کد خبر: ۴۱۳۵۵۰۷

تاریخ: ۰۳ ارديبهشت ۱۴۰۲ - ۱۱:۰۷

یأس و غرور ۲ پرتگاه ناشکری در پیشگاه خداوند است

رئیس دفتر نهاد رهبری دانشگاه پیام‌نور قزوین با بیان اینکه یأس و غرور ۲ پرتگاه ناشکری در پیشگاه خداوند است، گفت: پس از اتمام ماه مبارک رمضان با خودبینی و خودشیفتگی اعمالی که خداوند لطف کرده و توفیق انجام آنها را به ما عنایت کرده را فاسد نکنیم.

حجت‌الاسلام والمسلمین هادی کاظمی‌نژاد، رئیس دفتر نهاد رهبری دانشگاه پیام‌نور قزوین، در گفت‌وگو با ایکنا از قزوین با اشاره به برکات ماه مبارک رمضان، گفت: در ماه مبارک رمضان خداوند به فضل و کرمش درهای بهشت را گشوده و درهای جهنم را بسته است. بعد از رمضان با اخلاق و رفتارمان این لطف‌الهی را ناشکری و ناسپاسی نکنیم و کاری نکنیم که داستان بالعکس شود.

وی ادامه داد: خداوند در قرآن کریم می‌فرماید إِنَّ الْحَسَنَاتِ یذْهِبْنَ السَّیئَاتِ ذَلِک ذِکرَی لِلذَّاکرِینَ" حسنات، سیئات و آثار آنها را از بین می‌برند؛ این تذکری است برای کسانی که اهل تذکرند. بنابراین کارهای خوب و بد بر یکدیگر تأثیر متقابل دارند و ما اگر می‌خواهیم سرمایه و توشه ماه مبارک را از بین نبریم پس گناه نکنیم.

استاد معارف دانشگاه پیام‌نور اظهار کرد: پس از اتمام ماه میهمانی خدا تلاش کنیم تا کارهایمان عبادت و تقوایمان مقطعی و موسمی نباشد. کارهای خوبمان را ادامه دهیم. با انجام اموری همچون روزه گرفتن، سحرها را قدر دانستن و تلاوت قرآن در غیر ماه رمضان هم، حرمت حریم‌های الهی را نگهداریم و حتی نزدیک معاصی نشویم.

وی افزود: اگر روز عید فطر و در محاسبه اعمال ماه رمضان، دریافتیم که اعمال ما در حد توان و طبق دستورات قرآن و اهل‌بیت(ع) بوده، از این لطف خدا خوشحال باشیم و ادامه این توفیقات را از درگاه احدیت و پیشگاه اهل‌بیت(ع) طلب کنیم.

مأیوس نشوید؛ راه توبه باز است

کاظمی‌نژاد افزود: و اگر دیدیم این‌طور نیست در عین ناراحتی و شرمساری از لطف و کرم الهی و عنایات و پادرمیانی حضرات معصومین مأیوس نباشیم و از آنها بخواهیم که به ما توفیق توبه و درس عبرت گرفتن و عدم تکرار اشتباهات گذشته و فرصت جبران عنایت کنند.

وی گفت: نباید تحت هیچ شرایطی از رحمت و مغفرت خدا مأیوس باشیم. خداوند مهربان، راه توبه را باز گذاشته است؛ راه قضا کردن نمازها و روزه‌های از دست رفته را نشان داده و گریزی برای کفاره روزه‌ها قرار داده است. از خدا بخواهیم که توفیق حیات و بندگی در اولین فرصت و در ماه مبارک رمضان سال بعد را به ما عنایت فرماید.

