کد خبر: ۴۰۴۳۰۶۵

تاریخ: ۰۲ ارديبهشت ۱۴۰۱ - ۱۴:۲۹

درس‌گفتار «آیات و حیات» / 21

عاقبت ترجیح دادن گمراهی بر هدایت + فیلم

خداوند متعال در آیه 175 سوره بقره تأکید می‌کند، انسان وقتی بر خلاف فطرت ذاتی خود گمراهی را بر هدایت ترجیح داده و برمی‌گزیند، به مرتبه‌ای پست تنزل کرده و باید منتظر عواقب آن در دنیا و آخرت باشد.

حجت‌الاسلام والمسلمین محمدعلی میرزایی، عضو هیئت علمی جامعة المصطفی(ص) العالمیة در بیست‌ویکمین قسمت از سلسله درس‌گفتار «آیات و حیات» که به همت ایکنا و به‌صورت ویدئویی تهیه شده است با اشاره به آیه 175 سوره بقره بر این موضوع تأکید دارد که وقتی انسان‌ها بر خلاف فطرت خود عمل کنند و گمراهی را برگزینند در دنیا و آخرت عذاب می‌بینند.

مشروح سخنان حجت‌الاسلام والمسلمین میرزایی در بیست و یکمین قسمت از برنامه بدین قرار است:

بسم الله الرحمن الرحیم. الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی محمد و علی آله الطیبین الطاهرین.

بینندگان عزیز سلام علیکم و رحمة الله و برکاته. خداوند طاعات و عبادات شایسته شما و ما را مقبول درگاه خویش قرار دهد.

خداوند در آیه 175 سوره بقره، این سوره بزرگ می‌فرماید: «آنها همان گروهند که اختیار کردند گمراهی را به جای هدایت، و عذاب را به جای آمرزش، پس چقدر بر آتش جهنم سخت جان و پرطاقتند!»

{$sepehr_media_2445320_400_300}

این آیه تکان‌دهنده ما را سرتاپا شوکه می‌کند. آیه اشاره به امر مهمی دارد. اینکه انسان به وضعیتی غم‌انگیز می‌رسد  که در آن گمراهی را به جای هدایت اختیار می‌کند، آنچه خداوند برای هدایت بشر درون انسان نهادینه کرده است، برای دنباله‌روی از گمراهی، فدا می‌کند؛ زیرا انسان فطرتاً در درون خود تمام قوا و توانمندی و فرصت هدایت شدن را دارد.

انسان هنگامی که این فرصت را از بین می‌برد و قلب خود را آلوده می‌کند، زیرا قلب انسان برای هدایت انسان است، هدایت، فعل قلب است؛ همان طور که چشم‌ها و گو‌ش‌ها ابزاری الهی برای هدایت و صلاح انسان هستند؛ اما کسی که همه این‌ها را ترک می‌کند و از آن برای گمراهی سوء استفاده و بهره‌برداری می‌کند، اینجا این آیه درست می‌گوید. این انسان گمراهی را به جای هدایت خریده است، گمراهی را بر هدایت ترجیح داده؟ خیر حتی بیشتر از آن، یعنی گمراهی را خریده است؛ زیرا انسانی که گمراهی را بر هدایت ترجیح می‌دهد و هدایت را ترک می‌کند و گمراهی را برمی‌گزیند، این مرتبه‌ای پست است، درست است اما بدتر این است که انسان هدایت را بدهد و گمراهی را بگیرد و انسان فرصت هدایت را از دست بدهد. زیرا قلب مرکز هدایت انسان است. هدایت برای قلب است خداوند قلب را هدایت می‌کند.

وقتی قلب خود را آلوده می‌کنی تا در آن گمراهی فرود بیاید. هشدار این آیه درباره ما و شما صدق می‌کند و از آن ما به خدا پناه می‌بریم. از همین رو انسان باید هدایت را بر گمراهی و آمرزش را بر عذاب ترجیح دهد، زیرا این گمراهی به عذاب در دنیا و آخرت منجر می‌شود. عذاب نتیجه گمراهی است. خداوند ما را مشتاق و محتاج رحمت و مغفرت قرار داده است، اما برخی عذاب را به جای آمرزش می‌خرند. زندگی روزمره ما دوستان مملو از این چیزهاست.

یعنی انسان شبانه‌روز برای مسائل دنیوی و کسب حقوق و دستمزد تلاش می‌کند و این حقوق خود را برای همه عناصر گمراهی خود و خانواده هزینه می‌کنند. او شب و روز برای رسیدن به مال تلاش می‌کند تا پولی به دست آورد؛ اما این مال را برای هدایت خود و خانواده خود هزینه نمی‌کند، و متأسفانه آن را برای مسائل حرام از جمله شرب حرام و کار حرام هزینه می‌کند. این‌ها مصداق اختیار گمراهی به جای هدایت و عذاب به جای آمرزش است. از درگاه خداوند رحمت و توبه می‌طلبیم و می‌خواهیم ما را به سمت عوامل هدایت سوق دهد و از مسائل گمراهی دور نگاه دارد.