کد خبر: ۴۰۹۰۱۹۷

تاریخ: ۱۷ مهر ۱۴۰۱ - ۱۲:۳۴

یادداشت

طرح پرسش‌هایی درباره عملکرد آموزشگاه‌های حفظ کوتاه‌مدت قرآن

حفظ کوتاه‌مدت قرآن کریم همراه با تحصیل(ویژه دانش‌آموزان) موضوعی است که حول آن در برخی از مؤسسات تبلیغات صورت می‌گیرد.

رضا یاوری، مدیرعامل مؤسسه فرهنگی ـ مردمی قرآن و عترت تسنیم لنجان به نگارش یادداشت‌هایی با موضوع «نگاهی بر قوت‌ها، ضعف‌ها و آسیب‌های حفظ کوتاه‌مدت قرآن کریم همراه با تحصیل» اقدام کرده و در اختیار خبرنگار ایکنا قرار داده است که در ادامه قسمت اول آن را که به بیان پرسش‌هایی حول این موضوع پرداخته است، می‌خوانید؛

«یکی از موضوعاتی که در میان علاقه‌مندان به قرآن کریم در حال گسترش است، تأسیس مؤسسات و مراکز حفظ کوتاه‌مدت در قالب شبانه‌روزی، مدارس قرآنی، مؤسسات آموزش حفظ یک‌ساله و ... است که انواع اسامی برای آن درج شده است. اما علت نگارش این یادداشت چیست؟

باید به این موضوع نگاه کارشناسی داشت. متأسفانه در موضوع فرهنگ و آموزه‌های قرآنی براساس یک مدل تأیید شده یا یک کار کارشناسی شده کمتر اقبال وجود دارد و این موضوع یکی از دلایل عقب‌ماندگی در حوزه قرآن و عترت است. در چند یادداشت‌ برآنیم از کارشناسی افراد صاحب‌نام که در زمینه‌های آموزش حفظ، تجربه خوبی دارند، استفاده کنیم یا از حافظانی که خودشان در این مراکز حضور داشته‌اند، مطالبی را بیان کنیم و تلنگری بر عملکرد مؤثر این روش‌ بزنیم. قبل از هر چیز باید چند پرسش را طرح کنیم؛

چه سنی و چه مدت زمانی برای حفظ قرآن توصیه می‌شود؟

آیا همه توانایی حضور در چنین شیوه‌ای را دارند و برای تربیت 10 میلیون حافظ اثرگذار است؟

نحوه آموزش این مراکز چه تفاوتی با دیگر روش‌های آموزش حفظ قرآن دارد‌؟

آیا این مراکز کارکرد مؤثری دارند و حافظان آن در رقابت‌های قرآنی موفق بوده‌اند؟

چرا هزینه‌های این روش زیاد است‌؟

چرا افرادی که با روش‌های کوتاه‌مدت قرآن را حفظ می‌کنند بعد از آن باز هم باید تا چند سال مرحله تثبیت را داشته باشند؟

چرا استقبال مؤسسات به این سمت رونق پیدا کرده است؟

آیا حفظ کوتاه‌مدت در دیگر کشورها نیز مورد استقبال قرار گرفته است و چه نتایجی داشته است؟

آیا نظارتی بر این مراکز انجام می‌شود؟

چه تعدادی از مربیان این مراکز و مؤسسات خودشان حافظ کل هستند و در چه مدت زمانی حافظ شده‌اند؟

آیا افرادی که از این مراکز استفاده می‌کنند از لحاظ درسی هم موفق بوده‌اند؟

و پرسش نهایی و مهم آن که آیا این روش به انس با قرآن و در ادامه توسعه فرهنگ قرآنی کمک می‌کند؟

و سؤالات دیگری که می‌توان مطرح کرد که هنوز نه از سوی مدیران این مراکز و نه متولیان امر و دستگاه‌های مربوطه پاسخ روشنی داده نشده است. در ادامه برآنیم تا برخی از این سؤالات را پاسخ دهیم ...».