کد خبر: ۳۹۷۰۷۸۶

تاریخ: ۲۱ ارديبهشت ۱۴۰۰ - ۱۰:۱۷

علی‌پور:

اخلاق قرآنی چه زمانی به دست می‌آید / فرازهایی از وداع امام سجاد(ع) با رمضان

رئیس مركز قرآن و عترت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكی با تأكید بر اینكه تا زمانی كه با قرآن مأنوس نشویم، نمی‌توانیم از آن بهره لازم را ببریم، گفت: فهم معارف عالی قرآن موجب می‌شود كه متخلق به اخلاق قرآنی شویم.

به گزارش ایكنا از فارس، روح‌الله محمد علی‌نژاد عمران، رئیس مركز قرآن و عترت وزارت بهداشت شامگاه دوشنبه، 20 اردیبهشت‌ماه در نشست «ضیافت قرآنی در شب‌های آسمانی» فعالان قرآنی استان فارس كه در بستر فضای مجازی برگزار شد، حافظ و سعدی را میراث‌داران قرآن دانست و بر ضرورت قدردانی از این داشته‌های بی‌نظیر معنوی تأكید كرد.

وی با یادآوری اینكه اگر ماه رمضان، بهار قرآن است، پس بیشترین فیوضات را می‌توانیم در این ماه از قرآن كریم داشته باشیم، افزود: قرآن در لسان روایات و از امام صادق(ع) به عنوان عهدالله الی خلقه معرفی شده است و در حقیقت یك منشور الهی و عهدنامه‌ای میان خداوند و بندگانش امضا شد لذا فرمودند حداقل وظیفه مسلمان این است كه روزی 50 آیه از قرآن را بخواند یعنی ضرورت انس با قرآن و مأنوس شدن با این كتاب مشخص می‌شود.

علی‌نژاد با تأكید بر اینكه تا زمانی كه با قرآن مأنوس نشویم، نمی‌توانیم از آن بهره لازم را ببریم، گفت: در ایام بهار قرآن هر كسی به اندازه ظرف وجودی خود از فیوضات این ماه بهره می‌گیرد و چه خوب است كه در طول سال رفیق شفیق قرآن باشیم تا بتوانیم در ماه مبارك رمضان هم بهترین و بیشترین بهره‌ها را از این كتاب آسمانی ببریم.

مدیركل قرآن و عترت وزارت بهداشت با اشاره به اهمیت ضرورت انس با قرآن گفت: در اهمیت ضرورت انس با قرآن همین بس كه اگر در طول سال این اتفاق را رقم نزنیم، رفاقت و صمیمیت ما با قرآن رقم نخورد نمی‌توانیم راه به فهم آموزه‌های قرانی داشته باشیم یعنی تدبر و فهمیدن قرآن یك مقدمه واجب دارد و آن مؤانست با قرآن است.

وی با ابراز امیدواری از اینكه در یكی دو شب باقی مانده از ماه مبارك رمضان بتوانیم از فیوضات این ماه بهره بیشتری ببریم، گفت: همان‌طور كه خداوند در قرآن كریم هم تأكید فرموده است هرچقدر بتوانیم باید قرآن بخوانیم تا با آن مأنوس شویم و اگر با این كتاب آسمانی انس بگیریم، آن‌گاه می‌توانیم انتظار داشته باشیم قرآن نقاب از چهره براندازد و آموزه‌های آن را درك كنیم و به تبع فهمیدن معارف عالی قرآن موجب می‌شود كه متخلق به اخلاق قرآنی شویم.

علی‌پور نهایت و غایت مأنست و فهمیدن قرآن را تخلق به اخلاق قرآنی دانست و گفت: فهم قرآن مبتنی بر خود آیات قرآن و آموزه‌های اهل بیت(ع) مترتب است و در قرآن، خداوند پیامبر اعظم(ص) را بعد از اینكه به‌عنوان رسول و نبی معرفی می‌كند به‌عنوان نخستین مفسر قرآن هم معرفی می‌كند.

وی با ذكر این نكته كه دومین تكلیفی كه خداوند بر عهده پیامبر(ص) نهاده تبیین آیات قرآن است، گفت: ما شیعیان قائل به این هستیم كه پیامبر(ص) همان‌گونه كه وحی قرآنی داشت از وحی بیانی هم برخوردار بود و به‌طور كلی اهل بیت عصمت و طهارت (ع)از وحی بیانی هم برخوردار بودند لذا اگر حضرت صدیقه(س) را محدثه می‌دانیم یعنی كسی كه آسمانیان با او سخن می‌گفتند و این برآمده از نگاه ماست كه ایشان هم از وحی بیانی برخوردار بودند و بر آن‌ها هم فرشته امین وحی نازل می‌شد اما نه برای نزول آیات قرآن بلكه برای تبیین و تفسیر آیات.

مدیركل قرآن و عترت وزارت بهداشت بیان كرد: وجود اهل بیت(ع) از سر تفضل الهی است یعنی برآمده از مقام فضل خداست نه برآمده از تكلیف الهی و خداوند با فرستادن قرآن و پیامبر(ص) حجت را بر همه ما تمام كرد و بعد از آن جود اهل بیت(ع) یك تفضل و منت و لطف مضاف است و با آن لطف اضافه باید بببینیم چه بهره‌ای می‌توانیم از آموزه‌های قرآن ببریم.

