کد خبر: ۴۰۵۵۲۲۰

تاریخ: ۱۸ ارديبهشت ۱۴۰۱ - ۰۹:۵۱

فهیم در گفت‌و‌گو با ایکنا:

آثار نمایشی رمضان باید عاری از خشونت باشد

یک کارشناس رسانه گفت: سریال رمضانی باید امید و شادی را در خود جای داده باشد و از خشونت و غم بری باشد.

محمد تقی فهیم، کارشناس سینما و تلویزیون در گفت‌وگو با ایکنا پیرامون سریال‌های مناسبتی سیما در رمضان 1401 گفت: تولیداتی که رمضان امسال روی آنتن رفتند چندان مناسب این ماه نبودند. این گفته نیز به این معنا تعبیر نشود که در کارهای اینگونه حتما باید شاهد سفره افطار یا سحری باشیم بلکه آنچه مدنظر است روحی است که در این دست کارها باید وجود داشته باشد.

وی افزود: در میان کارهایی که امسال پخش شد، «خوشنام» تا حدودی مناسب این ماه بود. در این سریال به‌هیچ‌وجه سفره افطاری یا سحری را نمی‌دیدیم ولی پیام این اثر همان چیزی است که فرهنگ رمضان آن را می‌گوید. فیلم داستان جوان خلافکاری است که به واسطه اتفاقاتی در مسیری تازه از زندگی قرار می‌گیرد. نکته دیگر پیرامون این سریال به مفرح بودن آن برمی‌گردد که باعث شده تا با ماه مبارک همخوانی لازم را داشته باشد.

این کارشناس رسانه تصریح کرد: رمضان ایامی است که بندگان به مهمانی خدا می‌روند پس از این ایام به عنوان شادی باید یاد کرد. در چنین شرایطی آیا در کنار سفره افطار باید بیننده کاری بود که در آن از شادی و امید حرف زده می‌شود یا اینکه از خشم و عصبانیت باید گفت؟

وی بیان کرد: آنچه در «نجلا 2» دیدیم تصویری واقعی از جبهه‌های جنگ نبود. در هشت سال دفاع مقدس مولفه‌های دینی حاکم بر جبهه‌های جنگ بوده و رزمندگان با انگیزه‌های دینی و انقلابی در میدان جنگ حاضر می‌شدند ولی در «نجلا» آنچه می‌دیدیم برگرفته از عشق زمینی بود.

کارشناس برنامه «هفت» ادامه داد: گواه این ادعا را که رزمندگان انگیزه‌های معنوی برای حضور در جبهه‌ها داشتند را به خوبی در وصیت‌نامه شهدا می‌توان مشاهده کرد. درباره سریال «از سرنوشت 4» هم باید گفت این سریال تلاش دارد به شعار سال نظر داشته باشد اما معتقدم در رسیدن به این خواسته نتوانسته موفقیت لازم را داشته باشد. مشکل دیگری که در «از سرنوشت» وجود دارد پرخاشگری حاکم بر قصه است. آدم‌ها در این مجموعه دائم با هم در حال چالش هستند.

{$sepehr_media_2475042_400_300}

فهیم در پاسخ به سوال پایانی مبنی بر اینکه چرا مستقیم‌گویی در کارهای دینی یک رویکرد سطحی معنا می‌شود؟ گفت: مستقیم‌گویی به خودی خود ایرادی ندارد زیرا برخی کارها قادرند مبتنی بر پلاکارد باشند به‌شرطی‌که مضامین مورد نظر، دراماتیزه شده باشند. مستقیم‌گویی زمانی ایراد محسوب می‌شود که بار نمایشی از کار حذف می‌شود.

داود کنشلو