کد خبر: ۳۹۹۷۶۲۰

تاریخ: ۲۴ شهريور ۱۴۰۰ - ۰۹:۳۵

فرزند طوبی کرمانی:

مادری که به هنگام غیبت دانشجو نگران می‌شد/ دلنوشته‌هایی در سوگ استاد

پیام شرقی، فرزند طوبی کرمانی در مراسم اولین سالگرد ارتحال آن بانو او را فردی دلسوز، مهربان و دارای روابطی مادرانه با دانشجویانش توصیف کرد؛ همچنین محمود واعظی، استاد دانشگاه تهران در سخنانی تاکید کرد: راه و راز موفقیت خانم کرمانی در محبت و مهربانی فوق‌العاده ایشان بود.

به گزارش ایکنا، مراسم بزرگداشت اولین سالگرد درگذشت طوبی کرمانی، فعال فرهنگی اجتماعی و استاد دانشگاه تهران؛ شامگاه 23 شهریور ماه با حضور چند تن از استادان دانشگاه و فعالان دینی و فرهنگی برگزار شد.

محمود واعظی، استاد دانشگاه تهران در این مراسم در سخنانی، گفت: علت اینکه ایشان محبوب قلوب در ایران و کشورهای دیگر بودند توجه به همین نکته یعنی برخورد و حسن خلق سرکار خانم کرمانی بود.

واعظی با بیان اینکه اسلام مبتنی بر  حسن خلق است، گفت: حسن خلق سبب شده تا امروز شاهد وجود 250 میلیون مسلمان در اندونزی در جنوب شرق آسیا باشیم بدون اینکه پیامبر(ص) و مبلغی به آنجا رفته باشد، حسن خلق تجار ایرانی در قرن 5 سبب جذب مردم این منطقه به اسلام شد.

وی اضافه کرد: شخصیت‌های بزرگی از کشورهای مختلفی خدمت سرکار خانم کرمانی، شاگردی کردند و جلسات مشترکی با ایشان داشتند و برای همیشه عمر مطلب و سخن دارند و ما یاد آن عزیز را گرامی می‎داریم.

من خوب درس نداده‌ام؟

پیام شرقی، فرزند آن مرحوم در سخنانی گفت: خداوند در سوره توبه در آیه 128 فرموده است: «لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ؛ قطعا براى شما پيامبرى از خودتان آمد كه بر او دشوار است‏ شما در رنج بيفتيد به [هدايت] شما حريص و نسبت به مؤمنان دلسوز مهربان است»؛ یکی از دانشجویان خانم کرمانی بعد از وفات ایشان دلنوشته‌ای را فرستاد که نوشته بود: از مقام شامخ معلمی و استادی و فعالیت‌های فکری و فرهنگی مادرمان زیاد گفتند ولی فارغ از این القاب، مادری بودی که ما دلمان را به صدای گرمت گره می‌زدیم، مادری که به هنگام عدم حضور دانشجو نگران سلامتی او بودی؛ یا اگر با یک دست بسته به کلاس می‌آمدیم محکم روی دستتان می‌زدید و وقتی خبر ازدواج ما را شنیدید چشمانتان برق مادرانه زد.

شرقی بیان کرد: باز دانشجویی نوشته است؛ برای ما و بچه‌هایتان همان کسی بودی که هنگام شروع کلاس، در راهرو دانشکده حرص می‌زدی مبادا دیر برسی تا حق الناس بر گردنت بماند؛ همان کسی که همه سؤالات ذهن ما را با مثال‌های نغز و دلنشین جواب می‌دادی و وقتی کسی نمره نامناسبی می‌گرفت می‌گفتی یعنی من خوب درس نداده‌ام؟

پیام شرقی اظهار کرد: در سوره شعراء در آیه 215 فرموده است: «وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ؛ و براى آن مؤمنانى كه تو را پيروى كرده‏ اند بال خود را فرو گستر»؛ دانشجویان ایشان نوشته‌اند که انرژی خود را در دانشکده از تواضع توام با لبخند و بلندسلام کردن و پیشی گرفتن در این کار دریافت می‌کردند و همین مقدار نیز لطف وافرشان را می‌رساند اما بعید بود که دست به سینه گذاشتن و خم شدن در برابر دانشجویان غریبه و آشنا را ضمیمه آن نکنند.

وی اضافه کرد: در سفینة البحار حدیثی از  پیامبر(ص) نقل شده است که مؤمن در دینش مانند کوه پابرجاست؛ کوه قابل تراشیده شدن است ولی از دین مؤمن چیزی تراشیده نمی‌شود. همکار وی از دورانی که شاگرد او بود نوشته‌ است که وقتی  در اثبات امامت امیرالمؤمنین(ع) در کلاس کلام اشک می‌ریختی و درس می‌دادی، نهایت عشق تو را به آن امام(ع) فهمیدم و امروز من از آنچه از عشق در جانم ریختی برای دانشجویانم می‌گویم.

شرقی تصریح کرد: این خصوصیات مادر تماما ناشی از تربیت دینی خانواده و والدینش بود و خودش همیشه اذعان و اعتراف به این موضوع داشت و تربیت خانواده را شالوده زندگی هر فرد می‌دانستند. امام علی(ع) در نهج البلاغه فرموده‌اند که شادی مؤمن در چهره او و اندوهش در دلش نهان است و سینه او از هر چیزی فراخ‌تر، برتری جویی را زشت و اندوه او طولانی و سکوتش فراوان و شکرگزار و شکیباست؛ نفس او در سختی‌ها از سنگ خارا سخت تر ولی در دینداری از بنده خوارتر است.

تکامل عقل با 10 چیز

وی گفت: از امام رضا(ع) در تحف العقول نقل شده است که فرمودند: عقل شخص مسلمان کامل نمی‌شود مگر با چند چیز؛ امید به خیر او وجود داشته باشد و مردم از شر او در امان باشند، کار نیک اندک دیگری را زیاد شمارد و کار نیک زیاد خود را کوچک بشمارد، از درخواست مردم خسته نشود و در طول زندگی از اندوختن دانش دلسرد نشود و فقر در راه خدا از ثروت برای او محبوب‌تر باشد؛ ذلت در مسیر الهی از عزت در مسیر دشمنان خدا برای او خوشایند باشد، گمنامی را از شهرت بیشتر  دوست داشته باشد و هر که را ببیند او را از خود بهتر بداند زیرا مردم دو گروه هستند؛ گروهی که از او برتر و والاتر هستند و گروهی که از  او بدتر هستند. وقتی فردی از گروه بدتر را ببیند بگوید شاید این فرد نیکی‌هایش نهفته باشد و وقتی آدم پاکتر از خود را ببیند در برابرش فروتنی کند تا به مقام بین برسد.

وی تاکید کرد: وقتی چنین شد و ده خصلت در او نهادینه شد شکوهش عالی‌تر و نیکی‌هایش دلپذیرتر شود و حسن شهرت پیدا کند و از بزرگان زمان خویش گردد.