کد خبر: ۴۱۴۵۹۲۶

تاریخ: ۲۵ خرداد ۱۴۰۲ - ۰۹:۳۱

سوره‌های قرآن/ ۵۱

بیان هدف خلقت انسان در سوره ذاریات + فيلم

تمام موجودات ىر خلقت جایگاه و اهدافی دارند. طبق آنچه در قرآن کریم ذکر شده، انسان به دنبال عبادت خداوند است تا به اهدافش دست پیدا کند.

به گزارش ایکنا، پنجاه و یکمین سوره قرآن کریم، «ذاریات» نام دارد. این سوره با ۶۰ آیه در جزء‌های ۲۶ و ۲۷ قرار گرفته است. ذاریات از سوره‌های مکی است و در ترتیب نزول، شصت و هفتمین سوره‌ای است که بر پیامبر اكرم (ص) نازل شده است.

علت نامگذاری این سوره، آمدن واژه «ذاریات» در آیه اول است. ذاریات جمع «ذاریه» به معنای باد است که اشیا را در هوا پراکنده می‌کند. این واژه فقط در این سوره آمده است؛

موضوع اصلی سوره ذاریات، قیامت است. در این سوره همچنین به توحید و نشانه‌های خدا در آفرینش، مهمانی فرشتگان در خانه ابراهیم(ع) و مأموریتشان برای عذاب قوم لوط، داستان حضرت موسى(ع) و سرگذشت قوم عاد، قوم ثمود و قوم نوح پرداخته شده است.

سوره ذاریات با چهار سوگند، مبنی بر صادق بودن وعده الهی در برپایی قیامت، آغاز می‌شود. این سوگند‌ها به «ذاریات»، «حاملات»، «جاریات» و «مقسمات» یاد شده و در نهایت تأکید شده است که آنچه خداوند وعده داده، محقق خواهد شد.

آیات بعدی با انتقاد از اندیشۀ سست منکران معاد، به آنان وعده عذاب می‌دهد. سپس ویژگی‌های پرهیزکاران را که اهل احسان و شب زنده‌داری و بخشش هستند، بیان می‌کند.

{$sepehr_media_3010524_400_300}

تلاوت ترتیل سوره ذاریات با صدای قاری خوش‌خوان ابوبکر شاطری

این سوره همچنین ضمن اشاره به نشانه‌های الهی در زمین و در وجود انسان، منبع رزق آدمیان را آسمان معرفی می‌کند. در ادامه این سوره به داستان‌های برخی پیامبران اشاره کرده است. از جمله به داستان میهمان شدن فرشتگان بر ابراهیم و بشارت تولد فرزند به ایشان.

همچنین به داستان‌های حضرت موسی(ع)، قوم لوط، عاد، ثمود و قوم نوح و عذاب الهی بر این اقوام اشاره می‌کند. در بخش پایانی سوره نیز بار دیگر به نشانه‌های قدرت خدا در جهان، بازگشت خاص انسان‌ها به سوی خدا و رد کردن هرگونه شرک پرداخته است.

با توجه به شباهت واکنش منکران پیامبر اکرم (ص) با رفتار اقوام گذشتگان، آن‌ها را مورد سرزنش قرار داده و به آن‌ها در مورد روز قیامت هشدار می‌دهد.

یکی از نکات قابل توجهی که در این سوره مورد اشاره قرار گرفته، قرار گرفتن جن‌ها و انسان‌ها در کنار یکدیگر و مشترک بودن هدف خلقت آن‌ها توسط خداوند است. در آیه ۵۶ ذاریات در این مورد آمده است: «وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِیَعْبُدُونِ؛ و جن و انس را نیافریدم، جز براى آنکه مرا بپرستند».

بنابر نظر تفسیر المیزان، طبق این آیه، هدف از آفرینش، فقط عبادت خدا است و عبادت، هدف اصلی خلقت انسان است که باعث جذب بخشش و رحمت خداوند می‌شود.