبان پرداخته است که متن این یادداشت در ادامه می‌آید:

بسم الله الرحمن الرحیم

اهدای ترجمه و تفسیر چهار کلید واژه‌ایی که در ماه شعبان المعزز برای هر مسلمان و آزاده‌ای در جهان می‌تواند از برترین‌های زندگی او به حساب آمده و دل‌ها را به نشاط ماندگار آرایش دهد و شادمانی درونی کمیاب بلکه نایاب را از شاخسار خود هبه و هدیه نموده و همگان را به سبک زندگی فرشته نشان مزین کند.

الف- عقل ذلت ستیز در میلاد حضرت امام حسین(ع)

ب- سبک زندگی فاطمی (ع) در تولد حضرت ابوالفضل العباس(ع)

ج- ادبیات مطالبه‌گری از خالق بی‌همتا در تولد امام زین العابدین؛ امام العارفین(ع)

د- فرهنگ رشید انتظار در میلاد حضرت صاحب العصر و الزمان(عج)

اما از میلاد موفور السرور حضرت سلطان عشق اباالله الحسین علیه صلوات‌الله باید گفت خرد تربیت شده در مکتب شهادت ایشان برای هر انسانی که متقاضی عقل ذلت ستیز است سه ساحت تربیتی را پیش نیاز معرفی می‌کند که اولین آن عبارت است از ساحت بهره‌مند شدن از دنیا و زرق و برق‌های آن در سطح بی‌نیازی از دیگران و ذلیل ثروت و سرمایه مادی دگران نشدن و همچنین پرهیز از رفاه‌زدگی و دوم اینکه دنیا را برای آخرت‌باوری استخدام کردن و جهان پایدار را فدای دنیای فانی و زمان‌مند نکردن و به وسوسه آخرت انکاری شیطان آلوده نگردیدن و در نهایت از موت تعریف و تفسیر حقیقی به جان خود نشاندن و همان تعریف نشاط‌آور حضرت که فرموند مرگ مانند یک سینه‌آویز بر گلوی نوعروس است. با توجه به این سه ساحت حسینی، ما می‌توانیم از عقل ذلت‌گریز عاشواریی برای مقابله با دشمن زیاده‌طلب درون و دشمن قسم‌خورده برون یعنی شیطان شیاد و دست‌آموزهای او در هر عصر و مصری و تحریم‌ها و تهدیدات آنان دست برتر داشته بلکه از آنان برای خود سرمایه عزت دو سرا تهیه و تأمین کنیم، و این سه اصل نهفته درخرد ذلت‌ستیزی حسینی به ما می‌آموزاند که دنیا پلی است برای رسیدن به منزل و مأوای ماندگار. با باورمندی به این اصل عزت‌آفرین زیست با دنیاطلبان و مستکبران عالم یک بی‌خردی تمام عیار به حساب می‌آید.

اما سبک زندگی فاطمی. این کلید واژه با تولد پرسعادت حضرت ابو فاضل؛ سپسالار کربلای معلی، فرزند کریم حضرت ام‌البنین (ع) در خانه ولایت قابل ترجمه و تفسیر است چراکه به برادر برگزیده و برتر خود نه اینکه رشک نمی‌برد بلکه از شیر پاکی تغذیه کرده که حتی به خود اجازه نمی‌دهد نام ایشان را بر زبان جاری و ساری کند و فقط با القاب سروری و سالاری برادر منتخب من الله خویش را منادی قرار می‌دهد با این سبک زندگی علوی می توانیم بیاموزیم اصل بر این پایه است که ما و فرزندان خویش را برای امام معصوم(ع) بطلبیم نه اینکه امام معصوم را گروگان زندگی خودمان کنیم، در این صورت قادریم از خشونت فرزندان در منزل جلوگیری نکرده و از ادب مهرورزی برادر و خواهرها در فضای منزل لذت‌ها ببریم و والدین هم از تکثر فرزندان خود به سبب فضای عاطفی کانون خانواده با اقتدا به این سبک فرزند‌پروری ابراز و اظهار رضایت قلبی و به آنان افتخار جادوان داشته باشند.

اما ادبیات مطالبه‌گری از خالق یکتا را باید از اثر به جا مانده حضرت سجاد امام‌العارفین و زینت عبادت‌کنندگان عالم؛ یعنی کتاب صیحفه سجادیه بیاموزیم چرا که در این منبع انسان‌ساز و استعداد‌آفرین به بشر آموزش داده می‌شود که بدون ظرف طیب و طاهر از خداوند منان تقاضا و تمنا نباید داشته باشیم زیرا پیامبر خاتم و رسول مهربانی و خاندان مطهر ایشان متحمل زحماتی غیر وصف می‌شوند تا سبد نور و سبوی نو از برای ما آماده‌سازی شود و بشر به واسطه طهارت آن عزیزکرده‌های عرش الهی از آلودگی‌های خانوادگی و محیطی تطهیر شده تا روزی خود را آلوده به شرک و ملوث به کفر و حقوق خدا و خلق و جهان طبیعت را ضایع و فاسد نکند.

اما فرهنگ انتظارباوری که در نیمه ماه شعبان المعظم جهانیان را بشارت می‌بخشد و برای انسان کامل قلوبی کثیری از جهانیان در تب و تاب چرخش و گردش است تا بتوانند از کمال عقلی و عاطفی و رشد سیاسی و اجتماعی حکومت مهدی منتظر روحی و ارواح‌العالمین لتراب مقدمه الفداه برخودار شوند چرا که انسان منتظر به‌هیچ‌وجه حاضر به مجالست با ظالمان نبوده و نخواهد بود و روی خندان از برای آنان تزیین نمی‌کند و همیشه مظلوم‌نوازی را جهت تقرب الی‌الله و خدمت مومنانه به آنان را، سلوک و صعود انتظار حقیقی دانسته و حس انسان کامل را بدون وقفه در قلب خود می‌یابد، و این تک دارویی است که انسان افسرده و زمین‌خورده و آسیب چشیده را از تسلیم در برابر مشکلات زندگی و خطرات انسان‌های دیوزده که زمینه‌های ظلم و ستم  اقتصادی و اعتقادی را بر پا می‌کنند امان بخشی کرده و مظلومان عالم را به واسطه فرهنگ مقاومت و استقامت مهدوی از شکست‌ها و محرومیت‌ها رهایی می‌بخشد. از برای آنها پناهگاه پایدار مادی و معنوی  با چاشنی جهادی و مومنانه مهیا می‌کند و آنان را به مقام رستگاری بشارت داده و با نوید توحیدی، ناامیدی‌ها را به عطر امیدواری، ماندگار قلبی معطر می‌سازد.