کد خبر: ۴۱۰۳۵۲۲

تاریخ: ۰۹ آذر ۱۴۰۱ - ۱۴:۳۶

شریفی در رونمایی از کتاب «هوشنگ ابتهاجی که سایه شد»:

همگرایی فارسی‌زبانان جهان هدف اصلی است

بسم‌الله شریفی، مؤلف کتاب «هوشنگ ابتهاجی که سایه شد» گفت: یکی از دلایلی که ما به تدوین این کتاب مبادرت ورزیدیم، همگرایی فارسی‌زبانان بود که بنیاد جهانی سخن‌گستران سبزمنش هم بر مبنای آن شکل گرفته است.

به گزارش خبرنگار ایکنا، دومین جلسه از سلسله نشست‌های حلقه حکمت و محفل شعر و ادب و آئین رونمایی از کتاب «هوشنگ ابتهاجی که سایه شد»، زندگی‌نامه، شعر و یادواره‌های ماندگار امیرهوشنگ ابتهاج (ه.الف.سایه) روز سه‌شنبه هشتم آذر با حضور بسم‌الله شریفی، مولف کتاب و جمعی از شاعران به میزبانی خبرگزاری ایکنا برگزار شد.

بسم‌الله شریفی، مولف کتاب «هوشنگ ابتهاجی که سایه شد» در این نشست ضمن اشاره به مواردی که سبب تالیف این کتاب شد، عنوان کرد: برای اولین بار که خبر درگذشت استاد هوشنگ ابتهاج را شنیدیم، حالت عجیبی برای من اتفاق افتاد و همان لحظه پیام تسلیتی در آدرس بنیاد جهانی سبزمنش منتشر کردیم. ساعتی نگذشته بود که دوستان زیادی برای ما شعر ارسال کردند تا در سایت بنیاد سبزمنش منتشر کنیم.

موسس و دبیرکل بنیاد بین‌المللی سخن‌گستران سبزمنش با اشاره به اینکه در همان روز اول درگذشت استاد ابتهاج، با مشورت دوستان تصمیم به انتشار ویژه‌نامه‌ای برای برای استاد سایه گرفتیم، اضافه کرد: جالب است از نیمه روز چهارشنبه بعد از درگذشت استاد که ما تصمیم به انتشار این ویژه‌نامه گرفتیم تا روز جمعه که دو روز را دربرمی‌گیرد، 45 قطعه شعر به آدرس بنیاد سخن‌گستران سبزمنش ارسال شد که این نشان می‌داد شاعری درگذشته است که همه را به تکان آورده است و همه در سوگ برای استاد ابتهاج می‌سرایند.

وی افزود: این ویژه‌نامه تا روز جمعه تکمیل و روز شنبه منتشر شد، یعنی اولین نهادی که برای استاد سایه ویژه‌نامه منتشر کرد، بنیاد جهانی سخن‌گستران سبزمنش بود.

شریفی با بیان اینکه البته ماجرا به اینجا ختم نشد، ادامه داد: بعد از ان دوستان زیادی همچنان به آدرس ما شعر می‌فرستادند تا در صفحه بنیاد سخن‌گستران سبزمنش منتشر شود که این هم بیانگر عظمت و روح بلند استاد ابتهاج بود. دیری از این اتفاق نگذشته بود که بیش از شصت شعر از شاعران کشورهای مختلف دنیا به دست ما رسید و همان‌ها زمینه تالیف کتاب «هوشنگ ابتهاجی که سایه شد» را ایجاد کرد.

مولف کتاب «هوشنگ‌ ابتهاجی که سایه شد» با اشاره به اینکه در تدوین هر کتابی معمولا مولف دورنمایی از آن را می‌سنجد و تنظیماتی برای آن درنظر می‌گیرد، تاکید کرد: اما کتاب «هوشنگ ابتهاجی که سایه شد» به یک‌بارگی اتفاق افتاد زیرا ما از ابتدا تصمیم به تدوین چنین کتابی نداشتیم و این عظمت و بزرگی خود استاد ابتهاج بود که همانگونه که شاعران را به سمت سرودن آن اشعار کشانده بود، ما را به این سو کشاند که این اشعار را تدوین و تالیف کنیم.

او ادامه داد: وقتی اشعار واصله به ما درباره استاد ابتهاج به نزدیک 70 شعر رسید، تصمیم و اقدام به جمع‌آوری اشعار گرفتیم؛ بنابراین زندگی‌نامه و بیوگرافی استاد ابتهاج را نیز در کنار آنها منتشر کردیم.

شریفی ضمن اشاره به داستان ارتباط هوشنگ ابتهاج و شهریار در کتاب «هوشنگ ابتهاجی که سایه شد»، آن را از بحث‌های جالب و خواندنی کتاب خواند و گفت: اینکه استاد ابتهاج چگونه محبت و صمیمیت شاعرانه و عارفانه و دوستانه با شهریار برقرار می‌کند و این صمیمیت‌ها چقدر سبب پیوند و دوستی آن‌ها است و حتی زمانی که استاد شهریار از دنیا می‌رود اشک از چشمان سایه سرازیر می‌شود و در درونش برای شهریار می‌گیرد، همه روی هم سبب شد که ما برای تدوین این کتاب اقدام کنیم.

مولف کتاب «هوشنگ ابتهاجی که سایه شد» گفت: همان‌گونه که در مقدمه کتاب هم ذکر شده است این کتاب یک کار تحقیقی و علمی و پژوهشی نیست و دلایل تدوین آن را هم به نحوی در مقدمه کتاب تذکر دادیم؛ یکی از  دلایلی که ما به تدوین این کتاب مبادرت ورزیدیم، همگرایی فارسی‌زبانان بود که بنیاد جهانی سخن‌گستران سبزمنش هم بر مبنای آن شکل گرفته است.

شریفی تاکید کرد: ما در بنیاد سخن‌گستران سبزمنش بر این باور بوده و هستیم که سبب وصل و همگرایی میان تمام فارسی‌زبانان جهان شویم؛ چه‌بسا این همگرایی فقط با چهار کشور نزدیک داشته باشیم و چه بهتر که این همگرایی را در سطح کشورهای دورتر هم داشته باشیم.

وی افزود: آنچه مایه دلگرمی و امیدواری ما است، این است که امروز زبان فارسی و جغرافیای هویتی و تمدنی که از گذشته‌ها به آن تعلق داشته و هنوز هم تعلق دارد، مقصور و محدود نیست. امروز هر فارسی‌زبان ما در هرکجای دنیا، دغدغه هویتی و فرهنگی دارد و ما این دغدغه‌ها را در زیر یک سقف کلی به نام بنیاد جهانی سخن‌گستران سبزمنش جمع کردیم.

این استاد زبان فارسی در پایان گفت: امیدواریم آنچه که ما در بنیاد جهانی سخن‌گستران سبزمنش بنا نهادیم و تا امروز به‌خوبی پیش رفته، چتر بزرگی برای همه شاعران و نویسندگان و آن‌هایی شود که دغدغه زبانی و فرهنگی و ادبی دارند.