کد خبر: ۳۹۹۸۷۸۶

تاریخ: ۲۹ شهريور ۱۴۰۰ - ۱۵:۵۵

به بهانه سالروز میلاد قاری شهیر مصری در گفت‌وگو با دغاغله بررسی شد

«شعبان عبدالعزيز صياد» صاحب تلاوتی شورمند و مردمی + صوت و فیلم

سبک شعبی در دسته‌بندی تلاوت قراء از منظر استاد محمد الهلباوی به معنای مردمی و محلی خواندن است، مراد از مردمی، مردم مصر است، به همین دلیل می‌توان کلمه محلی را جایگزین کرد. مرحوم شعبان عبدالعزیز صیاد از قاریانی بود که در این سبک تلاوت می‌کرد؛ شوری که حاصل از مردمی بودن است.

به گزارش ایکنا، امروز، 29 شهریورماه، مصادف با 20 سپتامبر است. بیستم سپتامبر سال 1940، شعبان عبدالعزيز صياد، یکی از قاریان مشهور مصری، در روستای «صراوة» از توابع شهر آشمون در استان منوفيه مصر متولد شد. پدر او، عبدالعزيز اسماعيل احمد الصياد از قاریان خوب زمان خود بود و اين مقدمه‌ای بود تا شعبان عبدالعزيز صياد از دوران كودكی با طنین تلاوت قرآن آشنا شود.

بیشتر بخوانید:

يادی از «شعبان عبدالعزيز صياد» در برنامه «ستارگان تلاوت»

رفت و برگشت‌های تأثیرگذار «عبدالعزیز صیاد» در مقام بیات + تلاوت سوره نجم

شعبان عبدالعزيز صياد برای فراگيری علوم قرائات و تجويد قرآن به مكتب‌خانه رفت و نزد استاد «جاد ابوغربية» به فراگيری علوم قرآنی مشغول شد و در هفت سالگی حافظ كل قرآن شد و در 12 سالگی به محافل قرآنی دعوت می‌شد.

این قاری مصری پس از اخذ ديپلم به دانشگاه الازهر مصر رفت و در رشته اصول دين به فراگيری علوم دينی مشغول شد و سال ۱۹۶۶ در رشته فلسفه از دانشگاه الازهر فارغ‌التحصیل شد. او در تلاوت خود بيشتر از سبک اساتیدی چون «محمد رفعت»، «محمد سلام» و «مصطفی اسماعيل» بهره می‌گرفت.

امروز، 29 شهریورماه، مصادف با 20 سپتامبر است. مهدی دغاغله، پیشکسوت قرآنی و داور بین‌المللی قرآن کریم با تأکید بر اینکه جایگاه و مکانت استاد شعبان عبدالعزیز صیاد مشخص است، گفت: در تقسیم‌بندی که به دلیل قدمت زمانی برای قاریان مصری انجام می‌شود اساتیدی چون محمد رفعت و عبدالفتاح شعشاعی را در تراز اول و افرادی مثل منشاوی، عبدالباسط و مصطفی اسماعیل را در تراز دوم می‌ببینیم و اساتیدی چون مرحوم غلوش، طبلاوی و شعبان صیاد در تراز سوم قرار می‌گیرند.

دغاغله تأکید کرد: البته این تراز سوم بودن به معنای درجه سوم بودن نیست، بلکه به دلیل قدمت زمانی است و حال آنکه ایشان جایگاه رفیعی دارد و استاد شعبان جزو قاریانی است که به ایران نیز سفر کرده‌اند و تلاوت‌های زیبایی ارائه کرده‌اند.

وی درباره سبک تلاوت این استاد، اظهار کرد: بنابر دسته‌بندی قراء از منظر استاد محمد الهلباوی، یک نوع از قاریان مصری به صورت «کلاسیک» تلاوت می‌کنند و لحن و سبکشان کاملاً برنامه‌ریزی شده است و هندسه تلاوتشان مشخص است. تلاوت عده‌ای از قاریان به عنوان «سبک مدرن» معرفی شدند.

{$sepehr_media_2181239_400_300}

این داور بین‌المللی کشورمان تصریح کرد: بارزترین ویژگی سبک مدرن، این است که مستمع نمی‌تواند شیوه بستن آهنگ را از سوی قاری پیش‌بینی کند، برخلاف سبک کلاسیک. اما در سبک مدرن مستمع و مخاطب توسط قاری غافلگیر می‌شود که استاد عبدالعزیز حصان و استاد شعشاعی معمولاً این سبک را دارند.

دغاغله با اشاره به تقسیم‌بندی سبک دیگر تلاوت اساتید از منظر استاد الهلباوی، افزود: سبک شعبی، مورد دیگر این تقسیم‌بندی است. این سبک به معنای مردمی و محلی خواندن است، مراد از مردمی، مردم مصر است، به همین دلیل می‌توان کلمه محلی را جایگزین کرد. مرحوم طبلاوی، شیخ سعید مسلم، مرحوم متولی عبدالعال و مرحوم شعبان عبدالعزیز صیاد از افرادی هستند که در این سبک تلاوت می‌کنند. البته سبک‌های دیگری نیز به عنوان موسیقایی و نغمه محور نیز مطرح است که شامل تلاوت‌های استاد شحات انور و محمد عمران می‌شود.

