کد خبر: ۴۰۴۳۰۵۶

تاریخ: ۲۴ اسفند ۱۴۰۰ - ۱۵:۴۹

آیت‌الله علوی گرگانی دار فانی را وداع گفت/ ماجرای توسل به ساحت امیرالمومنین(ع)

پدر آیت‌الله العظمی علوی گرگانی بارها به ایشان می‌گفت: محمدعلی، تو با برادران دیگرت فرق خواهی داشت و در آینده به مقامات عالی علمی خواهی رسید، چون تو را با توسل به ذیل عنایت امیرالمؤمنین (ع)، از خدا گرفته‌ام.

به گزارش ایکنا، آیت‌الله العظمی سید محمدعلی علوی گرگانی از مراجع تقلید که از مدتی قبل در بیمارستان بستری شده بود، به دلیل ایست قلبی دقایقی قبل در بیمارستان شهید بهشتی دعوت حق را لبیک گفتند.

پیام دفتر آیت‌الله علوی گرگانی

انا لله و انا الیه راجعون

إِذَا مَاتَ الْعَالِمُ ثُلِمَ فِي الْإِسْلَامِ ثُلْمَةٌ لَا يَسُدُّهَا شَيْءٌ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ

آیت الله علوی گرگانی(ره) از مراجع عظام تقلید به لقاء الله شتافتند.

بسم الله الرحمن الرحیم

الذین تتوفیهم الملائکه طیبین یقولون سلام علیکم ادخلوا الجنه بما کنتم تعملون

دقایقی قبل ( 1۵/۴٠ ) امروز و بعد از روزها تلاش تیم پزشکی، قلب تپنده عالمی وارسته و مردمی و مرجع عالیقدر جهان تشیع حضرت آیت‌الله العظمی علوی گرگانی (قدس سره الشریف) از حرکت باز ایستاد و روح بلند و سر شار از عشق به اهل بیت عصمت و طهارت (علیهم السلام) کالبد تن را شکست و به ملکوت اعلی پیوست.
ضمن عرض تسلیت این ضایعه جبران ناپذیر به پیشگاه مقدس مولا و محبوبش،حضرت بقيت الله الاعظم (عجل الله تعالی فرجه الشریف)، مقام معظم رهبری (مدظله العالی)، علمای اعلام، حوزه‌های علمیه، مردم شریف ایران و دوستداران مرجعیت در همه نقاط جهان، به اطلاع می‌رساند مراسم تشییع و تدفین پیکر مطهر معظم له، متعاقبا اعلام خواهد گردید.

دفتر حضرت آیت الله العظمی علوی گرگانی

زندگینامه

آیت ‌الله العظمی علوی گرگانی در خرداد ۱۳۱۸ش (بیستم جمادی الثانی ۱۳۵۹ق)، در نجف اشرف‌ به دنیا آمد.

پدرش آیت‌الله حاج سید‌سجاد، شبی در عالم رؤیا، به محضر امیرالمؤمنین(ع) مشرف شد و حضرت به او مژده ولادت پسری را در آینده نزدیک داد و از او خواست تا فرزندش را «علی» نام نهد. هنگامی که این پسر به دنیا آمد، او را به نام «محمدعلی» نهادند تا هم رعایت استحباب – نامگذاری اولاد پسر به نام «محمد» – و هم رعایت قولش به امیرمؤمنان شده باشد. پدرش بارها به ایشان می‌گفت: «محمدعلی، تو با برادران دیگرت فرق خواهی داشت و در آینده به مقامات عالی علمی خواهی رسید، چون تو را با توسل به ذیل عنایت امیرالمؤمنین(ع)، از خدا گرفته‌ام».

