کد خبر: ۳۹۶۶۲۸۴

تاریخ: ۰۶ ارديبهشت ۱۴۰۰ - ۱۱:۵۵

سلوک رمضانی/ 11

آشنایی با حقیقت شب در ماه رمضان + فیلم

یکی از فضایل ماه مبارک رمضان این است که ما را به حقیقت شب آشنا می‌کند. خداوند فرموده که من این سفره را پهن کرده‌ام تا شما از آن استفاده کنید، اینکه رمضان را ماه مهمانی خدا می‌نامند به خاطر همین سفره شب است. علامه سیدحیدر آملی می‌فرماید: این مهمانی، خاص و ویژه است و طعام و شراب آن از ملکوت است. اینها اسرار رمضان است.

به گزارش خبرنگار ایکنا، اسماعیل منصوری‌لاریجانی، قرآن‌پژوه و محقق عرفان اسلامی، در سلسله درس‌گفتارهایی در این خبرگزاری، به تفسیر آیات قرآن به برکات روزه‌داری، عبادت و سلوک ویژه ماه رمضان بر اساس آیات قرآن پرداخت. یازدهمین جلسه از این درس‌گفتارها در ادامه از نظر می‌گذرد؛

یکی از فواید روزه‌داری و فضایل ماه مبارک رمضان این است که ما را به حقیقت شب آشنا می‌کند. رمضان یک سفره روحانی و ملکوتی است که خداوند، پیامبر(ص) و محبوب و عزیز دل خود را به آن دعوت کرد و به احترام پیامبر(ص)، این سفره را جمع نمی‌کند؛ بنابراین نباید از این سفره غافل باشیم بلکه در این ماه مبارک دست کم شب‌ها را بیدار باشیم و خداوند هم میزبان رئوف است.

ما همه در این دنیا مهمان خدا هستیم و این سفره رحمت و نعمت‌ها را خدا پهن کرده است. قرآن کریم فرموده است: «وَكُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ حَلَالًا طَيِّبًا ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي أَنْتُمْ بِهِ مُؤْمِنُونَ؛ هر چیز حلال و پاکیزه که خدا روزی شما کرده از آن بخورید، و بپرهیزید از (مخالفت) آن خدایی که به او گرویده‌اید»(مائده/ 88) خداوند فرموده که من این سفره را پهن کرده‌ام تا شما از آن استفاده کنید، اما چرا رمضان را ماه مهمانی خدا می‌نامند؟ به خاطر همین سفره شب است. علامه سیدحیدر آملی می‌فرماید: این مهمانی، خاص و ویژه است و طعام و شراب آن از ملکوت است. اینها اسرار رمضان است و باید تلاش کنیم در این ماه آنها را کشف و مهمان این سفره شویم.

{$sepehr_media_2028722_400_300}

قرآن کریم فرموده است: «كَانُوا قَلِيلًا مِنَ اللَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ وَبِالْأَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ؛ از شب اندکی را خواب می‌کردند و سحرگاهان از درگاه خدا طلب آمرزش و مغفرت می‌کردند»(ذاریات/17 و 18). آنهایی که فهمیدند چنین نعمتی در شب وجود دارد شب را کمتر می‌خوابند، بلکه شب با تهجد می‌گذرانند. تهجد بدین معناست که انسان هرچه غبار و مانع است از خود دور کرده و سیر در سماوات می‌کند و دل وی نورانی می‌شود.

اگر ما عاشق معشوق هستیم و دلمان برای خدا تنگ شده است، خدا می‌گوید که وعده‌گاهی به نام سحر دارم، اما افسوس که ما چندان به این طریق توجهی نمی‌کنیم.

بگذار تا بنالم از درد بی دوایم

بیگانه‌ای چه دانی من دانم و خدایم

از دست دیده دل كارم شده است مشكل

آن می‌كشد به صحرا این سوی انزوایم

با طفل ابجدی از سر القدر چه گویی

بر بی بصر چه خوانی اسرار اولیایم

یا رب بذات پاكت شب را مگیر از من

من باشم و سحرها ذكر خدا خدایم