کد خبر: ۴۰۰۷۳۸۴

تاریخ: ۰۳ آبان ۱۴۰۰ - ۰۹:۰۰

حجت‌الاسلام شفیعی شرح داد:

پیامبری که رحمت و آرامش برای همه بشریت است

استاد دانشگاه مذاهب اسلامی معتقد است جامعه بشری جامعه‌ای متفاوت، گوناگون، مختلف و دارای نگاه‌های بسیار دور از هم هست ولی در عین حال پیغمبرش را به عنوان رحمت و آرامش برای همه‌شان معرفی می‌کند.

حجت الاسلام والمسلمین شفیعی، استاد دانشگاه مذاهب اسلامی در گفت‌وگو با ایکنا درباره هفته وحدت به نکاتی اشاره کرده که می‌توانید فیلم سخنان او را ببینید و متنش را بخوانید.

{$sepehr_media_2221954_400_300}

هفته وحدت را خدمت همه مسلمانان، بلکه همه انسان‌ها تبریک و تهنیت عرض می‌کنم، حقیقتاً این هفته را باید هفته جهان بشریت دانست نه هفته جهان اسلام، دلیلش هم این است که خدای متعال وقتی پیغمبری را که به عنوان محور وحدت معرفی شده، می‌خواهد به ما انسانها معرفی کند، خیلی زیبا و در بیانی دلنشین این طور بیان می‌کند که؛ وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ؛ ما تو را نفرستادیم مگر برای همه بشریت.

ما مسلمانان باید این سوال را از خودمان بپرسیم؛ پیغمبری که خدا اینگونه معرفی‌اش کرده که من تو را برای انسان‌ها با وجود همه گوناگونی‌ها و همه اختلافاتی که در آنها هست مایه آرامش و رحمت و دلشادی فرستادم، آیا می‌شود این پیغمبر نتواند برای امت خودش رحمت باشد؟

اگر شما نگاه کرده باشید در دنیا یک عده‌ای بی دین‌اند به تمام معنا، یک عده دیندار به تمام معنا، بعضی از دین‌ها، دین‌های جعلی و ساختگی دست بشر هستند؛ مثل هندو، بودا، و امثال اینها و بعضی از ادیان ادیان آسمانی‌ست؛ مسیحیت، یهودیت و اسلام. یعنی با اینکه می‌پذیرد که جامعه بشری جامعه‌ای متفاوت، گوناگون، مختلف و دارای نگاه‌های بسیار دور از هم هست ولی در عین حال پیغمبرش را به عنوان رحمت و آرامش برای همه‌شان معرفی می‌کند.

ما نباید بترسیم از اینکه جامعه اسلامی ما دارای مذاهب مخلتف و اعتقادات مختلف کلامی باشد. تمام مذاهب با وجود اختلافاتی که دارند این را باید سرلوحه خودشان قرار بدهند که اگر پیغمبر می‌تواند رحمة للعالمین با آن همه گوناگونی باشد پس به طریق اولی باید برای جامعه خودش موجب رحمت باشد، اما نکته‌ای که قابل توجه این است؛ در عین این که می‌پذیریم متعدد هستیم اما این را هم می‌پذیریم که یک اسوه واحدی را خدا به عنوان آرامش برای بشریت، برای شادی دل همه فرستاده است. وقتی او موجب شادی دل یک بودا و هندو و یک مسیحی و یک یهودی است به طریق اولی باید موجب شادی دل سایر مذاهب و پیروان مذاهب باشد.

آنچه بر ما لازم است این نیست که روی اعتقادات شخصی خودمان به عنوان شیعه، شافعی و امثال اینها سماجت به خرج بدهیم بلکه آنچه که مهم است این است که کاری کنیم که  محوریت وجود رسول‌الله از میان ما گسسته نشود، راهش چیست؟ راهش به قول یکی از آقایانی که به بعضی از مناطق به عنوان مبلغ رفته بود این است که فرمودند؛ امروز وظیفه همه ما چه باسواد و چه بی سواد این است که نیاییم سراغ اینکه تکیه کنیم بر این که دست در وضو باید از اینجا رو به پایین شسته شود یا از پایین به بالا شسته شود، به هر حال هر مذهبی برای اعتقاد فقهی خودش را دارد، راه فقهی خودش را دارد، چیزی که مهم است این است که چه آنی که از بالا به پایین وضو می‌گیرید و چه آنی که از پایین به بالا می‌شوید، اینها دست به دست هم بدهند در مقابل آن دشمن واحد و مشترکی که می‌خواهد هر دو دست را قلم کند. امروز وحدت شعارش و هدفش و نتیجه‌ای که می‌خواهیم در عمل به آن برسیم؛ یکی بودن مسلمانان است برای اینکه سالم بمانیم برای اینکه آیندگان ما سالم بمانند و برای اینکه بدخواهان و فتنه انگیزان نتوانند این دو دست را از هم جدا کنند و در حقیقت آن وقت است که دیگر؛ وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ را عمل کرده‌ایم، لذا امیدواریم خدا به برکت میلاد پیغمبری که او مایه آرامش همه جهانیان است، به طریق اولی موجب آرامش و دلشادی ما مسلمانان باشد.