کد خبر: ۴۰۷۷۱۷۷

تاریخ: ۱۹ مرداد ۱۴۰۱ - ۰۷:۵۷

از نای نینوا/ هوشنگ ابتهاج (سایه)

کربلایی است دلم

زنده‌یاد هوشنگ ابتهاج (سایه) شعر کوتاهی با نام اربعین دارد که سهم امروز ما از نای نینواست.

به گزارش ایکنا دومین شعر از نای نینوای را  به زنده‌یاد هوشنگ ابتهاج اختصاص داده‌ایم که ساعاتی پیش رحل اقامت از جهان فانی افکند و راهی دیار باقی شد.

وی در کتاب خاطراتش موسوم به «پیر پرنیان‌اندیش» خاطرات بسیاری از سال‌های دور و نزدیک گفته است.

در بخشی از این کتاب خواننده با روایتی روبه‌رو می‌شود که روز هشتم محرم است و سایه با روضه‌هایی که از تلویزیون پخش می‌شود، اشک ریخته است. این زمینه‌ای شده تا او شعری با عنوان «اربعین» که برای سیدالشهدا سروده را بخواند. در ادامه این روایت را از قول نویسنده کتاب می‌خوانید:

«امروز هشتم محرم بود و عصری من (میلاد عظیمی) و عاطفه به خانه سایه رفتیم. سایه مغموم بود و از چشم‌هایش معلوم بود گریه کرده. عاطفه گفت: «بازم شیطونی کردین؟» سایه خندید. پرسیدم «اتفاقی افتاده؟»

نه! شما می‌دونین که تلویزیون همیشه جلوم روشنه. هر کانالی هم که می‌زنم داره روضه و نوحه نشون می‌ده. من هم گوش می‌کنم و خب گریه‌ام می‌گیره. می‌شینم با اینها گریه می‌کنم. (لبخند می‌زند.)

بیشتر بخوانیم:

خاموشی از تبار تو دور است یا حسین(ع)

پس از چند دقیقه گپ و گفت، سایه می‌گوید: سال‌ها پیش یک شعری گفتم به اسم «اربعین» که تمومش نکردم.

با تعجب اصرار می‌کنم شعر را بخواند و می‌خواند:

«یا حسین بن علی

خون گرم تو هنوز

از زمین می‌جوشد

هرکجا باغ گل سرخی هست

آب از این چشمه خون می‌نوشد.

کربلایی است دلم.»