کد خبر: ۳۹۸۹۶۰۵

تاریخ: ۱۸ مرداد ۱۴۰۰ - ۲۱:۴۰

آخرین وضعیت محمدرضا حکیمی پس از کرونا

محمدرضا حکیمی که به دلیل ابتلا به کرونا چندی پیش برای بار دوم در مدت اخیر در بیمارستان بستری شد، حالا چند روزی است که دوباره به خانه بازگشته و حال عمومی خوبی دارد، اما هنوز دچار ضعف جسمانی شدیدی است.

به گزارش ایکنا؛ ایسنا نوشت: هفتم تیرماه سال جاری بود که خبری از بستری شدن محمدرضا حکیمی، اندیشمند دینی و نویسنده در بیمارستان رسید. به گفته مرتضی کیا، مدیر دبیرستان تخصصی علوم ‌انسانی شرف‌الدین و از نزدیکان او، در آن زمان دو هفته بود که حکیمی دُز دوم واکسن کرونا را دریافت کرده و دچار علائم ضعف، خستگی و بی‌حالی شده شده بود و از این رو تیم پزشکی تشخیص داد تا او در بیمارستان بستری شود.

چند روز بعد، محمدرضا حکیمی در حالی به خانه بازگشت که تست کرونای او مثبت شده بود، اما کیا دراین‌باره گفته بود که او در روز دهم تیرماه آخرین دُز داروهایی را که باید دریافت می‌کرد، دریافت کرد و چون با توجه به سن و سالش، بیشتر از این ماندن در بیمارستان به صلاح نبود، بنابراین تیم پزشکی تشخیص داد تا مرخص شود و برای ادامه دریافت یک‌سری داروها و درمان‌های تکمیلی که می‌توانست در منزل هم انجام شود، به منزل منتقل شود.

اما پس از گذشت مدتی، او در روز ۲۷ تیرماه، درحالی‌ که چند روزی می‌شد در غم برادرش، حجت‌الاسلام والمسلمین علی حکیمی نشسته بود، مجددا در آی‌سی‌یو بستری شد.

حالا مرتضی کیا دراین‌باره به ایسنا می‌گوید: «فکر می‌کنم به‌خاطر ضعف شدید بعد از کرونا بود که فشارشان پایین آمد و عارضه‌های قلبی باعث شد که دوباره در بیمارستان بستری شوند.»

به گفته او، حکیمی حدود ۱۰ روز در بیمارستان بود که در این مدت ابتدا در آی‌سی‌یو بستری بود، بعد به بخش و دوباره به آی‌سی‌یو منتقل شد.

کیا همچنین درباره ترخیص و وضعیت فعلی این اندیشمند دینی و نویسنده بیان می‌کند: «ایشان اواخر هفته پیش مرخص شدند و حالا در منزل هستند. حال عمومی‌شان و علائم‌شان خوب است ولی ضعف جسمانی شدید و بی‌حالی دارند.»

محمدرضا حکیمی، اندیشمند دینی و نویسنده در ۱۴ فروردین ۱۳۱۴ در مشهد متولد شد. او در سال ۱۳۲۶ وارد حوزه علمیه خراسان شد و تا ۲۰ سال در این حوزه به تحصیل پرداخت. محمدتقی ادیب نیشابوری، شیخ مجتبی قزوینی خراسانی، سیدمحمدهادی میلانی، احمد مدرس یزدی، اسماعیل نجومیان، حاج سیدابوالحسن حافظیان و حاجی‌خان مخیری از مهم‌ترین استادان حکیمی بوده‌اند. از آثار محمدرضا حکیمی می‌توان به «الحیاة»، «خورشید مغرب»، «عقل سرخ»، «عاشورا: مظلومیتی مضاعف»، «شیخ آقا بزرگ تهرانی»، «تفسیر آفتاب»، «فریاد روزها»، «سپیده باوران»، «گزارش (برگرفته از الحیاة)» و ... اشاره کرد.