علی‌پور یكی از متون به‌جای مانده از اهل بیت عصمت و طهارت(ع) را صحیفه سجادیه امام سجاد(ع) توصیف كرد و گفت: این كتاب یكی از میراث‌های ماندگار است كه به لحاظ حدیثی هم معتبرترین سند حدیثی را دارد و بسیار خوب است در شب‌های باقی‌مانده ماه رمضان به این كتاب مراجعه كرده و دعای وداع امام سجاد(ع) را با این ماه مبارك بخوانیم.

وی فرازهایی از دعای وداع امام سجاد(ع) از ماه مبارك رمضان در صحیفه سجادیه را قرائت كرد و گفت: سراسر این دعا سخن از فضل و رحمت خداوند در ماه مبارك رمضان است و پیوسته تأكید می‌كند كه خداوندا این لطف و تفضل توست كه این ماه را برای بندگانت قرار داده‌ای.

مدیركل قرآن و عترت وزارت بهداشت گفت: در بیستمین فراز می‌فرماید خدایا تو از برگزیده‌ترین واجباتی كه بر عهده خود قرار دادی یعنی از آن شاخص‌ترین تفضلاتی كه بر خود واجب كرده‌ای كه بر حق بندگان خود روا داری، همین ماه رمضان است و این ماه برآمده از تفضل و فضل توست و لطفی بود كه در حق ما قرار دادی و این ماهی كه ماه قرآن است و در آن قرآن و نور نازل شد و مایه افزایش ایمانمان شد و همین فضل خود را به شب‌های ویژه آراستی كه بهتر از هزاران ماه هستند.

علی‌پور با بیان اینكه امام سجاد(ع) در فرازی از این دعا تأكید می‌كند كه خداوند با تفضلی كه در ماه رمضان قرار داده است، مسلمانان را از دیگر امت‌ها برتری داده است، گفت: امام سجاد(ع) در مقام تبیین جایگاه این ماه فرمودند كه آن‌قدر ظرفیت در این ماه قرار داده شده است كه مایه برتری امت پیامبر خاتم است و اگر از این ماه بهره ببریم آن‌ هنگام می‌توانیم توقع برتری داشته باشیم.

وی با تصریح اینكه امام سجاد(ع) در این دعا وداع با ماه رمضان را بسیار سنگین می‌داند كه ما را به خاطر آن دچار غم و اندوه می‌كند، گفت: در واپسین لحظات ماه مبارك رمضان وداع می‌كند كه بدرود بر تو این بزرگ‌ترین ماه خدا و گرامی‌ترین اوقات كه همنشین ما بودی. ای ماهی كه خواسته‌ها و حاجات بندگان نزدیك‌تر به پیشگاه الهی ارائه می‌شد.

مدیركل قرآن و عترت وزارت بهداشت با بیان اینكه امام سجاد(ع) از ماه رمضان به‌عنوان مایه امید در این دعا یاد كرده است، گفت: همچنین در این دعا تأكید می‌كند كه به واسطه این ماه بسیاری از جهنمیان به سوی نور گریختند و چقدر گناهان به واسطه این ماه محو شد و عیوبی كه پوشیده شد.

علی‌پور با ذكر این نكته كه امام سجاد(ع) عاشقانه و عارفانه به ماه رمضان نگاه كرده و با آن وداع می‌كند، گفت: ماه رمضان و لیالی قدر همگی از سر كرم خداوند است و با كریمان كارها دشوار نیست و این بیان و خواسته امام سجاد(ع) است كه خدایا به حق كسانی كه قدر این ماه را دانستند ما را از همان تفضلاتت برخوردار كن.

وی تصریح كرد: البته باید بدانیم كه این دعاها جنبه امری ندارد بلكه دعاست و تفاوت جدی كه بیان معصوم با غیرمعصوم دارد این است كه می‌خواهد تلویحاً به ما بفهماند كه این‌گونه است یعنی این تبیین در مقام تثبیت بوده و همین‌طور است و این تفضلات مشمول حال ما می‌شود و بیان معصوم گویای همین نكته است.

مدیركل قرآن و عترت وزارت بهداشت اظهار كرد: در پایان این دعا امام سجاد(ع) از خداوند می‌خواهد كه ما را جزو توبه‌كنندگان قرار داده و در حق پدر و مادر دعا می‌كند و این‌ها آموزه‌هایی است كه می‌توانیم از دعای امام سجاد(ع) درباره ماه رمضان فرابگیریم.

علی‌پور در پایان بر ضرورت استفاده از فیوضات یكی دو شب باقی مانده ماه مبارك رمضان تأكید كرد و گفت: تفضلات همگی بهانه است و خداوند اینجا قرار است نه به بها بلكه به بهانه تا باب رحمتش را به روی ما بگشاید. همین توجهاتی كه صورت گرفته است و مبتنی بر نصوص روایی ماست و همین كه روی به خدا آوردیم یعنی به اذن الله بود پس اگر اجازه داده شده است از خداوند بخواهیم كه سال آینده را سال ظهور قرار دهد و انس ما بیش از پیش با قرآن كرده و توفیق فهم و تخلق به اخلاق قرآنی نصیب ما شود.