کد خبر: ۴۰۸۴۶۹۶

تاریخ: ۲۰ شهريور ۱۴۰۱ - ۱۲:۳۹

زندگی اجتماعی با سیدالشهدا(ع) / ۷

چگونه به ندای «هَلْ مِنْ ناصِرٍ یَنْصُرُنی» لبیک بگوییم + فیلم

یک کارشناس قرآنی با بیان این مطلب که امام حسین(ع) عدالت‌خواهی و مبارزه با ظلم را پیگیری می‌کردند، گفت: امروز مبارزه با ظلم و ظالم پاسخ به «هَلْ مِنْ ناصِرٍ یَنْصُرُنی» امام حسین(ع) است.

به مناسبت ایام اربعین حسینی، پای درس گفتار «زندگی اجتماعی با سیدالشهدا(ع)» از زبان حجت‌الاسلام سیدجواد بهشتی، کارشناس قرآنی نشسته‌ایم تا مروری بر درس‌های عملی از زندگی و سیره امام حسین(ع) برای زندگی امروز بشر داشته باشیم.

حجت‌الاسلام والمسلمین بهشتی در هفتمین قسمت از این مجموعه به موضوع «نصرت امام حسین(ع)» پرداخت که مشروح آن را در ادامه مشاهده می‌کنید و می‌خوانید.

«نوایی وجود دارد که هزار و 400 سال از آن گذشته است؛ خداوند متعال اراده کردند که موج این نوا تا روز قیامت باقی بماند. این نوا «هَلْ مِنْ ناصِرٍ یَنْصُرُنی؛ آیا یاوری هست که مرا یاری کند؟» است.

به نظر شما امام حسین(ع) از چه کسی کمک می‌خواست؟ برای چه کمک می‌خواست؟ چه کمکی می‌خواست؟ امام حسین(ع) در تنهایی «هَلْ مِنْ ناصِرٍ یَنْصُرُنی» را گفته است، آیا ایشان برای خودشان کمک می‌خواستند؟

خداوند در آیه ۱۴ سوره صف نیز به کلمه «نصر» اشاره کردند و فرمودند: «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا کُونُوا أَنْصَارَ اللَّهِ کَمَا قَالَ عِیسَى ابْنُ مَرْیَمَ لِلْحَوَارِیِّینَ مَنْ أَنْصَارِی إِلَى اللَّهِ قَالَ الْحَوَارِیُّونَ نَحْنُ أَنْصَارُ اللَّهِ فَآمَنَتْ طَائِفَةٌ مِنْ بَنِی إِسْرَائِیلَ وَکَفَرَتْ طَائِفَةٌ فَأَیَّدْنَا الَّذِینَ آمَنُوا عَلَىٰ عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظَاهِرِینَ؛‌ای اهل ایمان، شما هم یاران خدا باشید چنانکه عیسی مریم به حواریون گفت: کیست مرا برای خدا یاری کند؟ آن‌ها گفتند: ما یاران خداییم. پس(باآن‌همه معجزات) طایفه‌ای از بنی اسرائیل به او ایمان آوردند و طایفه‌ای کافر شدند، ما هم آنان را که ایمان آوردند مؤید و منصور گردانیدیم تا بر دشمنشان ظفر یافتند.»

عیسی بن مریم(ع) به حواریون گفتند که کیست من را برای توسعه مسیر خداپرستی یاری کند؟ پس کمک امام حسین(ع) برای منافع شخصی خودشان نیست بلکه برای یک آرمان و هدف بزرگ است و آن هدف پیاده شدن آیین خداپرستی در جهان است.

چه کمکی از دست ما شیعیان برای امام حسین(ع) ساخته است؟ به آرمان‌ها و آرزو‌ها و به تقاضا‌های ایشان فکر کنیم. امام حسین(ع) فرمودند: «من نه از روی خودخواهی و یا برای خوش‌گذرانی و نه برای فساد و ستمگری از شهر خود بیرون آمدم، بلکه هدف من از این سفر امر به معروف و نهی از منکر و خواسته‌ام از این حرکت اصلاح مفاسد است و احیای سنت و قانون جدم رسول خدا(ص) و راه و رسم پدرم علی بن ابیطالب(ع) است.» ایشان برای امر به معروف و اصلاح جامعه قیام کردند.

پس با توجه به اهداف قیام ایشان، نوع کمک‌های ما مشخص می‌شود. امام حسین(ع) عدالت‌خواهی و مبارزه با ظلم را پیگیری می‌کردند؛ امروز مبارزه با ظلم و ظالم پاسخ به «هَلْ مِنْ ناصِرٍ یَنْصُرُنی» امام حسین(ع) است. به هر نسبتی هر فردی در هر موقعیتی که قرار دارد باید عدالت را پیاده کند؛ مدیران یا فرماندهان در هر موقعیت کاری، عدالت را پیاده کنند تا امام حسین(ع) شاد شوند.

امام حسین(ع) خواستند دین و کتاب خدا را حفظ کنند و فرمودند: «فَلَعَمْری ما الامامُ الّا الحاکمُ بالکتاب القائم بالقسط الدائن بدین الحقّ الجالِس نَفْسَه علی ذاتِ الله؛ به جانم سوگند امام جز آنکه به کتاب خدا حکومت و داوری کند و قیام به قسط و عدل نماید و به دین حق گردن بنهد و خود را وقف راه خدا کرده باشد، نیست.»

نصرت امام حسین(ع) یعنی «پرداختن به آیات قرآن»، «پهن کردن بساط خداپرستی»، «رونق بخشیدن به عبادت و بندگی» این موارد نصرت ما به امام حسین(ع) است وقتی می‌گوییم لبیک یا حسین(ع) مراقب باشیم چه وعده‌ای به امام حسین(ع) می‌دهیم.»

{$sepehr_media_2646325_400_300}