کد خبر: ۳۹۶۷۱۷۹

تاریخ: ۰۶ ارديبهشت ۱۴۰۰ - ۱۰:۴۳

مهدی فیض:

توصیه همگانی قرآن درباره خودش، تدبر است

مؤسس اندیشکده تدبر در قرآن با بیان اینکه قرآن برای تدبر همه مخاطبان خود نازل شده است و نه برای خواص، گفت: تنها توصیه همگانی قرآن درباره خودش، تدبر است.

به گزارش ایکنا، دومین وبینار و نشست فرهنگی مبانی تدبر در قرآن کریم با موضوع «رویکردی نوین به آیات قرآن» روز گذشته، پنجم اردیبهشت‌ماه با سخنرانی مهدی فیض در محل نمازخانه سازمان جهاددانشگاهی صنعتی شریف برگزار شد.

مؤسس اندیشکده تدبر در قرآن در این نشست به نکاتی در رابطه با مبانی تدبر در قرآن پرداخت و نزول قرآن را برای تدبر همه مخاطبان دانست نه خواص و گفت: تدبر هرکس در قرآن، به اندازه ظرفیت خود اوست و تنها توصیه همگانی قرآن درباره خودش، تدبر است و نه تفسیر و تفکر و تأویل.

وی با بیان اینکه همه برنامه‌های قرآنی شامل قرائت، حفظ، مفاهیم و ... باید در راستای ترغیب مخاطبان به کسب انگیزه و توانایی تدبر در قرآن، طراحی و اجرا شود، بیان کرد: تدبر در قرآن، نیازمند آموختن قواعد و روش‌هایی است که برای عموم امکان‌پذیر و قابل اجراست. راهبرد کلی باید ترغیب به تدبر باشد ولی در آن، هشدارهای لازم برای پیشگیری از بدفهمی و گرفتاری در لغزشگاه‌های محتمل نیز گفته شود.

فیض گمشده مؤمن در قرائت و تدبر را نکات معرفتی و اخلاقی در پیوند با توحید و حیات آخرتی دانست نه احکام عملی و اظهار کرد: تدبر قرآنی عبارت از تلاش قلبی و ذهنی قاری قرآن برای فهم مقصود خداوند از نزول آیات با تأمل بر چینش حکیمانه آیات و عبارات به اتکای ظاهر کلام است.

به گزارش ایکنا، از آیاتی که در این نشست به آن‌ها اشاره شد می‌توان به آیه 269 سوره بقره «يُؤْتِي الْحِكْمَةَ مَنْ يَشَاءُ وَمَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْرًا كَثِيرًا وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُو الْأَلْبَابِ؛ (خدا) به هركس كه بخواهد حكمت مى‌‏بخشد، و به هركس حكمت داده شود، به يقين‏، خيرى فراوان داده شده است‏؛ و جز خردمندان‏، كسى پند نمى‌گيرد»؛ آیه 57 سوره عنکبوت «كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ ثُمَّ إِلَيْنَا تُرْجَعُونَ؛ هر نفسى چشنده مرگ است، آنگاه به سوى ما بازگردانيده خواهيد شد» و آیه 58 سوره آل‌عمران «ذَلِكَ نَتْلُوهُ عَلَيْكَ مِنَ الْآيَاتِ وَالذِّكْرِ الْحَكِيمِ؛ اينهاست كه ما آن را از آيات و قرآن حكمت‏‌آميز بر تو مى‏‌خوانيم» اشاره کرد.

همچنین آیه 48 سوره نسا «إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَنْ يَشَاءُ وَمَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدِ افْتَرَى إِثْمًا عَظِيمًا؛ مسلماً خدا اين را كه به او شرك ورزيده شود، نمى‌بخشايد و غير از آن را براى هر كه بخواهد، مى‌بخشايد و هركس به خدا شرك ورزد به يقين گناهى بزرگ کرده است» و آیه 201 سوره بقره «وَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِی الدُّنْيَا حَسَنَةً وَ فِی الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ؛ و برخى از آنان مى‏‌گويند پروردگارا در اين دنيا به ما نيكى و در آخرت [نيز] نيكى عطا كن و ما را از عذاب آتش [دور] نگه‌دار»، آیات دیگری بودند که در این نشست مورد مداقه قرار گرفتند.