کد خبر: ۴۰۵۶۴۷۳

تاریخ: ۲۲ ارديبهشت ۱۴۰۱ - ۱۲:۲۸

سیدمحسن موسوی‌بلده بیان کرد:

ضعف حوزه‌های علمیه در پیاده‌سازی منویات قرآنی رهبر انقلاب

پیشکسوت قرآنی کشورمان با اشاره به اینکه در مجموع نه حکومت و نه حوزه‌های علمیه در رابطه با پیاده‌سازی منویات قرآنی رهبر انقلاب موفق نبوده‌اند، گفت: یک زمانی می‌بینید خواسته‌اند، ولی نتوانسته‌اند، اما گاهی می‌بینیم نه تنها در پیاده‌سازی منویات کاهلی شده بلکه حتی نظرات دیگری داده‌اند.

به گزارش ایکنا، برنامه زنده تلویزیونی مصباح شب گذشته 21 اردیبهشت‌ماه با حضور سیدمحسن موسوی‌بلده، پیشکسوت قرآنی کشورمان و به منظور تحلیل و تبیین بیانات مقام معظم رهبری در دیدار طلیعه ماه مبارک رمضان با قاریان و حافظان قرآن به روی آنتن شبکه قرآن و معارف سیما رفت.

موسوی‌بلده در این برنامه به بیان مقدمه‌ای در مورد مهندسی تلاوت پرداخت و گفت: کلمه و مفهوم مهندسی برای مردم ما یک مفهوم آشناست. مثلاً مهندس ساختمان از ابتدا تمام مراحل ساخت را برنامه‌ریزی می‌کند. ما نیز در رابطه با ساختمان قرائت هم باید این اتفاقات بیفتد. یک قاری باید قبل از تلاوت برنامه‌ریزی انجام دهد.

وی با اشاره به اینکه مهندسی تلاوت در کشوری مثل مصر مه مهد این هنر است، ناخودآگاه صورت می‌گیرد، بیان کرد: این مهندسی به گونه‌ای صورت می‌گیرد که انگار در خون مردم است. و آنها دوره مهندسی تلاوت را نمی‌گذرانند. در این کشور کسی که برای یادگیری تلاوت می‌رود می‌داند تلاوت با حفظ قرآن شروع می‌شود، در آنجا حفظ و قرائت جدا از هم نیست. کلاً نهاد روحانیت در مصر با آموزش حفظ قرآن کار را آغاز می‌کند بعد از بین این حفاظ، یک نفر قاری، یک نفر عالم دینی و ... می‌شود. و پس از حفظ، یادگیری کامل تجوید را آغاز می‌کنند و در حالت کلی یک عرب‌زبان 50 درصد تجوید را می‌داند. در همان دوره وقف و ابتدا را هم می‌آموزند، آنها به صورت کلاسیک به صوت و لحن نمی‌پردازند، بلکه صوت و لحن از بطن جامعه همراه آنهاست.

این پیشکسوت قرآنی کشورمان اظهار کرد: اگر بخواهم به یک مثال عینی در کشورمان، همانند جایگاه تلاوت در مصر اشاره کنم، باید به مداحی اهل بیت در ایران پرداخت. در ایران در اثر اینکه مردم از کودکی در جلسات مداحی حضور دارند و رشد می‌کنند، مداحی با خون آنها آمیخته است. مداح ایرانی از قبل می‌داند شاه‌بیت و آنجایی که می‌خواهد به مجلس شور دهد، بیت چندم است، نمی آید اوج اجرای خود را در بیت سوم از بین ببرد، چرا که بیت سوم مقدمه است. مداح بعد از مقدمه‌چینی به شاه‌بیت مقصود و به اوج و هدف مداحی می‌رسد.

وی اظهار کرد: قبل از انقلاب یک شخصیت مصری به نام دکتر «صلاح الصّاوی» استاد ادبیات عرب به ایران تبعید شده بود. در برهه‌ای از این شخص برای داوری وقف و ابتدا جهت انتخاب قاریان اعزامی به مسابقات قرآن مالزی استفاده شد. از ایشان علت تلاوت خوب قاریان مصری را پرسیدیم. گفت: شما هم باید آب رودخانه نیل را بنوشید و از برنج سواحل نیل بخورید.

موسوی بلده در بخش دیگری از این گفت‌وگو به بخشی از بیانات مقام معظم رهبری که در مورد ترسیم آیات برای مستمعین در زمان تلاوت قاری اشاره کرد و گفت: به تلاوت سوره مبارکه هود استاد مصطفی اسماعیل دقت کنید. فضای خواندن در این سوره محزون است و همان حزنی که حضرت نوح(ع) در 950 سال عمر خود برای ساختن کشتی صرف کرد، تجسم می‌شود. در تلاوت مصطفی اسماعیل می‌توان بغض نوح نبی را دید.

وی افزود: دیدگاهی که مقام معظم رهبری در مورد تلاوت دارند، هیچ کدام از رهبران حکومت‌های اسلامی ندارند و نداشتند. ایشان به عنوان رهبر جمهوری اسلامی به صورت کاملاً تخصصی در رابطه با تلاوت ابراز نظر می‌کنند. به صراحت می‌گویم در مجموع نه حکومت و نه حوزه‌های علمیه در این رابطه همتی به خرج نداده‌اند. یک زمانی می‌بینید خواسته‌اند در این مسیر قدم بردارند، اما نتوانسته‌اند، اما برخی وقت‌ها می‌بینیم نه تنها در پیاده‌سازی منویات کاهلی داشته، بلکه گاهی حتی نظرات دیگری وجود دارد. با وجود تحولات بسیار در حوزه‌های علمیه و تغییر نگاهشان نسبت به تلاوت قرآن، اما هنوز هم در مورد تلاوت بسیار عقب هستند و هنوز اینکه یک روحانی قاری قرآن باشد، ارزشمند نمی‌دانند، بلکه بعضاً از حوزه‌های علمیه شنیده می‌شود که می‌گویند قرائت قرآن شأن روحانی نیست.

موسوی‌بلده با اشاره به اینکه نگاه بدبینانه‌ای به عملکرد حکومت، مجموع دولت‌هایی که آمده‌اند و رفتند و نهادها و سازمان، در مورد پیاده‌سازی منویات قرآنی مقام معظم رهبری دارد، درباره آمارهای ضد و نقیض تعداد حافظان قرآن گفت: گاهی شاهد هستیم در برخی آمارها درباره تعداد حفاظ کشور، حتی کسی که یکی دو تا سوره‌های کوچک قرآن را حفظ کرده به عنوان حافظ قرآن معرفی می‌شود.

وی در پایان با اشاره به اینکه اگر بگوییم هیچ اتفاقی در زمینه قرآن در کشور رخ نداده است، کفران نعمت کرده‌ایم، گفت: گسترش جریان مقدس تلاوت قرآن که موضوعیت مستقلی دارد، آنگونه که باید انجام نشده است. در کشور ما دریای گسترده‌ای از بحث تلاوت قرآن به مساحت یک میلیون و 640 هزار کیلومترمربع ایجاد شده است، اما عمق این دریای وسیع یک متر است، هر دریایی که عمق آن اینقدر کم باشد، سریع بخار می‌شود. پس باید آن را تعمیق فنی و معنوی دهیم.