کد خبر: ۴۰۱۳۲۶۶

تاریخ: ۲۴ آبان ۱۴۰۰ - ۱۰:۳۵

محمدجواد ابوالقاسمی تبیین کرد:

بی‌احترامی و هیچ‌انگاری مقدسات و باورهای مذهبی دیگران؛ مانع وحدت است

عضو هیئت علمی بعثه مقام معظم رهبری با بیان اینکه تعصب، تقلید کورکورانه، خوداجتهادی و جهل از مهمترین عوامل تفرقه است، تأکید کرد: این همه شبکه مجازی راه‌اندازی شده است تا دروغ و اهانت را به بزرگان شیعه و سنی نسبت دهند. ما همه اینها را دشمن خانگی و داخلی می‌دانیم که به نام شیعه و سنی بیشترین ضربه را به وحدت مسلمین می‌زنند.

به گزارش ایکنا، حجت‌الاسلام والمسلمین محمدجواد ابوالقاسمی، عضو هیئت علمی بعثه مقام معظم رهبری و از پیشکسوتان تقریب و تبلیغ، شامگاه 23 آبان در وبینار «سطوح و مراتب وحدت مسلمانان» با اشاره به آیه 96 سوره مؤمنون «ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ السَّيِّئَةَ نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَصِفُونَ»، گفت: تفرقه مسلمین و وحدت دشمنان مختص امروز نیست و امام علی(ع) در یکی از جنگها فرمودند که جریان باطل در راه اهداف غلط و مسائل دنیوی با هم وحدت دارند ولی ما مسلمین کمتر به این سمت پیش می‌رویم.

وی با بیان این سؤال که چرا ما وحدت نداریم؟ گفت: باید وحدت را به عنوان راهبرد دنبال کنیم و انقلاب اسلامی با وحدت پیروز شد و از همان زمان به صورت راهبردی این موضوع را دنبال کرد. البته برخی ممکن است در موقع ضعف دم از وحدت بزنند. همچنین خودبینی، تحجر، خشونت و افراطی‌گری از جمله موانع اخلاقی وحدت است؛ برخی خود را مفسر انحصاری دین می‌دانند و برداشت خود را عین دین و هر کسی را که همفکر آنها نباشد مرتد و کافر محسوب می‌کنند. مانع دیگر وحدت جهالت درباره حقایق اسلام، اهداف بعثت نبوی، محتوای قرآن و جهل خواص و نیز این امر ناشی از خودبینی است. بنابراین وقتی کسی یک صفحه صحیح مسلم و بخاری یا اصول کافی را نخوانده و مباحث فقهی علما را ندیده، نمی‌تواند قضاوت کند.

عامل اختلاف مسلمین

عضو هیئت علمی بعثه مقام معظم رهبری تصریح کرد: عصبیت جاهلانه و جانبداری دور از عقل و منطق و پیروی متعصبانه از بزرگان یکی دیگر از موانع وحدت است. به عنوان مسلمان نمی‌توانیم همه حرف‌های یک عمامه به سر یا کراوات بسته را ولو بدون منطق و دلیل بپذیریم. قرآن از این مسئله نهی فرموده است. بنابراین نباید بگذاریم که تعصب کورکورانه باعث غلبه تقلید بی‌منطق شود؛ در روایت آمده: «حب الشیء یعمی و یصم.» بنابراین اسطوره‌سازی بی‌منطق مانع رسیدن به حقیقت می‌شود. به همین دلیل بزرگانی مانند مغینه گفته‌اند که عالم نباید مقلد بلکه باید مجتهد باشد.

وی اظهار کرد: مانع دیگر وحدت، بی‌اعتنایی و بی‌احترامی و هیچ‌انگاری مقدسات و باورهای مذهبی دیگران است که معلول سه عامل قبلی است و فرد را از دایره عدالت و انصاف در برخورد با رقیبان خارج می‌کند و همراهی به عناد و لجبازی تبدیل می‌شود. همچنین موانع خارجی هم وجود دارد که سیاسی است. این همه شبکه مجازی راه‌اندازی شده تا دروغ و تهمت و اهانت را به بزرگان شیعه و سنی نسبت دهند. ما هر دو را رد می‌کنیم و همه اینها را دشمن خانگی و داخلی می‌دانیم و این دشمنان بیشترین ضربه را به شیعه و سنی و وحدت مسلمین می‌زنند.

ابوالقاسمی اضافه کرد: اینها برای دشمن تولید محتوا می‌کنند و نه شیعه را می‌خواهند و نه سنی را؛ این جریان از بنی‌امیه شروع و به کربلا هم منجر شد، زیرا هیچ مسلمانی راضی نیست که امام حسین(ع) به عنوان پاره تن پیامبر(ص) شهید شود و این جنایات کار عوامل داخلی در امت اسلامی بود. امروز هم ادامه‌دهندگان خط اموی دشمنان وحدت جوامع اسلامی هستند. همچنین فرقه‌گرایی و ملی‌گرایی افراطی، به بن‌بست رسیدن حرکت‌های اصلاحی و خفه کردن آنها و نیز افزایش جریانات سکولار که قداست‌زدایی می‌کنند و دشنام دادن به همدیگر را عادی جلوه می‌دهند از دیگر موانع وحدت است.

فرهنگ‌سازی و نهادینه کردن وحدت

وی با اشاره به راهکارهای وحدت، بیان کرد: اگر بخواهیم کاری انجام دهیم، بحث فرهنگ‌سازی و نهادینه کردن وحدت در درون جامعه لازم است که به عزم جدی بزرگان و نخبگان نیاز دارد؛ وحدت باید در دبیرستان و صدا و سیما و دانشگاه‌ها و حوزه‌ها نهادینه شود و اگر تبدیل به قانون و فرهنگ و کدهای رفتاری نشود، امیدی به آن نداریم. الگو قرار دادن رفتار بزرگان امت اسلامی از جمله راهکارهای وحدت است؛ امام می‌فرمود که ما از امام علی(ع) شیعه‌تر نیستیم؛ مسئله مهم امروز، ضرورت موضع‌گیری واحد در برابر دشمنان اسلام به خصوص اسرائیل است که مقام معظم رهبری بر آن تأکید فرمودند.

ابوالقاسمی گفت: خودداری از تفسیق و تکفیر و برخورد محترمانه در اختلافت مذهبی، به رسمیت شناختن مذاهب اسلامی معتبر، رعایت حقوق شهروندی، آزادی علم برای همه و آموزش فقه وحدت اسلامی، مناظره هدفمند، خرده‌ نگرفتن به آرا دیگران و رعایت اعتدال از دیگر راهکارهای وحدت است. علاوه بر این اگر فرد خبیثی در جایی بمبی کار گذاشت، دلیل بر این نیست که ما کل یک مذهب را زیر سؤال ببریم؛ همچنین نباید هر کسی فتوا بدهد؛ یعنی انحصار صدور فتوا باید در اختیار کسانی باشد که توانایی و تخصص استنباط را دارند و با مقتضیات زمان آشنا هستند وگرنه گرفتار خوداجتهادی داعشی می‌شویم.