کد خبر: ۴۱۲۰۶۷۷

تاریخ: ۱۹ بهمن ۱۴۰۱ - ۱۵:۰۲

سازمان ملل: جنوب صحرای آفریقا کانون جدید تروریست‌ها است

گزارش جدید آژانس برنامه عمران سازمان ملل متحد می‌گوید که کانون جهانی جدید تروریست‌های اسلام‌گرا در جنوب صحرای آفریقا است؛ جایی که مردم به‌طور فزاینده‌ای به دلیل عوامل اقتصادی و نه مذهبی، به سوی افراط‌گری جذب می‌شوند.

به گزارش ایکنا ‌به نقل از لس‌آنجلس تایمز، این آژانس اعلام کرد گزارش امسال در مقایسه با گزارش قبلی  سازمان ملل که در سال 2017 منتشر شده بود، نشان داد تعداد افرادی که گفته بودند برای داشتن معیشت بهتر به گروه‌های تروریستی می‌پیوندند، 92 درصد افزایش داشته است.

در گزارشی که روز گذشته، 18 بهمن توسط برنامه عمران سازمان ملل متحد(United Nations Development Programme) منتشر شد، آمده که زندگی بسیاری از آفریقایی‌ها تحت تأثیر همه‌گیری کووید-۱۹، تورم بالا و تغییرات آب و هوایی قرار گرفته است.

در این گزارش آمده است که تعداد افرادی که به بهانه اسلام‌گرایی به گروه‌های افراطی پیوسته‌اند 57 درصد کاهش یافته است.

برای این گزارش، از نزدیک به 2200 نفر در هشت کشور آفریقایی مصاحبه شد. این افراد از کشورهای بورکینافاسو، کامرون، چاد، مالی، نیجر، نیجریه، سومالی و سودان بودند. در این گزارش آمده است که بیش از 1000 مصاحبه شونده از اعضای سابق گروه‌های تروریست بودند.

حداقل 4155 حمله تروریستی در سراسر آفریقا از سال 2017 ثبت شده است. در این گزارش آمده است که در این حملات، 18،417 کشته ثبت شده که سومالی بیشترین تعداد تلفات را به خود اختصاص داده است.

دولت سومالی در حال حاضر عملیاتی را انجام می‌دهد که به عنوان مهمترین حمله علیه گروه تروریستی الشباب در بیش از یک دهه گذشته توصیف شده است.

مصاحبه‌شوندگان از گروه‌های مختلف تروریستی در سراسر قاره از جمله بوکوحرام در نیجریه، انتخاب شده‌اند. الشباب متحد القاعده و جماعت نصرةالاسلام(JNIM) در غرب آفریقا که با داعش متحد است.

تهدید پایدار تروریسم در آفریقا

آخیم اشتاینر(Achim Steiner)، مدیر برنامه عمران سازمان ملل متحد در نشست خبری پیش از انتشار این گزارش گفت: آفریقا با 48 درصد مرگ و میر ناشی از تروریسم در سال 2021 به کانون جدید جهانی افراط‌گرایی خشونت‌آمیز تبدیل شده است.

اشتاینر تصریح کرد: افزایش افراط‌گرایی در آفریقا نه تنها بر زندگی، امنیت و صلح تأثیر منفی می‌گذارد، بلکه تهدیدی برای معکوس کردن دستاوردهای توسعه برای نسل‌های آینده است.

اشتاینر اعلام کرد که کمپین‌های نظامی برای از بین بردن افراط‌گرایی موفقیت‌آمیز نبوده است.

وی افزود: پاسخ‌های ضد تروریسم مبتنی بر امنیت اغلب پرهزینه و کم‌اثر هستند، اما سرمایه‌گذاری در رویکردهای پیشگیرانه برای افراط‌گرایی خشونت‌آمیز به طرز تأسف‌باری ناکافی است. قرارداد اجتماعی بین دولت‌ها و شهروندان باید دوباره تقویت شود تا ریشه‌های افراط‌گرایی خشونت‌آمیز از بین برود.

در این گزارش آمده است که حدود 71 درصد از افرادی که به گروه‌های تروریستی پیوسته‌اند تحت تأثیر نقض حقوق بشر توسط نیروهای امنیتی دولتی، مانند قتل یا دستگیری اعضای خانواده قرار گرفته‌اند.

به گفته این سازمان، نیروهای امنیتی در برخی از کشورهای جنوب صحرا به وحشی‌گری و قتل‌های فراقانونی متهم شده‌اند و سیستم‌های قضایی ضعیف به قربانیان امید چندانی به رسیدن عدالت نمی‌دهد.

حسن چیبوک(Hassan Chibok)، یکی از رهبران جامعه در ایالت بورنو نیجریه که درگیری در آن جریان دارد گفت که بوکوحرام نیجریه و شاخه داعش در آفریقای غربی، با استفاده از پول برای جذب جوامع فقیر، نفوذ خود را افزایش داده‌اند.

جداشدن دائمی افراد از گروه‌های افراطی

در این گزارش آمده است: کسانی که گروه‌های تروریستی را ترک کردند به دلایلی مانند انتظارات برآورده نشده، به‌ویژه نبود مزایای مالی پایدار و عدم اعتماد به رهبران تروریست از این گروه‌ها جدا شدند.

در بخش دیگری از این گزارش آمده است: تحقیقات نشان می‌دهد کسانی که تصمیم می‌گیرند از افراط‌گرایی خشونت‌آمیز جدا شوند، احتمال کمتری دارد که مجدداً به گروه‌ها بپیوندند و یا دیگران را برای پیوستن به آنها راضی کنند.

نیرینا کیپلاگات(Nirina Kiplagat)، از کارشناسان برنامه عمران سازمان ملل متحد(UNDP) در پیشگیری از افراط‌گرایی در آفریقا، گفت: به همین دلیل است که سرمایه‌گذاری روی مشوق‌هایی که امکان جدایی از این گروه‌ها را فراهم می‌کند بسیار مهم است. جوامع محلی در کنار برنامه‌های عفو دولت‌های ملی نقشی اساسی در حمایت از راه‌های پایدار برای خروج افراد از افراط‌گرایی خشونت‌آمیز دارند.

گزارش اخیر برنامه عمران سازمان ملل متحد توصیه کرده که خدمات اساسی بهتری از جمله رفاه کودکان، آموزش و معیشت با کیفیت برای جلوگیری از پیوستن داوطلبانه مردم به گروه‌های افراطی ارائه شود. این گزارش همچنین خواستار ایجاد فرصت‌های خروج بیشتر اعضای این گروه‌ها و سرمایه‌گذاری در توانبخشی و ادغام مجدد افراد در جوامع شد.