کد خبر: ۴۰۶۷۷۷۶

تاریخ: ۱۰ تير ۱۴۰۱ - ۱۰:۲۷

نقش والدین در حفظ سلامت روان داوطلبان کنکور

یک روانشناس تربیتی با اشاره به نقش خانواده‌ها در حفظ آرامش و سلامت روان داوطلبان کنکور گفت: احساس حمایت‌شدن از جانب خانواده، فارغ از هر نتیجه‌ای که در کنکور حاصل شود، نقش مهمی در عزت نفس و خودکارآمدی داوطلبان دارد.

جواد عینی‌پور، روانشناس تربیتی در گفت‌و‌گو با ایکنا از گیلان، با اشاره به برگزاری کنکور سراسری و لزوم حمایت روانی از داوطلبان، بیان کرد: داوطلبان کنکور از آن‌جایی که معمولا مدت زمان زیادی را صرف مطالعه کرده‌اند و به نوعی به خستگی ذهنی دچار شده‌اند، بهتر است پس از گذراندن آزمون، برای حفظ نشاط و پویایی سلامت روان خود، مدتی را به استراحت اختصاص دهند و به فعالیت فکری و شناختی سنگین نپردازند. همچنین برنامه‌هایی برای تفریح، بازی، سفر، بازدید از اماکن تاریخی مذهبی و غیره می‌توانند مفید تلقی شوند.

وی در پاسخ به این سؤال که نقش خانواده‌ها در حفظ آرامش و سلامت روان فرزندان، فارغ از نتیجه کنکور چیست، اظهار کرد: احساس حمایت‌شدن از جانب خانواده، فارغ از هر نتیجه‌ای که در کنکور حاصل شود، نقش مهمی در عزت نفس و خودکارآمدی داوطلبان دارد. آن‌ها می‌توانند فرزندانشان را این‌گونه هدایت کنند که بر اساس واقعیات تصمیم گرفته و بر حسب شرایط موجود، امکانات موجود و وضعیتی که در کنکور برای وی رقم خورده به انتخاب رشته بپردازند.

این روانشناس تربیتی با بیان این‌که تحقق اهداف صرفاً از یک راه حل موجود تبعیت نمی‌کند، اذعان کرد: برای حصول اهداف، راه‌حل‌های زیادی را می‌توان پیشنهاد داد. تصور کنید که رتبه داوطلبی برای قبولی در رشته‌های دانشگاه روزانه پایین باشد، وی می‌تواند به تحقق هدف خود از طریق انتخاب همان رشته در نوبت دوم پیام نور و یا غیرانتفاعی اقدام کند و اقدامات جبرانی را در مقطع بعدی یعنی کارشناسی ارشد، فعال‌تر پیگیری کند.

عینی‌پور با اشاره به حساسیت‌ها و انتظار والدین از فرزندان اشاره کرد و افزود: انتظار بیش از حد والدین از فرزندانشان، در سطح کلی استرس و اضطراب آ‌ن‌ها موثر است و باعث می‌شود که اعتماد‌به‌نفس خود را به تدریج از دست بدهند. بنابراین توصیه می‌شود واقعیات فرزند خود را در نظر بگیرید و بر اساس همان واقعیات، آینده شغلی و تحصیلی او را هدایت کنید.

این روانشناس تربیتی یادآور شد: البته باید در نظر داشت که نقش توجیه و تبیین بسیار مهم است. بنابراین به جای بیان صرف انتظارات و درخواست برای تحقق آن، می‌توان انگیزه و پشتکار دانش‌آموز را برای تحقق اهدافی متناسب با توان او هدایت کرد.