کد خبر: ۴۰۸۷۹۱۳

تاریخ: ۰۳ مهر ۱۴۰۱ - ۱۴:۵۰

آیت‌الله علم‌الهدی بیان کرد:

رنج پیامبر(ص) در خارج کردن اندیشه بت‌پرستی از اذهان مردم

آیت‌الله علم‌الهدی گفت: در حالیکه مبارزه با مسئله گمراهی و شرک ساده نیست، پیامبر اکرم رنج بسیاری برد تا گرایش و وابستگی مردم را نسبت به بت از بین ببرد و اندیشه بت‌پرستی را از اذهان مردم خارج کند.

به گزارش ایکنا از خراسان رضوی، آیت‌الله سیداحمد علم‌الهدی، نمایند ولی‌فقیه در خراسان رضوی و امام جمعه مشهد، امروز سوم مهرماه، همزمان با سالروز رحلت پیامبر اسلام و شهادت امام حسن مجتبی(ع) در حرم مطهر رضوی، بیان کرد: پیامبر اعظم(ص) فرمودند: «مَا أُوذِيَ نَبِيٌّ مِثْلَ مَا أُوذِيتُ؛ هیچ پیغمبری به اندازه من اذیت نشد.» رنج، مصیبت و مظلومیت پیامبر(ص) در این بیان خود حضرت کاملاً مشخص است که می‌فرماید: آنگونه که من اذیت شدم، آن ۱۲۴ هزار پیغمبری که بودند، اذیت نشدند.

وی ادامه داد: منظور از این بیان رسول خدا یعنی چیه؟ در حالیکه در ظاهر سیره رسول‌الله زندگانی پیامبر اکرم اینگونه نیست. وجود پیامبر(ص) از زمان بعثت و آنچه در جنگ‌ها ایجاد شد در یک مقطع زمانی ۲۳ سال اسلام تمام منطقه حجاز، عربستان و یمن را فرا گرفت و بخش عمده از شبه جزیره عربستان در قلمرو پیامبر اعظم(ص) واقع شد.

علم‌الهدی ابزار کرد: این عظمت پیامبر(ص) در دنیا پیچید، امپراطورهای بزرگ دنیا در برابر دعوت پیامبر(ص) ابراز تواضع کردند. این دعوت ۲۳ سال طول کشید و پیامبر(ص) طی این مدت مردم را به خداپرستی دعوت کرد و بخش عظیمی از کره زمین در قلمرو پیامبر(ص) قرار گرفت.

امام جمعه مشهد افزود: جنگ‌های پیامبر(ص) با امپراطوری روم و شکست‌های روم در برابر لشگر اسلام نشان از عظمت اسلام و حکومت پیغمبر(ص) در طی مدت ۲۳ سال دعوت ایشان بود.

نماینده ولی‌فقیه در خراسان رضوی ادامه داد: انبیای قبل از پیامبر(ص) نیز مصائبی که دیدند در برابر آنچه پیامبر اسلام طی این ۲۳ سال دید به هیچ وجه قابل مقایسه نیست.

وی گفت: آنچه قرآن از نوح پیامبر(ص) به ما ارائه می‌دهد، این است که حضرت بعد از اینکه ۹۵۰ سال قوم خود را به خدا دعوت کرد، در نهایت مجبور شد به درگاه خدا عرضه بدارد و بعد از اینکه دعوت خود را طی ۹۵۰ سال را بی‌نتیجه دید، قوم خود را نفرین کرد.

علم‌الهدی بیان کرد: رنج‌های پیامبر اکرم(ص) در دوران خود فوق‌العاده بود، آن روزی که پیغمبر(ص) از کوه حرا پایین آمدند و بنا شد مردم را به خدا دعوت کنند، در حالیکه مبارزه با مسئله گمراهی و شرک ساده نیست و حضرت رنج بسیاری برد تا گرایش و وابستگی مردم را نسبت به بت از بین ببرد و اندیشه بت‌پرستی را از اذهان مردم خارج کند.

امام جمعه مشهد تصریح کرد: معمولاً ما رنج را به برخورد فیزیکی تلقی می‌کنیم، در حالیکه رنج‌هایی که ائمه اطهار از عملیات روانی دیدند و تحمل کردند، به مراتب بیشتر از رنج‌هایی بوده که در برخورد فیزیکی دیدند این رنج و درد برای پیغمبر(ص) سخت بود.

نماینده ولی‌فقیه در خراسان رضوی اضافه کرد: مقابله‌ها و برخوردهایی که با پیغمبر(ص) طی این ۲۳ سال در مکه و مدینه شد، باعث رنج و مصیب بر پیغمبر(ص) بود. آن دسته از افراد به ظاهر مسلمان و در باطن قدرت‌یاب فرصت‌طلب که منتظر مرگ پیغمبر(ص) بودند و خباثت خود را در مرگ پیامبر(ص) بروز دادند و رهبری امت اسلام را از مسیر وحی امامت خارج کردند، زندگی با این‌ها از هر رنجی برای پیغمبر اسلام بیشتر بود.

وی افزود: به چه دلیل پیامبر(ص) می‌فرماید: «مَا أُوذِيَ نَبِيٌّ مِثْلَ مَا أُوذِيتُ»،به این خاطر است که از روزی که پیامبر(ص) رحلت فرمود، تا روزی که امام عصر(عج) در پس پرده غیبت قرار گرفت، ۲۵۰ سال طول کشید و طی این مدت همه فراز و نشیب‌های سیاسی و اجتماعی امت یک محور داشت و آن مظلومیت فرزندان پیامبر(ص) بود، هرکجا فرزندان نبی‌مکرم اسلام بودند، آن‌ها را کشتند و شکنجه دادند.

امام جمعه مشهد ابراز کرد: امروز روز شهادت امام حسن(ع) است، مسئله مظلومیت امام مجتبی(ع) در شهادت حضرت است و مظلومیت ایشان محدود به دوران زندگی و حتی شهادت حضرت نبود، بلکه فرزندان امام مجتبی(ع) نیز در زمان منصور دوانقی مورد شکنجه بودند و در نهایت به شهادت می‌رسیدند.

وی گفت: در زمان بنی‌اسرائیل هر روز ۷۰ پیغمبر را سر می‌بریدند، اما در تاریخ قوم یهود نوشته نشده که پیغمبری را سر ببرند و سرش را به دست فرزند سه ساله‌اش بدهند، اما این در تاریخ سیاه امت اسلام نسبت به پیغمبر(ص) ثبت شد.

نماینده ولی‌فقیه در خراسان رضوی ادامه داد: اما چرا فرزندان پیامبر(ص) را تا این اندازه اذیت کردند؟ این آزار به این خاطر بود که عده‌ای که در جنگ‌های پیامبر(ص) حضور داشتند، بعد از رحلت حضرت آمدند و مدعی قدرت شدند و گفتند سهم ما در این قدرت چیست؟ گفتند پیامبر(ص)، اسلام را در شبه جزیره عربستان حاکم کرد و لذا سهم ما از این حاکمیت چه می‌شود؟

وی ادامه داد: این بود که جنازه پیامبر(ص) را بر زمین گذاشتند و برای قدرت با یکدیگر به نزاع برخاستند، این شعاری که در سقیفه داده شد، بدترین شعاری بود که در تاریخ انبیاء داده شده است و کربلا از سقیفه آغاز شد و همه این‌ها رنج پیغمبر(ص) بود.