کد خبر: ۴۰۵۰۳۵۷

تاریخ: ۳۱ فروردين ۱۴۰۱ - ۰۶:۱۸

مشقی برای قرآن‌خوانی/ ۱۸

ایجاد ذخیره‌ معنوی برای زندگی با شیوه گزاره‌نویسی + فیلم

یاسر رضازاده به تشریح مفهوم گزاره‌نویسی پرداخت و گفت: گزاره‌نویسی یعنی فهم و دریافتمان از آیات را ثبت و مکتوب کنیم تا به عنوان یک ذخیره‌ معنوی و علمی در زندگی‌مان استفاده شود.

به گزارش ایکنا، مجموعه درس‌گفتارهایی با عنوان «مشقی برای قرآن‌خوانی؛ اصلاح رویکرد رجوع به قرآن» ویژه ماه مبارک رمضان در ۳۰ قسمت تهیه شده است که شش قسمت آن با تدریس احمدرضا اخوت، پژوهشگر قرآنی، ارائه شد. از قسمت هفتم تا دوازدهم نیز به تدریس رضا دژبخش، کارشناس قرآنی و مسئول مدرسه تزکیه و تعلیم دانشگاه تهران، اختصاص داشت. سپس از قسمت 13 تا 17 را کاظم رجبعلی، عضو علمی مجمع مدارس دانشجویی قرآن و عترت(ع) دانشگاه تهران، تدریس کرد. از قسمت 18 تا 25 را نیز یاسر رضازاده، مدرس مجمع مدارس دانشجویی قرآن و عترت دانشگاه تهران، تدریس خواهد کرد که در ادامه متن و فیلم آن را می‌خوانید و می‌بینید؛

«بِسمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم وَ بِه نَسْتَعِین

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وآلِ مُحَمَّدٍ

بحث ما در مورد اصلاح رویکرد به قرآن بود و سایر دوستان و اساتید مباحثی را ارائه کردند، از جمله نوع نگاه ما به قرآن و تعریفی که قرآن از خودش دارد و در ادامه درباره چگونگی قرآن خواندن و روش یادگیری آن صحبت کردند. بنده هم ادامه آن مباحث را خدمت شما عزیزان ارائه می‌کنم.

قرآن طنابی آویخته است نه انداخته

یکی از موارد مهمی که باید درباره قرآن خواندن و اصلاح رویکردمان به قرآن لحاظ کنیم این است که نحوه نزول قرآن این‌گونه بود که قرآن شبیه طنابی آویخته است نه انداخته. تصویری که ما از کلمه نزول داریم به این صورت است که خدا وقتی قرآن را نازل کرد، قرآن را شبیه باران به زمین نینداخت، بلکه آن را شبیه طناب از آسمان و ملکوت بر زمینیان نازل کرد.

به همین دلیل فرازمان و فرامکان است و برای انسان‌ها در همه دوره‌ها و مکان‌ها کاربرد دارد. با این رویکرد یکی از نکات بسیار مهمی که در فهم قرآن و مراجعه به آن وجود دارد این است که ما قرآن را به عنوان منبع علم و هدایت در زندگی در نظر بگیریم و سعی کنیم که برای یادگیری و ارتباط با آن روش‌های دقیق‌تر و بهتری را لحاظ کنیم.

یکی از کارها برای بهره‌مندی از این منبع علم و هدایت این است که نکاتی را که از آیات قرآن می‌فهمیم یادداشت کنیم. به این کار گزاره‌نویسی می‌گویند؛ یعنی فهم و دریافتمان از آیات را ثبت و مکتوب کنیم تا به عنوان ذخیره‌ معنوی و علمی در زندگی استفاده شود.

این گزاره‌ها قابل دسته‌بندی به انواع مختلفی است. وقتی قرآن می‌خوانیم، می‌بینیم که بعضی آیات درباره انسان است؛ یعنی درباره ویژگی‌های انسان هستند. بعضی از آیات مربوط به نکاتی درباره عالم خلقت و جهان هستی و بعضی دیگر مربوط به فضایی است که در جوامع رخ می‌دهد. پس ثبت گزاره‌ها به ما کمک می‌کند که به راحتی آیات قرآن را در ابعاد و زوایای مختلفی دسته‌بندی کنیم، زیرا قدرت رجوع ما به آیات را بسیار افزایش می‌دهد و باعث می‌شود که ابعاد کاربردی بودن قرآن بیشتر خود را نشان دهد.

علاوه بر مواردی که گفته شد، می‌توان دسته‌بندی‌های دیگری نیز انجام داد؛ مثلاً کسی قرآن بخواند و قوانین مربوط به سعادت و کامیابی را از آن استخراج کند و ببیند که خداوند درباره ویژگی‌های دنیا چه گفته و چه توصیفاتی برای عالم برزخ و عالم قیامت ذکر شده است. همچنین در قرآن درباره چه موجوداتی صحبت شده است. و اینکه قوانین سعادت، نشاط، رموز موفقیت و سایر ابعادی که هر کدام از آن‌ها را می‌توانیم با رویکردهای مختلف بر حسب نیازی که در قرآن داریم دسته‌بندی کنیم و اقدام به ثبت گزاره‌ها کنیم.

گزاره‌نویسی کمک می‌کند که بتوانیم برحسب نیاز در یک موضوع به قرآن مراجعه و از آن استفاده کنیم.

امیدوارم روش‌های گزاره‌نویسی را یاد بگیریم و بتوانیم در مراجعه به قرآن اعمال کنیم، زیرا باعث انس بیشتر با قرآن می‌شود.

برای شما عزیزان آرزوی موفقیت و سربلندی دارم.»

{$sepehr_media_2439685_400_300}