این پیشکسوت قرآنی کشورمان درباره شوری که در تلاوت‌های استاد شعبان‌ دیده می‌شود، اظهار کرد: البته این یک نوع نگاه است. معمولاً در سبک‌های کلاسیک حتی خارج از تلاوت قرآن(در موسیقی)، شور با یک معنا و مفهوم دیگری عنوان می‌شود. به عبارت دیگر در کارهای هیئتی و مردمی، شور خاصی است به همین دلیل گفتم تلاوت شعبان صیاد، مردمی و شعبی است که به دلیل شور حاصل از مردمی بودن است.

این داور بین‌المللی کشورمان در پاسخ به این سؤال که سبک‌هایی چون استاد شعبان که با شور همراه است، آیا می‌تواند مثال خوبی برای تلاوت خاشعانه باشد یا خیر، گفت: بله، چراکه «خشوع»، تنها به معنای تأمل نیست بلکه تأمل، درنگ کردن و فکر کردن یکی از راه‌های خشوع است.

وی ادامه داد: عده‌ای خشوعشان با همین شور ایجاد می‌شود،. مثل عزاداری‌ها که گاهی سکوت طولانی و جمله جمله کوتاه گفتن برای تأمل، نوعی تفکر و خشوعی را به همراه دارد و گاهی نیز می‌بینید نواهای حسین حسین‌ بلند می‌شود که نوعی شور عجیب ایجاد می‌کند و این نوع دیگر از خشوع است. خشوع یک راز است که درون انسان‌ها صورت می‌گیرد و راه‌های رسیدن به آن متعدد است و فقط مراد با تأنی و تأمل خواندن نیست.

بنابراین گزارش، استاد شعبان عبدالعزيز صياد در سال 1975 در آزمون ورودی راديو قرآن مصر شركت كرد و با موفقيت كامل توانست جواز حضور و تلاوت در راديو قرآن اين كشور را كسب كند و بدين‌ وسيله شهرت استاد و همچنين صدای دل‌نواز او در سراسر جهان طنين‌انداز شد.

وی در بزرگترين و مشهورترين مساجد كشور مصر چون مسجد الحسين(ع) و مسجد حضرت زينب(س)به تلاوت آیاتی از قرآن پرداخت. وی به مناسبت سالگرد رحلت بنيانگذار جمهورى اسلامى، حضرت امام خمينى (ره) به دعوت راديو قرآن به ايران آمد و در شهرهاى تهران، مشهد، قم، اصفهان و رشت، دل‏‌هاى مشتاقان به قرائت قرآن را لبريز از نور معرفت الهى كرد. ایشان همچنین به دیگر کشورها چون كويت، امارات، اردن، سوريه، عراق، اندونزی، انگلستان، فرانسه و آمريكا نیز سفر کرده است.

استاد شعبان عبدالعزیز صیاد، مشوقان اصلی خود برای تلاوت را استاد مصطفی اسماعيل، ابوالعينين شعيشع و محمود علی‌البناء می‌دانست. او در کنار قرائت قرآن یک شخصیت علمی خوبی نیز از خود ساخته بود. مرحوم صیاد هیچ گاه کرسی دانشگاه الازهر را به صورت رسمی نپذیرفت، اما به صورت غیررسمی مباحث خوبی را در زمینه مفاهیم و تفسیر آیات قرآن تدریس کرد. شرح احادیث نبوی نیز از جمله دروسی است که عبدالعزیز صیاد تدریس ‌می‌کرد.

زیرکی و توجه عبدالعزیز صیاد به رسانه نیز یکی دیگر از نکات جالب توجه زندگی وی بوده است. بطوری که می‌توان گفت صیاد از جمله قاریانی است که ناگفته‌ای در زندگی وی وجود ندارد و مطالب فراوانی از زندگی وی در برنامه‌های مختلف ثبت و ضبط شده است.

عبدالعزیز صیاد پیش از عزیمت به سفری که به همراه شیخ مصطفی غلوش و شیخ محمد محمود طبلاوی برای شرکت در مسابقات بین‌المللی دوبی داشتند، به کویت رفتند و به مدت یک ماه (ماه رمضان) در آنجا به تلاوت پرداختند که در این مدت علاوه بر ضبط تلاوت‌های تحقیق، یک دوره تلاوت ترتیل نیز از این سه نفر به صورت مشترک ضبط شد.

سرانجام استاد شعبان عبدالعزيز صياد سرانجام در سال 1998 در سن 58 سالگی به ديدار معبود شتافت.

تلاوت استاد شعبان عبدالعزیز صیاد از سوره فاطر آیات 27 تا 34

{$sepehr_media_2181228_400_300}