کد خبر: ۴۰۰۶۳۱۱

تاریخ: ۳۰ مهر ۱۴۰۰ - ۱۰:۳۹

پیام‌آور مهر / 5

باید گفت‌وگو کنیم + فیلم

دوست داشتن بدین معناست که انسان‌ها برای هدایت یکدیگر گفت‌وگو کنند. گاهی کسانی شمشیر به روی حقیقت می‌کشند و در آنجا چاره‌ای غیر از دفاع نیست اما خداوند در سوره ممتحنه می‌فرماید از اینکه به کافرانی که با شما درگیر نمی‌شوند خوبی کنید، منعی وجود ندارد.

به گزارش ایکنا، هفته وحدت و میلاد رسول مکرم اسلام(ص)، فرصتی است تا مسلمانان بیشتر درباره ایشان بخوانند و بشنوند و سیره و سنت آن «پیام‌آور مهر» را مرور کنند.

به همین جهت به سراغ دکتر محسن اسماعیلی، عضو مجلس خبرگان رهبری و استاد دانشگاه تهران رفتیم تا از او بشنویم که چرا پیامبر اسلام را «رحمت برای همه» معرفی کرده‌اند و از طرفی وظیفه ما به عنوان مسلمان در تبعیت از ایشان چیست.

بخش‌ پنجم این درس‌گفتار به شرح ذیل است:

{$sepehr_media_2216879_400_300}

غیر از اجتماع که امروزه به آن وحدت می‌گوییم، قرآن الفت را هم لازم می‌داند که می‌توان به انسجام و همدلی ترجمه‌اش کرد. قرآن کریم می‌فرماید: جامعه مؤمنین و بلکه جامعه بشری باید آکنده از محبت به یکدیگر باشد و جدایی، اختلاف، بدبینی و درگیری، آتشی است که از جهنم در این دنیا وجود دارد.

چه کافر و چه مسلمان باید همدیگر را دوست داشته باشند. البته این سخن بدین معنا نیست که اعتقاد یکدیگر را تأیید کنند بلکه دوست داشتن بدین معناست که برای هدایت یکدیگر گفت‌وگو کنند. گاهی کسانی شمشیر به روی حقیقت می‌کشند و در آنجا چاره‌ای غیر از دفاع نیست اما خداوند در سوره ممتحنه می‌فرماید از اینکه به کافرانی که با شما درگیر نمی‌شود خوبی کنید، منعی وجود ندارد.

حتی قرآن یکی از محل‌های مصرف زکات و وجوهات شرعیه را این می‌داند که شما از این وجوهات برای نزدیک کردن دل‌ها به یکدیگر استفاده کنید و همه فقها تصریح کرده‌اند که از این سهم از اموال عمومی می‌توان برای نزدیک کردن دل‌های کفار هم استفاده کرد چه برسد به دل‌های مسلمان‌ها. اگر می‌توانیم با هزینه‌ای دل کفار را به سوی مسلمانان نزدیک کنیم که اگرچه مسلمان نمی‌شوند اما کینه‌ورزی هم نکنند می‌توان از وجوهات شرعی در این راه استفاده کرد.

مرحوم صاحب جواهر که از فقهای بزرگ اسلام است فتوا داده‌اند که می‌توان پول قرض کرد و از این پول برای رفع کینه بین مؤمنان استفاده و سپس از وجوهات شرعیه برای تأمین این هزینه استفاده کرد. امام خمینی(ره) نیز همین فتوا را داده‌اند و در یکی از نامه‌هایی که نوشته‌اند تصریح کرده‌اند که یکی از کارهایی که یقیناً رضایت خداوند در آن است، تألیف قلوب و تلاش برای زدودن کدورت‌هاست.