کد خبر: ۴۱۲۹۲۱۳

تاریخ: ۲۹ اسفند ۱۴۰۱ - ۱۱:۵۹

محفل قرآنی «جلاءالقلوب» با حضور قاریانی از ۵ کشور برگزار می‌شود

مدیر زائران غیرایرانی آستان قدس رضوی از برپایی نخستین محفل قرآنی بین‌المللی با حضور قاریانی از ۵ کشور جهان با عنوان «جلاءالقلوب» در حرم مطهر رضوی خبر داد.

حجت‌الاسلام والمسلمین سیدمحمد ذوالفقاری، مدیریت زائران غیرایرانی آستان قدس رضوی امروز دوشنبه در گفت‌وگو با ایکنا با اعلام این خبر افزود: این ویژه برنامه قرآنی با حضور قاریانی از کشور‌های عراق، هندوستان، آذربایجان، لبنان و پاکستان برای اولین بار شامگاه چهارشنبه دوم فروردین ۱۴۰۲، پس از نماز مغرب و عشا در رواق غدیر حرم مطهر رضوی برگزار خواهد شد.

استاد حوزه و دانشگاه با اشاره به عنوان این محفل قرآن؛ «جلاءالقلوب» اظهارکرد: طبق فرمایش امیرمؤمنان امام علی(ع)، خداى سبحان یاد خویش را صیقل دهنده دل‌ها قرار داده است، گوش‌هاى سنگین شده دل‌ها با یاد خدا شنوا مى‌شوند و چشم‌هاى ضعیف شده دل‌ها به وسیله آن تیز و بینا مى‌گردند و دلهاى معاند و ستیزه‌گر با آن رام مى‌شوند.

وی با اشاره به اهمیت و دلیل تمسک به قرآن کریم گفت: از باور‌های اصلی و ریشه‌ای ما مسلمانان این است که بی‌گمان قرآن کریم کتاب هدایت و دارای آیات روشنی‌بخش است که انسان را بصیر و بیدار می‌سازد، چرا که قرآن کلام آفریننده‌ای است که خود به تمام زوایای مخلوقش آگاه است. بنابراین، انسان‌هایی صاحب برترین تمدن خواهند بود که به آموزه‌های این خالق یکتا، یعنی به دستورات قرآن، جامه عمل بپوشند.

این مبلغ عرصه بین‌الملل بیان کرد: خداوند در قرآن می‌فرماید: « قَدْ جاءَكُمْ مِنَ اللَّهِ نُورٌ وَ كِتابٌ مُبِينٌ(مائده:۱۵)». این آیه اهل کتاب را مخاطب قرار می‌دهد و آن‌ها را به اسلام و کتاب قرآن دعوت می‌کند؛ کتابی که آیین آن از هرگونه خرافات و کجی پاک و از هر نوع انحرافی به دور است و تنها این کتاب آسمانی است که نور بصیرت و بیداری و تمدن اصیل را به دنبال دارد. به همین دلیل، در آیه دیگری آمده است: «إِنَّ هٰذَا القُرآنَ يَهدي لِلَّتي هِيَ أَقوَمُ » (اسراء: ۹).

ظرفیت و طول عمر تمدن قرآنی

حجت‌الاسلام والمسلمین ذوالفقاری تصریح کرد: هر تمدن انسانی برحسب اندیشه و مبانی خود ظرفیت خاصی دارد که نمی‌تواند از آن تجاوز کند و از آنجا که قرآن دارای اندیشه‌های متعالی و هماهنگ با فطرت بشری است، معتقدیم ظرفیت تمدن حاصل از این اندیشه، به وسعت تمام تاریخ بشریت تا فرجام این عالم و برپایی قیامت است و هرگز دچار زوال و سقوط نمی‌شود؛ چون فطرت‌ها تغییرناپذیر و دائمی‌اند: «فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا ۚ فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا ۚ لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ» (روم: ۳۰).