کد خبر: ۴۰۸۳۵۴۳

تاریخ: ۱۵ شهريور ۱۴۰۱ - ۰۷:۵۴

به همت خانه قرآن مبین زنجان:

جلسه هفتگی «قرآن چراغ را زندگی» در زنجان برگزار شد

در راستای احیای جلسات خانگی قرآن‌کریم جلسه هفتگی قرآن چراغ راه زندگی همزمان به همت خانه قرآن مبین زنجان برگزار شد.

به گزارش ایکنا از زنجان، در راستای احیای جلسات خانگی قرآن‌کریم، روز گذشته، ۱۴ شهریور، جلسه هفتگی «قرآن چراغ راه زندگی» همزمان با ایام صفر به همت خانه قرآن مبین زنجان برگزار شد.

در این جلسه هادی عابدزاده مدیر خانه قرآن مبین زنجان با اشاره به اقسام عقل، عنوان کرد: انسان دارای دو نیرو هست که با یکی از آن‌ها می‌فهمد و با نیروی دیگر عمل می‌کند. از این‌‌رو می‌شود گفت عقل دو گونه است: عقل نظری که عهده‌‌دار جبر، فهم و اندیشه‌ انسانی است و با آن هست و نیست‌ها و باید و نبایدها را می‌تواند درک کند. مثل احساس، تخیل، توهم، تعقل و جزم در برابر شک؛ این‌ها شئونی از شئونات عقل هستند.

وی افزود: محور عقل نظری که به هست و نیست و باید و نبایدها می‌پردازد، فهم خوب که متعلق به آن هست و نیست و باید و نبایدها است از آثار عقل نظری هستند. در واقع فهم قوی و توان شناخت حقایق هستی و همچنین شناخت وظیفه عملی نیمی از کمال است که به وسیله عقل نظری انجام می‌شود.

این فعال قرآنی ادامه داد: عقل عملی که عهده‌دار عزم، اراده و انگیزه است. آدمی به وسیله این نیرو می‌تواند پایه‌ عمل خودش را قرار دهد، نیت، عزم و تصمیم از شئون عقل عملی هستند.

عابدزاده گفت: محور عقل عملی فعالیتی است که امور انسان‌ها را اداره می‌کند. اخلاص و اراده و نیت خوب از آثار عقل عملی هستند. همچنین اراده، نیت و اخلاص و همت قوی نیز نیم دیگر کمال است که از طریق عقل عملی محقق می‌شود.

وی یادآور شد: هر اندازه علوم (جزمی و عزمی) و در واقع اراده و اخلاص کامل‌تر باشد، عقل عملی و نظری نیز کامل‌تر است. عقل نظری نیروی متفکر و اندیشمند زمینه‌ساز شکوفایی عقل عملی است. چون علم برای آن است که انسان قدرت اجرا داشته باشد و بر پایه‌ی آن عمل بکند.

وی تصریح کرد: عقل عملی و نظری از قوای روح آدمی و به منزله‌ دو بال انسان‌هاست که هر چه انسان ضعیف‌تر باشد یعنی فاصله‌ دو بال بیشتر است و هر چه انسان‌ها قوی‌تر باشند یعنی فاصله این دو بال کمتر است. برخی افراد فاقد هر دو بال هستند مثل انسان جاهل فاسق و برخی دیگر فاقد عقل عملی هستند نظیر عالم فاسق؛ برخی هم عقل نظری ندارند مانند انسان زاهدی که نمی‌داند وظیفه‌اش چیست.