کد خبر: ۴۰۸۱۰۶۷

تاریخ: ۰۵ شهريور ۱۴۰۱ - ۱۲:۳۵

پیکر سایه در سرزمین مادری آرام گرفت

پیکر مرحوم امیرهوشنگ ابتهاج، شاعر و غزل‌سرای معاصر با حضور خانواده ایشان، دوستداران شعر و ادبیات و جمعی از مسئولان دستگاه‌های اجرایی در باغ محتشم رشت آرام گرفت.

به گزارش ایکنا از گیلان، مراسم بزرگداشت و تدفین پیکر مرحوم امیرهوشنگ ابتهاج، شاعر و غزل‌سرای معاصر متخلص به «سایه» با حضور خانواده مرحوم ابتهاج، دوستداران شعر و ادبیات، جمعی از مسئولان دستگاه‌های اجرایی، دوستان و علاقه‌مندان این شاعر ایرانی در زادگاه مادری‌ برگزار شد و پیکر آن مرحوم پس از سال‌ها دوری از وطن، امروز، پنجم شهریور در باغ محتشم رشت آرام گرفت.

در مراسم خاکسپاری این شاعر پرآوازه معاصر هنرمندان و شاعران حضور پررنگی داشتند، علاوه‌ بر این بدرقه‌کنندگان «سایه» فقط مخاطبان دهه‌های 30 و 40 نبودند بلکه جوانان و نوجوانان مشتاق هم حضور پررنگ داشتند و با قرائت اشعار وی بدرقه‌ باشکوهی را برای این شاعر برجسته رقم زدند.

یلدا ابتهاج، دختر مرحوم ابتهاج در این مراسم ضمن عرض تسلیت و قدردانی از همراهی‌ها و همکاری‌ها برای انتقال پیکر مرحوم ابتهاج از آلمان به ایران و رشت، اظهار کرد: امروز، روز بزرگی برای همه ما ایرانی‌هاست، خانواده سایه را به وطن بازگرداند زیرا همیشه آرزو داشت در این خاک آرام بگیرد. این امانت را ما به شما می‌سپاریم، امیدوارم که به هر شکلی که می‌توانید پاسدارش باشید و در غیاب ما به این خاک سر بزنید، هر کدام از شما که امکان حضور بر سر مزار پدرم را دارید ما را فراموش نکنید.

دختر مرحوم ابتهاج با بیان اینکه شعر تا آخرین دقایق زندگی کلام پدرم بود، گفت: پدرم با شعر از زمان رودکی تا امروز مأنوس بود، شما هم وی را با همان زبان شعر پاس بدارید و یاد کنید و به آیندگان بسپارید؛ با فرزندانی که در آینده اشعار سایه را چه در این شهر و چه در هر کجای جهان به زبان زیبای فارسی خواهند خواند.

می‌خواهم در رشت آرام بگیرم

احمد جلالی، نماینده سابق ایران در یونسکو نیز در این مراسم گفت: زمانی که امیرهوشنگ ابتهاج در بستر بیماری بود با زبان شعر از وی پرسیدیم که آرامگاهش کجا باشد که او هم با عشقی که به زادگاهش داشت گفت «‌می‌خواهم پس از مرگم در شهر خودم رشت آرام بگیرم»، سایه وقتی از این شهر سخن می‌گفت حال و هوای دیگری داشت.

وی با اشاره به کتاب‌ «تاسیان» یکی از آثار سایه، افزود: امشب تاسیان سایه است و شما این شام غریبان را در مزار سایه بخوانید؛ سایه یکی از گوهرهای ادبیات ایران از زمان رودکی بود که به این سلسله کشیده و به شما به امانت سپرده شده است. این باغی که امروز سایه در آن آرم گرفت به یاد می‌آورد که چگونه هسته ادبیات کشور وقتی شکفته می‌شود، باغ‌ها شکل می‌گیرد، باغ محتشم نماد باغ‌های فرهنگی ایران و گیلان است که از این پس در ادبیات خواهد شکفت.

گفتنی است مرحوم امیرهوشنگ ابتهاج ششم اسفند ۱۳۰۶ در رشت به دنیا آمد. وی این اواخر به دلیل نارسایی کلیوی و کهولت سن در بیمارستانی در شهر کلن آلمان بستری و تحت درمان بود که سرانجام ۱۹مرداد سالجاری در سن ۹۴ سالگی درگذشت.

ابتهاج در ۱۹ سالگی اولین مجموعه شعر خود با عنوان «نخستین نغمه‌ها» در  سال ۱۳۲۵ منتشر کرد. «سراب، سیاه مشق، شبگیر، زمین، چند برگ از یلدا، یادگار خون سرو، تاسیان و...» از جمله آثار این شاعر و پژوهشگر ایرانی است که مردم عموما او را با آثاری همچون «ارغوان»، «ایران ای سرای امید» و «تو ای پری کجایی» می‌شناسند.

پیکر مرحوم امیرهوشنگ ابتهاج، دوم شهریورماه از آلمان به ایران منتقل شد و روز گذشته، چهارم شهریورماه با حضور جمعی از شاعران و هنرمندان و علاقه‌مندانش از مقابل تالار وحدت تهران تشییع و پس از اقامه نماز به رشت منتقل شد. فرزندان مرحوم هوشنگ ابتهاج، شاعر نامی گیلان که برای خاکسپاری پدرشان به ایران آمدند، عصر روز گذشته پس از ورود به گیلان، با حضور بر مزار شهدای گمنام در بوستان ملت رشت به مقام شامخ شهدا ادای احترام کردند.