کد خبر: ۴۱۲۹۸۳۵

تاریخ: ۰۸ فروردين ۱۴۰۲ - ۰۰:۲۶

آیا خوردن در هر شرایطی روزه را باطل می‌کند؟

اگر انسان عمداً و از روی اختیار در هنگام روزه‌داری چیزی را بخورد یا بیاشامد، روزه‌اش باطل می‌شود. اما اگر خوردن و آشامیدن سهوی باشد و فراموش کرده باشد که روزه است، روزه باطل نمی‌شود.

به گزارش ایکنا، هشت کار روزه را باطل می‌کند که خوردن و آشامیدن اولین مورد از این موارد است. جماع، استمناء، دروغ بستن به خداوند متعال و پیامبر اکرم و جانشینان پیامبر(ص)، رساندن غبار غلیظ به حلق بنابر احتیاط واجب، باقی ماندن بر جنابت و حیض و نفاس تا اذان صبح، اماله کردن با چیزهای روان و عمداً قی کردن سایر مواردی است که باعث باطل شدن روزه می‌شود.

براساس فتاوای مراجع عظام تقلید هرگونه خوردن و آشامیدن آگاهانه و عامدانه موجب باطل شدن روزه می‌شود ولی اگر فردی فراموش کند که روزه است و چیزی بخورد و بیاشامد روزه او باطل نمی‌شود.

آیت‌الله العظمی ناصر مکارم شیرازی در این خصوص بیان کرده‌‌اند: خوردن و آشامیدن از روی عمد روزه را باطل می‌کند، خواه از چیزهای معمولی باشد مانند نان و آب و یا غیر معمولی مانند برگ درختان، کم باشد یا زیاد، حتی اگر مسواک را از دهان بیرون آورده، دوباره داخل دهان کند و رطوبت آن را فرو برد روزه‌اش باطل می‌شود، مگر آنکه رطوبت مسواک کم باشد و در آب دهان از بین برود. اگر هنگامی که مشغول خوردن غذا یا نوشیدن آب است بفهمد صبح شده، باید آنچه را در دهان است بیرون آورد و اگر عمداً فرو برد روزه‌اش باطل است و کفاره نیز دارد. خوردن و آشامیدن از روی سهو و فراموشی روزه را باطل نمی‌کند.

آیت‌الله‌العظمی صافی گلپایگانی در این خصوص بیان کرده‌اند: اگر روزه‌دار عمداً چیزی بخورد یا بیاشامد، روزه او باطل می‌شود، چه خوردن و آشامیدن آن چیز معمول باشد مثل نان و آب، چه معمول نباشد. مثل خاک و شیره درخت و چه کم باشد یا زیاد حتی اگر مسواک را از دهان بیرون آورد و دوباره به دهان ببرد و رطوبت آن را فرو برد، روزه او باطل می‌شود بلکه اگر رطوبت مسواک در آب دهان به طوری از بین برود که رطوبت خارج به آن گفته نشود ولی بداند که در دهان باقی است بنابر احتیاط لازم نباید آن را فرو برد.

آیت‌الله‌العظمی جوادی آملی در این خصوص بیان کرده‌اند: اگر روزه‌دار عمداً چیزی بخورد یا بیاشامد، روزه او باطل می‌شود؛ چه آن چیز خوراکی باشد؛ یا غیرخوراکی - مثل خاک - و چه کم باشد یا بسیار؛ حتی اگر از راه غیر متعارف به حلق برسد - مثل شرب از راه بینی یا دیگر منافذ سر - روزه را باطل می‌کند. معیار، صدق اکل و شرب است، به گونه‌ای که به بخش پایانی حلق که وصل به جوف است، برسد. اگر روزه دار چیزی را که لای دندان مانده است، با علم و عمد فرو برد، روزه‌اش باطل می‌شود؛ ولی اگر بی‌اختیار یا از روی فراموشی به حلق فرو رود، روزه باطل نمی‌شود.