آیت ‌الله علوی گرگانی در هفت سالگی همراه پدر بزرگوارش به ایران آمد و نزد ایشان قرآن و حساب و گلستان و پس از آن ادبیات و مغنی و مطول و شرح لمعه را آموخت. در ۱۶ سالگی همراه پدر و گروهی از حجاج گرگانی، به زیارت عتبات عالیات، بیت ‌الله الحرام، مدینه منوره، بیت المقدس، الخلیل (حرم حضرت ابراهیم) و سوریه نائل آمد و در طول مسیر برای کاروانیان به خواندن مناسک و کتابه‌ای دینی می‌پرداخت. در بازگشت از سفر حج، که کاروانیان به نجف آمدند، مرحوم آیت ‌الله العظمی حکیم به دیدار پدر بزرگوارش آمد و وقتی که از تصمیم‌شان برای اقامت در نجف آگاه شد، به او فرمود: «اگر ایشان در حوزه علمیه قم به تحصیل بپردازد، بهتر است. چون حوزه قم و اجد دو ویژگی است: فن تدریس و فن سخنوری. شخصی که در آن حوزه تحصیل نماید هر دو را فرا می‌گیرد، هم درس می‌خواند و هم درس می‌دهد و هم به تبلیغ دین می‌پردازد».

پس ایشان به قم آمد و در حوزه علمیه قم به تحصیل سطوح عالیه نزد اساتیدی چون حضرات آیات: شیخ مصطفی اعتمادی، ستوده، میرزا محمد مجاهدی تبریزی و سید محمد باقر سلطانی طباطبایی پرداخت و این دروس، ۴ سال به طول انجامید. ایشان در خلال تحصیل خویش، در حوزه علمیه قم توفیق یافت از دانش سرشار استوانه‌های علم و فقاهت توشه‌ها برگیرد و مبانی علمی‌اش را استوار سازد. آنان عبارتند از: آیت‌الله العظمی بروجردی، آیت‌‌الله العظمی امام خمینی، آیت‌ الله سید محمد محقق داماد، آیت ‌الله حاج آقا مرتضی حائری یزدی و ... .

آغاز تحقیق و تدریس

ایشان از همان ساله‌ای نخستین تحصیل علوم دینی، به تدریس آموخته‌های خود پرداخت. وی بارها سیوطی و مغنی و مطول: شرح شمسیه و شرح نظام را تدریس کرد و در همان زمان نوجوانی (۱۷ سالگی، ۱۳۷۵ق) حاشیه ملا عبدالله را به نام «رفع کشف الغاشیة عن وجه الحاشیة» شرح نمود.

وی، از سال ۱۳۸۲ق به تدریس سطوح (معالم، قوانین، شرح لمعه و شرح تجرید) پرداخت و به زودی درس شرح لمعه‌اش – که در زیر گنبد مسجد اعظم تشکیل می‌شد – یکی از شلوغ‌ترین درسهای حوزه علمیه قم شد و دروس رسائل و مکاسب و کفایه‌اش هم – که در حسینیه ارک برگزار می‌شد – از پرجمعیت‌ترین دروس حوزه بود.

آیت‌الله علوی گرگانی به جز تدریس فقه و اصول، و منبرهای سالیان بسیار، دارای تألیفات متعدد چاپی و خطی (در حدود ۶۰ جلد) است، از جمله کتاب «المناظر الناضرة فی احکام العترة الطاهرة» که این اثر مورد تشویق و تقدیر مرحوم آیت‌الله العظمی گلپایگانی قرار گرفته بود و به اصرار ایشان به چاپ رسید.

حمایت از نظام

ایشان پیش از انقلاب در راهپیمایی‌های طلاب و فضلای حوزه علمیه قم همواره شرکت داشت و پس از پیروزی انقلاب هم، از سوی حضرت امام به عضویت «دادگاه عالی قم» درآمد و بسیاری از پرونده‌های سخت و مشکل قضایی را به سرپنجه تدبیر علم خود، رسیدگی کرد و برای شرکت در جبهه‌های نبرد حق و دفاع مقدس، چند بار جلسه درس خود را تعطیل نمود و خود همراه با شاگردانش به جبهه‌ها شتافتند. پس از وفات حضرت امام، بیشترین حمایت‌ها را از نظام جمهوری اسلامی و رهبری حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای به عمل آورده و در سخنرانی‌های عمومی و دیدار اقشار مختلف با ایشان، از مواضع حکیمانه رهبری تقدیر نموده و همگان را به اطاعت از ایشان و تقویت معظم‌له، توصیه می‌نمود.