کد خبر: ۳۹۶۷۲۵۳

تاریخ: ۰۶ ارديبهشت ۱۴۰۰ - ۱۲:۱۷

شرح دعای روز سیزدهم /

قضا و قدر الهی و قدرت صبر و تحمل

مسئول دفتر نمایندگی ولی‌فقیه در جمعیت هلال‌احمر استان یزد با اشاره به ایام‌البیض و سفارش قرائت دعای مجیر، به بیان نکات و مفاهیم دعای روز سیزدهم ماه مبارک رمضان پرداخته است.

حجت‌الاسلام مجتبی شعشعی، مسئول دفتر نمایندگی ولی‌فقیه در جمعیت هلال‌احمر استان یزد، در گفت‌وگو با ایکنا از یزد، در شرح دعای روز سیزدهم ماه مبارک رمضان اظهار کرد: روزهای 13، 14 و 15 به ایام‌البیض معروف هستند که در این ماه مبارک به اعتکاف در این روزها تأکید شده است. هر چند دو سالی است که به دلیل شیوع کرونا این توفیق به صورت حضوری در مساجد سلب شده اما امیدواریم هر چه زودتر این بیماری رفع شود البته یکی از اعمالی که در این ایام مورد توجه قرار گرفته، قرائت دعای مجیر است.

وی در بیان نکات روز سیزدهم گفت: در فرار اول می‌خوانیم: «اللَّهُمَّ طَهِّرْنِی فِیهِ مِنَ الدَّنَسِ وَالْأَقْذَارِ، ای خدا در این روز مرا از پلیدی و زشتی‌ها پاک ساز» در این فراز کلمه دَنَس یا پلیدی‌ها یعنی چرک گناه و معصیت، همان‌گونه که اگر انسان اهل تقوا بود از نورانیت باطنی و بوی خوش ایمانی برخوردار خواهد شد و اگر بنده‌ای مشغول گناه باشد و وجود خود را آلوده به گناه کند، بوی گناه از او زیاد خواهد شد. روزی «اویس قرن» هنگامی که به ملاقات پیامبر ‌(ص) آمده بود، فضای خانه رسول‌الله‌(ص) را معطر کرده بود و فردای آن روز که پیامبر (ص) به خانه خویش بازگشت، فرمود: «إِنِّی لَأَجِدُ نَفَسَ الرَّحْمَنِ مِنْ جَانِبِ الْیمَن»، یعنی پیامبر (ص) رایحه خوش اویس را استشمام کرده بود.

شعشعی افزود: بنابراین ما هم باید در این ماه با پاک کردن زنگارها و آلودگی‌ها بتوانیم از یک باطن زیبا و نورانی و خوشبو برخوردار شویم. در روایتی از پیامبر داریم چند عمل قلب انسان را می‌میراند همان قلبی که «یوْمَ لَا یَنفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِیمٍ» است پس قلبی که باید برای خدا خالص باشد با چند عمل می‌میرد که یکی از آنها و در واقع سرمنشأ آن طبق فرموده پیامبر(ص): «اگر انسان گناهی را روی گناه و خطای خود را تکرار کند، باعث می‌شود، قلبش بمیرد و نمی‌تواند با خدا ارتباط برقرار کرده و مهر و محبت درآن جایگاهی ندارد.»

وی ادامه داد: پس انسان برای آن که از آلودگی‌های گناهان پاک و طاهر شود، باید از یگانه پروردگار عالم مدد بجوید و از او بخواهد که گناهان او را بیامرزد تا از آلودگی‌ها نیز خلاصی یابد چرا که تنها با آمرزش و غفران الهی است که انسان از پلیدی‌ها و زشتی‌های گناه پاک می‌شود و «ماه رمضان» فرصتی برای شست‌وشوی باطنی است. خداوند متعال در قرآن به بندگان خود این‌گونه بشارت می‌دهد: «قُلْ یَا عِبَادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ، یعنی بگو از رحمت خداوند نومید نشوید، به راستی که خداوند همه گناهان را می‌بخشد، همانا او آمرزنده و مهربان است.»‌ پس ما نیز در این روز از خداوند می‌خواهیم که ما را از توبه‌کنندگان واقعی از گناهان قرار داده تا از پلیدی‌ها و زشتی‌های گناه که ما را روسیاه درگاهش نموده است، پاک گرداند.

مسئول دفتر نمایندگی ولی‌فقیه در جمعیت هلال‌احمر استان یزد گفت: در فراز دوم آمده است : «وَ صَبِّرْنِی فِیهِ عَلَی کَائِنَاتِ الْأَقْدَارِ؛ و بر حوادث خیر و شر قضا و قدرت صبر و تحمل عطا کن» و از خدا می‌خواهیم که ما را در برابر قضا و قدر خویش راضی کند. بنابراین از خدا درخواست می‌کنیم که خدایا مرا بر تقدیر خودت صابر قرار ده». انسان در تمام مراحل زندگی برای رشد و ترقی و ارزیابی عملکردش امتحان می‌شود و کسانی در این امتحان پیروز میدان هستند که بر تقدیرات الهی راضی بوده و بر مشکلات و مصائب صبر داشته باشند. هنگامی که مصیبتی بر آنان وارد شد، می‌گویند: «انا لله وانا الیه راجعون»‌ یعنی همه ما برای خداییم و به سوی او باز می‌گردیم» که خداوند نیز در عوض صبر و ایمان آن‌ها در قرآن می‌فرماید: ”أُولَئِكَ عَلَیْهِمْ صَلَوَاتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ، یعنی آنان گروهی هستند مخصوص به درود و الطاف الهی و رحمت خاص پروردگار و آنان خود هدایت یافتگانند».

شعشعی با اشاره به فراز «وَوَفِّقْنِی فِیهِ لِلتُّقَی وَصُحْبَةِ الْأَبْرَار، ِ بر تقوی و پرهیزکاری و مصاحبت نیکوکاران موفق دار» گفت: در این بخش از دعا از خدا می‌خواهیم که ما را موفق به تقوی کند. تقوا بدین معناست که اگر کسی از اعمال ما با خبر شود، طوری زندگی کرده باشیم که ناراحت نشویم.

وی گفت: در پایان از خداوند می خواهیم: «بِعَوْنِکَ یا قُرَّةَ عَینِ الْمَسَاکِین؛ خدایا به کمک و یاری خودت این چهار دعای من را مستجاب کن، ای کسی که روشنی چشم فقرا هستی.»