کد خبر: ۴۰۹۳۸۱۸

تاریخ: ۰۱ آبان ۱۴۰۱ - ۱۴:۴۸

احمد ابوالقاسمی تشریح کرد:

قاعده کلی حاکم بر مسابقات قرآن مالزی

قاری بین‌المللی کشورمان گفت: مسابقات بین‌المللی قرآن مالزی ضعف‌هایی چون عدم تغییر آیین‌نامه طی بیش از شصت سال گذشته تاکنون، که منجر به ایجاد محدودیت در نوآوری برای قاری شده است و گمنام بودن اعضای هیئت داوران دارد.

به گزارش ایکنا، احمد ابوالقاسمی، قاری بین‌‌المللی قرآن، روز گذشته 30 مهر با حضور در استودیوی پخش زنده شبکه قرآن و معارف سیما به تحلیل تلاوت‌های شرکت‌کنندگان در شصت و دومین دوره مسابقات بین‌المللی مالزی پرداخت. وی در ابتدا پس از شنیدن تلاوت قاری سنگاپوری در تحلیلی کوتاه گفت: این قاری بر اساس آئین‌نامه تلاوت کرد. از پایین‌ترین پرده صوتی آغاز کرد، اما در نهایت نتوانست کار را به خوبی به اتمام برساند؛ زیرا صدای این قاری به مرحله خروسک رسید.

وی بیان کرد: این اتفاق نشانه ضعف مسابقات است که از همه می‌خواهند براساس یک آیین‌نامه بخوانند. این کار شبیه این است که در یک مسابقه دو، از همه بخواهند با کفش شماره 42 بدوند که شدنی نیست. ساختار حنجره قاری اهل سنگاپور برای این مدل تلاوت طراحی نشده و بر همین اساس نمی‌توان از او توقع داشت که در چارچوبی از پیش‌تعیین شده بخواند. شرط اصلی تلاوت این است که جذابیت داشته باشد و بر همین اساس آیین‌نامه نوشته می‌شود. مثلا در مسابقات ایران نوآوری دو نمره دارد، اما در مالزی چنین نیست.

ابوالقاسمی به تحلیل تلاوت مسعود نوری، نماینده ایران در این دوره از مسابقات پرداخت و گفت: اگر صدایش دچار مشکل نمی‌شد، خیلی بهتر می‌توانست، ادامه دهد. به همین دلیل با احتیاط به تلاوت پرداخت و انصافاً هم پایداری کرد. در انتهای تلاوت صدایش تازه گرم شد که دلیلش کوتاه نیامدن در برابر این مشکل بود.

وی بیان کرد: استرس برای شرکت‌کننده در مسابقات مالزی بالاست و من هم یکبار دچار مشکل صوتی شده‌ام. یکبار که به این مسابقات اعزام شدم، قرصی به من داده شد که فضای دهانم را خنک کند، اما این قرص صدای من را به هم ریخت؛ به نحوی که با آغاز تلاوت من، همه حاضران و داوران به سرفه افتادند و حتی قصد داشتم پس از تلاوت یک آیه، فرود بیایم. بنابر این این استرس‌ها وجود دارد.

این قاری بین‌المللی قرآن تصریح کرد: مسعود نوری فشار بسیار زیادی را تحمل کرد و توانست تا انتها پایداری کند. بابت این گرفتگی شدید صدا سه نمره از او کسر خواهد شد. این یعنی اگر می‌توانست نفر اول باشد، با این سه نمره سه تا چهار رتبه تنزل خواهد کرد.

وی بیان کرد: یکی از مشکلات این مسابقات این است که داوران را نمی‌بینید و نمی‌شناسید. اما در ایران اینطور نیست و تمام داوران و سلیقه آنها شناخته شده است. شاید ایراد بگیرند که من مسابقات مالزی را تضعیف می‌کنم، اما این چنین نیست، بلکه می‌خواهم بگویم بیش از حد نباید به آن بها داد.

ابوالقاسمی تصریح کرد: سالی که در مالزی، رتبه اول را به دست آوردم، یک تاجر ایرانی ساکن دبی و علاقه‌مند به امور فرهنگی برای داوری دعوت شده بود، از استاد عبدالرسول عبایی شنیدم که این فرد از چند و چون مسابقه قرآن بی‌اطلاع بود و به همین دلیل به او پیشنهاد دادند تا در زمینه صوت، که ساده‌تر است، داوری کند.

وی در بخش دیگری از صحبت‌هایش به تحلیل تلاوت قاری کشور میزبان پرداخت و گفت: این قاری هم به دلیل رعایت آیین‌نامه از پایین‌ترین درجه صوتی آغاز کرد و هر چه گذشت بهتر شد. قاری باید در اجرای تلاوت اختیار داشته باشد تا به نوآوری هم برسد که در ایران این رویه رواج دارد و مشکل حل شده است.

این قاری بین‌المللی با تحلیل تلاوت شرکت‌کننده بحرینی بیان کرد: چون در بحرین مسابقات اهمیت ندارد، این قاری بدون استرس و با فراغ بال به تلاوت پرداخت. اما در ایران سرنوشت قاری به مسابقات گره می‌خورد. در آیین‌نامه مسابقات مالزی چهار نمره برای آکسان‌ها و چهار نمره برای معنامحوری در نظر گرفته شده که این قاری بحرینی هیچ کدام از آکسان‌ها را درست اجرا نکرد.

وی به قاعده کلی حاکم بر مسابقات مالزی اشاره و تصریح کرد: آیین‌نامه داوری آنها خلاصه است و به همین دلیل به ریزه‌کاری‌ها توجه نمی‌کنند. اما آیین‌نامه مسابقات ایران کامل است و اگر بنا باشد این آیین‌نامه در مالزی اجرا شود، بسیاری از افراد نمره پایینی می‌گیرند. در مالزی فضای کلی تلاوت بررسی می‌شود، اما وقتی قرار است در یک مسابقه بهترین قاری مشخص شود، باید جزئیات هم مهم باشد.

این قاری بین‌المللی گفت: برای فوتبال، سازمانی به نام فیفا تشکیل شده است و شاهد وحدت رویه در همه رویدادهایش هستیم، اما در مسابقات قرآن اینطور نیست و اگر ما دقت بیشتری به خرج دهیم می‌توانیم چنین جایگاهی را در جهان به دست آوریم و آیین‌نامه ما مبنا قرار گیرد.