رئیس دفتر نهاد رهبری دانشگاه پیام‌نور قزوین بیان کرد: روزه کمک کرد حال گرسنگان و محرومان را درک کنیم و مثل آن‌ها گرسنگی بکشیم تا برای آن‌ها دلسوزی و کمک‌رسانی کنیم. بعد از ماه رمضان هم گرفتاری‌های محرومان جامعه را فراموش نکنیم. همچنین با گرسنگی و تشنگی روزه‌داری، یاد گرسنگی و تشنگیمان در قیامت افتادیم، پس شایسته است روزهای سخت و ابدی که در پیش رو داریم را در طی سال هم فراموش نکنیم و برای آن روزها توشه جمع کنیم و به اعمال ماه رمضان بسنده نکنیم.

وی اظهار کرد: با عجب و خودبینی و خودشیفتگی اعمالی که خداوند لطف کرده و توفیق انجام آن‌ها را به ما عنایت کرده را فاسد نکنیم. در برابر این توفیق شاکر باشیم نه طلب‌کار؛ اگر حتی توفیق یافته باشیم که تمام عبادت همه بندگان عالم هستی را هم انجام دهیم نباید مغرور شویم و باید در پیشگاه خدا احساس تقصیر و کوتاهی داشته باشیم و ابراز شرمساری کنیم که خدایا اعمال من ناقص است و درشأن و درخور بندگی تو نیست.

آیا عبادات ما درشان خداوند بوده است؟

وی ادامه داد: نبی مکرم اسلام (ص) فرمود مَا عَبَدْنَاک حَقَّ عِبَادَتِک وَ مَا عَرَفْنَاک حَقَّ مَعْرِفَتِک بارالها ما آن‌طور که باید تورا نشناختیم و آنطور که باید تو را عبادت نکردیم. ما هم باید به رسول اکرم اقتدا کنیم. اعمال اندک خود را زیاد ندانیم و گناهان و اشتباهات و کوتاهی‌های بسیار خود را اندک نشماریم بلکه بالعکس حساب کنیم.

این استاد دانشگاه افزود: امام سجاد(ع) در دعای بیستم صحیفه سجادیه که معروف به دعای مکارم الاخلاق است می‌فرماید وَ عَبِّدْنِی لَک وَ لَا تُفْسِدْ عِبَادَتِی بِالْعُجْبِی بارالها مرا در مدار بندگی‌ات قرار ده و عبادتم را با خودپسندی تباه مساز.

وی ادامه داد: بعد از انجام آداب روزه‌داری و در وقت عید فطر باید این دغدغه را داشته باشیم که آیا اعمال من را خداوند پذیرفته است یا خیر. به‌عنوان مثال ما غذایی برای عزیزی طبخ می‌کنیم و یا کاری برای فرد بزرگواری انجام می‌دهیم؛ اولاً شروع می‌کنیم به عذرخواهی کردن که ببخشید خوب نبود یا کم و کاستی داشت و یا آنطور که باید و شاید در شأن شما نبود و بعد می‌گویم به‌خوبی خودتان ببخشید. سپس نگرانیم که آیا آن شخص حاصل دسترنج و زحمات ما را پسندیده است یا خیر؟ ما در مقیاس بی‌نهایت در رابطه با عید فطر باید اینطور باشیم.

کاظمی‌نژاد گفت: بندگان خوب و راستگو و راست کردار خداوند نمره قبولی می‌گیرند، بنده‌های خاص و مخلص هم در کسب رضایت خداوند از یکدیگر سبقت می‌گیرند؛ در این میان بررسی کنیم و ببینیم وضعیت ما در روز عید فطر که قطار و کاروان ماه مبارک رمضان به ایستگاه آخر می‌رسد چگونه است؟

وی در پایان اظهار کرد: آیا آن روز واقعاً روز عید ما هم هست یا نه خدای نخواسته روز عزا و شرمساری ماست! و وقتی قطار و کاروان عمر ما به ایستگاه آخر می‌رسد حال و روزمان چه خواهد بود؟ می‌توان دسترنج و توشه پایان ماه مبارک رمضان را به ماحصل عمر تعمیم داد که آیا عمل مقبولی را برای ارائه به پیشگاه عدل الهی ذخیره کرده و از پیش فرستاده‌ایم یا نه؟