کد خبر: ۴۱۴۲۶۵۷

تاریخ: ۰۲ خرداد ۱۴۰۲ - ۰۶:۴۱

دهکده شناور و مسلمان‌نشین «کوه پانی»؛ جاذبه گردشگری تایلند + فیلم و عکس

دهکده «کوه پانی» شناور بر روی دریای آندمان در جنوب تایلند دو قرن پیش از سوی مسلمانان بنیان گذشته شده و تاکنون نیز میزبان جمعیتی است که جملگی مسلمان هستند.

به گزارش ایکنا به نقل از الشرق، در خلیجی دورافتاده واقع در جنوب تایلند، زیر سایه صخره‌های آهکی عظیم، دهکده شناور «کوه پانی» با صدها کلبه، خانه و رستوران قرار گرفته است.

این دهکده شناور در آب‌های دریای آندامان در تایلند که از 200 سال پیش مسلمانان 100 درصد جمعیت آن را تشکیل می‌دهند، هر روز با صدای امواج بیدار شده و به خواب می‌رود.

داستان ساخت این دهکده از آنجا شروع شد که قهرمان بنیان‌گذار آن، «توه بابو» به همراه دو خانواده دیگر به سمت دریای «آندامان» در تایلند حرکت کردند و سرزمین مادری خود، جزیره جاوه اندونزی را ترک کردند و به دنبال مکانی جدید بودند که رزق و روزی فراوانی برای آنها به همراه داشته باشد.

{$sepehr_media_2991412_400_300}

«توه بابو» و همراهانش عهد کردند که اگر کسى جایی با ماهی زیاد پیدا کرد با برافراشتن پرچم بر بلندترین قله به دیگران علامت بدهد تا دیگران آن را ببینند و به او ملحق شوند.

در آن زمان «تو بابو» جزیره‌ای بسیار کوچک پر از ماهی‌های فراوان را کشف کرد و پرچم خود را بر فراز صخره‌ای مرتفع برافراشت، بنابراین همکارانش به او پیوستند و در ساخت دهکده جدید که آن را «کوه پانی» نامیدند به او کمک کردند.

اولین چیزی که تو بابو و همراهانش ساختند خانه‌هایشان بود که کلبه‌هایی روی پایه‌های چوبی بود و سپس مسجدی ساختند که تاکنون برپا است.

با گذشت زمان جمعیت روستا افزایش یافت و به حدود 360 خانوار رسیده است که تقریباً 1685 نفر را شامل می‌شود. همه جمعیت این روستا به طور مستقیم یا غیرمستقیم از نوادگان «تو بابو» و خانواده و دوستان او هستند.

امروزه این روستا به یک مقصد گردشگری تبدیل شده است که گردشگران از همه‌جا به آنجا می‌آیند تا یک روز خود را آنجا سپری و وعده غذایی دل‌چسب از غذاهای دریایی را صرف کنند و از مغازه‌های کوچک آن سوغاتی و لباس‌های محلی بخرند و از کانال‌های کوچکی بازدید کنند که به خانه‌های مردم منتهی می‌شود.

این دهکده آبی با استادیوم شناور فوتبال آن نیز شناخته می‌شود، مکانی مورد علاقه برای رسانه‌ها، گردشگران، مستندسازان و فیلم‌سازانی است که برای تهیه آثار و یا گذراندن تعطیلات خود به آنجا می‌آیند.