کد خبر: ۳۹۸۹۹۸۸

تاریخ: ۲۱ مرداد ۱۴۰۰ - ۰۸:۵۹

جهان در رکاب حسین(ع) / 3

شیخ زکزاکی: استغاثه عاشورایی امام حسین(ع) در این زمانه لبیک‌گو دارد + فیلم

شیخ ابراهیم زکزاکی، رهبر جنبش اسلامی نیجریه تصریح کرد: فریاد استغاثه «هل من ناصر ینصرنی» امام حسین(ع) گرچه در ظهر عاشورا شنیده نشد اما هم‌اکنون در زمانه ما شنیده و بدان پاسخ داده می‌شود: «لبیک یا حسین».

به گزارش ایکنا، هم‌زمان با ایام سوگواری سالروز شهادت سید و سالار شهیدان، اباعبدالله الحسین(ع) و یاران وفادارش مجموعه ۱۰ قسمتی از سخنرانی‌های شخصیت‌های برجسته و اثرگذار جهان اسلام و تشیع با عنوان «جهان در رکاب حسین(ع)» درباره اهداف قیام امام حسین(ع) و آثار آن در بیداری امت اسلامی در قالب ویدئوهایی کوتاه از سوی ایکنا ارائه می‌شود.

شیخ زکزاکی، رهبر جنبش اسلامی نیجریه سومین سخنران این مجموعه است. او آذرماه ۹۴ در حمله خونبار ارتش و پلیس نیجریه در حسینیه بقیه‌الله(عج) شهر زاریا در شمال نیجریه به همراه همسرش، زینت ابراهیم و یکی از پسرانش بازداشت شد. برخی رسانه‌ها شمار افراد شهید شده در حمله به حسینیه زاریا و خانه شیخ زکزاکی را تا دو هزار نفر اعلام کردند.

در این حمله شیخ زکزاکی به شدت زخمی شد و سه پسر وی نیز به شهادت رسیدند، سه پسر دیگر رهبر شیعیان نیجریه نیز یک سال قبل از آن یعنی در روز قدس سال ۱۳۹۳ با شلیک گلوله پلیس این کشور به شهادت رسیده بودند.

شیخ زکزاکی که در طول دوران اسارت خود با جراحات و بیماری دست و پنجه نرم می‌کرد، بالاخره ششم مرداد ماه سال جاری از سوی دادگاه عالی ایالت کادونا از تمام اتهام‌های وارده شامل اخلال در نظم عمومی اجتماع غیرقانونی تبرئه و به همراه همسرش آزاد شد.

بخشی از سخنرانی مؤسس جنبش اسلامی نیجریه مربوط به قبل از دوران اسارتش از نظر می‌گذرد.

{$sepehr_media_2140298_400_300}

در این سخنرانی آمده است: عبارت «یا حسین» یعنی ما مطیع تو هستیم یا حسین. لبیک یا حسین(ع) جواب است به ندای او بعد از اینکه یاران شجاعش و خویشاوندانش همگی شهید شدند و در آن زمان و مکان فقط او باقی مانده بود. امام حسین(ع) از خانواده‌اش خداحافظی کرد و به جنگ با دشمنانی رفت که می‌خواستند او را به شهادت برسانند.

بعد از اینکه امام بسیاری از آنان را به درک واصل کرد، به سویش تیراندازی کردند، آنها به سمتش سنگ پرتاب و تیراندازی کردند تا اینکه امام از روی اسبش به زمین افتاد. در آن زمان او تنها بود، دست‌هایش را بالا برد و گفت: «آیا کسی هست که ما را یاری کند».

کسی به ندایش پاسخی نداد. در آن بیابان مردم با او همدردی و همراهی نکردند، اما این ندا بی‌فایده نبود. هم‌اکنون ندای «هل من ناصر ینصرنی» امام از سوی انسان‌های این زمانه هم شنیده و پاسخ داده می‌شود: «لبیک یا حسین».