کد خبر: ۴۱۰۹۵۷۱

تاریخ: ۰۵ دی ۱۴۰۱ - ۱۶:۱۰

معناداری زندگی از منظر علامه جعفری و علامه طباطبایی در فصلنامه «فرهنگ پژوهش»

شماره پنجاهم فصلنامه علمی تخصصی «فرهنگ پژوهش ویژه فلسفه و کلام» از سوی انتشارات دانشگاه باقرالعلوم(ع) منتشر شد.

به گزارش، این شماره از فصلنامه «فرهنگ پژوهش» حاوی هفت مقاله با عناوین «معناداری زندگی از منظر علامه جعفری و علامه طباطبایی» نوشته عباس ایران‌ منش، «بررسی انتقادی مفهوم ایمان در الهیات مسیحی لیبرال از منظر علامه طباطبایی» اثر سید حسین میری موسوی؛ «بررسی انتقادی دیدگاه ویلیام استنگر در باب نظریه تنظیم دقیق کیهانی» نوشته زهرا مستشاری‌راد؛ «بررسی نظریه تعدد نفوس با تکیه بر آراء ملاصدرا» به قلم احسان حصاری؛ «تحلیل رابطه زبان و معنا» اثر ایوب نامور «چیستی باور از منظر ویلیام آلستون» نوشته مرتضی کمال‌ آبادی و  «بررسی چالش‌‎های نظریه‎‌ طراحی هوشمند با تاکید بر آراء ویلیام دمبسکی» اثر مرجان ایزدی است.

در بخشی از مقاله «معناداری زندگی از منظر علامه جعفری و علامه طباطبایی» نوشته عباس ایران‌‌منش می‌خوانیم: ﻣﻌﻨﺎى زﻧﺪﮔﻰ، ﻳﻜﻰ از ﻣﺒﺎﺣﺚ ﻣﻬﻢ ﻓﻠﺴﻔﻰ اﺳﺖ ﻛﻪ از دﻳرباز ﺗﺤﺖ ﻋﻨﻮان «ﻫﺪف زﻧﺪﮔﻰ» ﻣﻄﺮح ﺑﻮده اﺳﺖ. اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻌﻨﺎى زﻧﺪﮔﻰ ﭼﻴﺴﺖ، و ﭼﺮا ﻣﺎ آﻓریده ﺷﺪﻳﻢ، و اﻳﻨﻜﻪ ﭼﺮا ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻦ ﻫﻤﻪ رﻧﺞ را در زﻧﺪﮔﻰ ﺗﺤﻤﻞ ﻧﻤﺎﻳﻴﻢ، از ﭘﺮﺳﺶﻫﺎى اﺳﺎﺳﻰ و ﻫﻤﻴﺸﮕﻰ اﻧﺴﺎن اﺳﺖ. در اﻳﻦ راﺳﺘﺎ، دﻳﺪﮔﺎه دو اندیشمند و ﻓﻴﻠﺴﻮف ﻣﻌﺎﺻﺮ، علامه جعفری و ﻋﻼﻣﻪ ﻃﺒﺎﻃﺒﺎﻳﻰ ﻛﻪ ﺗﺄﺛﻴﺮ اﻓﻜﺎرشان ﺑﺮ اﻧﺪﻳﺸﻤﻨﺪان ﭘﺴﻴﻦ، ﺑﺮ ﻛﺴﻰ ﭘﻮﺷﻴﺪه ﻧﻴﺴﺖ، ﻣﻮرد ﺑﺤﺚ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ.

ﻧﻜﺘﻪ ﺑﺪﻳﻊ اﻳﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ از ﻧﮕﺎه علامه جعفری انسان، معنای زندگی واقعی را زمانی درک می‎کند که از خود طبیعی فاصله گرفته و به خود حقیقی نائل آید. ایشان با الگو قرار دادن مذهب، عقل و فطرت آگاه، به معرفی حیات معقول می‌پردازد و زیستن در حیات معقول را زیستن در حیات معنادار می‌داند. مطابق دیدگاه علامه طباطبایی زﻧﺪﮔﻰ در ﻋﻠﻢ و آﮔﺎﻫﻰ، ﭘﺎﻳﺒﻨﺪى ﺑﻪ اﺧﻼق و رﻓﺘﺎر اﻧﺴﺎﻧﻰ، ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖﭘﺬﻳﺮى در ﭘﺮﺗﻮ ﺗﻌﺎﻟﻴﻢ دﻳﻨﻰ و در ﺧﺪاﺑﺎورى و روح ﺗﻮﺣﻴﺪى، ﻣﻌﻨﺎ ﭘﻴﺪا ﻣﻰﻛﻨﺪ و ﻫﻤﻪ ﺑﻰﻣﻌﻨﺎﻳﻰ و ﭘﻮﭼﻰ زﻧﺪﮔﻰ در ﺧﻮد ﻓﺮاﻣﻮﺷﻰ، ﺗﻔﻜﺮ دﻧﻴﻮى، ﻋﺪم درک ﺟﺎﻳﮕﺎه اﻧﺴﺎﻧﻰ، دورى از اﻋﺘﻘﺎد ﺑﻪ ﺧﺪا و اﻧﺴﺎنﻣﺤﻮرى اﺳﺖ ﻛﻪ ارﻣﻐﺎن ﺗﻤﺪن ﻏﺮب اﺳﺖ.

همچنین در مقاله «بررسی انتقادی مفهوم ایمان در الهیات مسیحی لیبرال از منظر علامه طباطبایی» آمده است: در یک مقایسه و بررسی اجمالی میان متون و منابع الاهی‌دانان مسلمان و مسیحی روشن می‌شود که مفهوم ایمان در نظر مسلمانان، تحول چشمگیری به خود ندیده است. در مقابل، مفهوم ایمان میان اندیشه‌های الاهی‌دانان مسیحی به ویژه در دوره معاصر، دستخوش تغییر و تحولاتی بسته به امواج مختلف فکری و فلسفی ایشان بوده است. از سوی دیگر، یکی از عوامل مهم شکل‌گیری الاهیات لیبرال را می‌توان در تجربه دینی جستجو کرد.

ایمان در الهیات لیبرال مسیحی با تغییرات مفهومی و ماهوی مواجه است. معنای دلبستگی واپسین، تجربه دینی، مشارکت در ملکوت خداوند از این دسته‌اند. از کلمات علامه طباطبایی به خوبی می‌‎توان به یک اسلوب در مورد تعریف ایمان و لوازم آن رسید. از منظر ایشان، آنچه در ایمان به طور خلاصه عنصر محوری محسوب می‌شود، التزام به داشته‌‎های قلبی است. از این رو تفاوت محوری این نگرش با لیبرال‎‌‌ها را در همین التزام می‎‌توان یافت.

یادآور می‌شود این فصلنامه تحت نظر مهدی فدایی، مدیرمسئول و شهریار نجف‌پور، سردبیر آن منتشر شده است. برای مشاهده متن کامل مقالات این شماره اینجا کلیک کنید.