کد خبر: ۳۹۸۶۵۸۷

تاریخ: ۰۴ مرداد ۱۴۰۰ - ۲۰:۱۳

طرح آمریکا برای تحکیم حضور خود در افغانستان

دیپلمات پیشین هندی در یادداشتی به بررسی طرح آمریکا برای تقویت حضور خود در افغانستان پرداخته و تصریح می‌کند که خروج قوای نظامی آمریکا تنها به معنای تغییر راهبرد کلی این کشور برای حضور در افغانستان است. وی تأکید می‌کند که طرح فعلی آمریکا برای حفظ منافع خود در افغانستان و فعالیت علیه ایران، چین و روسیه و همکاری با دولت افغانستان است.

به گزارش ایکنا به نقل از العهد، م.ک بهادراکومار، دیپلمات پیشین هندی در مقاله‌ای که در «آسیا تایمز» منتشر شده، به بررسی طرح آمریکا برای تأمین منافع ژئوپلیتیک خود در افغانستان به رغم خارج کردن قوای نظامی خود از این کشور، پرداخته است. وی تصریح می‌کند که آمریکا بدین ترتیب، درصدد است تا روند صلح در افغانستان را به شکلی پیش ببرد که این منافع تأمین شود.

این نویسنده تأکید کرد که عقب‌نشینی نیروهای آمریکایی نه به معنای خروج کامل آمریکا از افغانستان، بلکه به معنای آغاز سیاست جدیدی مبتنی بر تقویت روابط بین واشنگتن و دولت افغانستان است، ایالات‌متحده مصمم است همچنان در افغانستان حضور داشته باشد.

نویسنده به راهبرد کلی دولت جو بایدن رئیس‌جمهور آمریكا در مورد افغانستان اشاره می‌کند که شامل یك برنامه نخستین و یك برنامه جایگزین است.

نویسنده معتقد است با توجه به برنامه نخستین عقب‌نشینی نیروهای آمریكایی از افغانستان به این معنی است كه خطر کشته شدن آمریکایی‌ها در افغانستان به‌طور قابل‌توجهی كاهش یافته است، این امر ایالات‌متحده را قادر می‌سازد تمام توان خود را بر جلوگیری از كنترل طالبان بر افغانستان متمرکز كند كه در صورت بروز، ظرف یک سال وجهه بایدن را تخریب خواهد کرد.

بر این اساس، نویسنده معتقد است که واشنگتن در حال ایجاد یک رابطه همکاری جدید با دولت افغانستان است و خاطرنشان می‌کند که ایالات‌متحده نسبت به توانایی طالبان در شکست دادن نیروهای ارتش افغانستان در کوتاه‌مدت تردید دارد و این امر برای ایالات‌متحده فرصتی فراهم خواهد کرد با بتواند درباره واکنش خود به این رویداد در صورت وقوع، بررسی لازم را به عمل آورد.

همچنین وی بر آن است که آمریکا در مقطع کنونی نیازی به آتش‌بس ندارد، چرا که احتیاج ندارد، زیرا در شرایط فعلی این امر ممکن است به نفع طالبان باشد و اشاره می‌کند که واشنگتن حملات هوایی خود را علیه طالبان از سر گرفته است.

از نگاه نویسنده برنامه آینده واشنگتن در افغانستان روسیه، چین و ایران را هدف قرار داده است و اهداف اصلی آن مختل کردن پروژه «یک کمربند، یک جاده چین» است، استفاده از افراط‌گرایان به عنوان یک ابزار ژئوپلیتیک و تحکیم حضور طولانی‌مدت خود در آسیای مرکزی است.

در مورد طرح جایگزین، نویسنده بر آن است که گروه چهارجانبه تازه‌تأسیس شامل ایالات‌متحده، ازبکستان، افغانستان و پاکستان، چارچوبی برای تغییر شکل سیاست‌ها در صورت کنترل طالبان بر افغانستان فراهم می‌کند و پنتاگون تحقق چنین طرحی را کاملاً دور از انتظار نمی‌داند.

این نویسنده همچنین اشاره‌کرده است که واشنگتن از نخبگان پاکستان که به طور سنتی با غرب همسو هستند، در راستای پیش بردن طرح خود و فاصله گرفتن چین از پاکستان استفاده خواهد کرد. وی خاطرنشان می‌کند كه طرح چهارجانبه مذكور با طرح جهانی جدید درباره افغانستان نیز مطابقت دارد که در اجلاس کشورهای جی 7 در ماه گذشته در انگلیس مطرح شد.

این نویسنده می‌افزاید كه آمریكا مطمئن است كه طالبان این گروه چهارجانبه را گزینه‌ای مناسب برای مشروعیت بخشیدن به رژیم خود و بهره‌مندی از کمک‌های غربی خواهند دید و تأكید كرد كه نهادهای تأثیرگذار در ایالات‌متحده نیز از این راهبرد حمایت خواهند کرد.

از نگاه این نویسنده، انگلیس نیز در این طرح نقش دارد. روابط عالی این کشور با اشرف غنی، رئیس‌جمهور افغانستان و قمر جاوید باجوا، فرمانده ارتش پاکستان از مهم‌ترین دلایل چنین نقشی است. انگلیس طبق معمول نقشه راه اقدام در این منطقه را برای واشنگتن ترسیم کرده است.

وی گزارشی که چند هفته پیش در روزنامه انگلیسی دیلی تلگراف منتشر شد را شاهدی برای سخنان خود می‌داند. در این گزارش به نقل از بن والاس، وزیر دفاع انگلیس تصریح شده بود که دولت انگلیس با هر دولتی در افغانستان به شرط رعایت موازین بین‌المللی همکاری خواهد کرد.

این نویسنده در پایان نتیجه می‌گیرد که انگلیس و آمریكا طرح جایگزینی نیز برای وضعیت تسلط طالبان بر افغانستان دارند و افزود واشنگتن و لندن و همچنین سایر قدرت‌های غربی تمایل دارند كه طالبان را به همکاری با خود و نه فعالیت علیه خود سوق دهند.