کد خبر: ۴۱۴۶۱۵۸

تاریخ: ۱۷ خرداد ۱۴۰۲ - ۰۸:۱۳

یادداشت وارده

تبیین قرآنی مقام معظم رهبری از وضعیت جبهه حق و باطل

رئیس سازمان دارالقرآن الکریم در یادداشتی به بیانات مقام معظم رهبری در روز 14 خرداد امسال اشاره کرد و آن را تبیین قرآنی از وضعیت حق و باطل دانست.

حجت‌الاسلام والمسلمین علی تقی‌زاده، رئیس سازمان دارالقرآن‌الکریم در یادداشتی که آن را در اختیار ایکنا قرار داده است، به فرارسیدن زمان سخن گفتن با افراد غافل و احساساتی و کم‌عمقی که گرفتار بازی سیاسی ماه‌های قبل شده‌اند اشاره کرد و  جهاد تبیین در این زمینه را وظیفه و تکلیف عموم مؤمنان و دلسوزان برشمرده است. مشروح این یادداشت در ادامه آمده است.

سخنرانی اخیر رهبری در سالگرد ارتحال امام(ره) را می‌توان یکی از جلوه‌های جامع در تبیین قرآنی مرحله کنونی مبارزه دانست. مرحله‌ای از مبارزه که قرار است ما را به فرج و گشایش ویژه‌ای برساند و در این لحظات آخر رسیدن، نیازمند پایمردی و مقاومت هستیم.

بر خلاف آنچه تریبون‌داران و رسانه به دستان فریاد می‌زنند، اتفاقاً صحنه درگیری واضح‌تر شده و هر کسی که دوستدار ایران و منافع ملی و بهبود اوضاع اقتصادی و به دنبال اصلاح مشکلات رنج‌آور اقتصادی و معیشتی و در پی جایگاه با عزت ایران در نظم جهانی پیشِ رو است، باید برای ترویج و زنده ماندن «ایمان و امید» در کشور تلاش کند.

دیگر جای ندیدنِ مسئله نیست، و هر کسی - با هر میزان اطلاعاتی - اگر کمی دقیق شود می‌فهمد مسئله اصلی یک «مبارزه» در میان دو جبهه است. حقیقت این مبارزه بر سر موفقیت و سرافرازی ایران است ولو هر روزی قالبی به خود بگیرد و رنگ حجاب و احکام شرعی یا آزادی و انتخابات و حتی گاه معیشت - در اعتراضات سیاسی به معیشت، و نه اعتراض مردمی و حقیقی - را به خود بزند.

ترکیب فتنه را می‌توان اینگونه دید: «طراحی جامع این اغتشاشات در اتاق‌های فکر کشورهای غربی انجام، و اجرای آن با پشتیبانی مالی، تسلیحاتی و رسانه‌ای گسترده دستگاه‌های امنیتی غرب و پادویی عناصر خائن و مزدورانِ پشت‌کرده به وطن و عوامل سیاست‌های خصمانه علیه ایران همراه شد. البته ترکیبی از معدودی مغرض و تعداد بیشتری افراد غافل و احساساتی و کم‌عمق، و جمعی هم از اراذل و اوباش، پیاده نظام این حرکت در داخل کشور بودند». از میان عناصر این ترکیب، حرفی با «اتاق‌های فکر دشمن، دستگاه‌های امنیتی، عناصر خائن و مزدور، عوامل دشمن، معدودی مغرض و اراذل و اوباش» نیست، که چندان قابلیت گفتوگو و تبیین وجود ندارد. اما وقت سخن گفتن با «تعداد بیشتری افراد غافل و احساساتی و کم‌عمق» که گرفتار این بازی سیاسی شده‌اند و فقط رنگِ کاردستی نقاشان فتنه به چشمشان می‌آید و باطن سیاسی کثیف بازی را نمی‌بینند، هنوز هست. اینجاست که جهاد تبیین وظیفه و تکلیف عموم مومنین و دلسوزان می‌شود.

«ایمان و امید»، «دو عامل مهم نرم‌افزاری» که «امام را به آن فعالیت‌های معجزه‌آسا قادر ساخت». «مطهری که خود کوه ایمان بود، در امام چهار ایمان مشاهده کرد: ایمان به هدف، به راه، به مردم و بالاتر از همه، ایمان به خدا».

ایمان به معنای اعتماد است. در امنیت قلبی بودن، که طرف نقش خود را به خوبی انجام خواهد داد. خدا مگر ممکن است که از وعده‌های خود کم بگذارد، و مگر با چه کسی عهد بسته‌ایم؟

ایمان به غیب، آن است که «در حالت بحرانی بدون دانستن راهی که خداوند از آن طریق نصرت خواهد کرد» به غیب عالم تکیه کنیم. اگر بدانیم که ثروتی در گوشه‌ای ذخیره شده یا وعده دلاری از سرمایه‌داری داشته باشیم که ایمان به «غیب» نخواهد بود، تکیه و اعتماد به «شهود» مادی است. شهود مادی از «طریق»‌ها خود را نشان می‌دهد و «برنامه‌ریزی و پیش‌بینی مسیرِ نصرت» در آن نیاز است. اما در مورد غیب، عنصر «مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ» پای ثابت هر «نصرت»ی خواهد بود.

مشکلات نیست؟ چرا هست. آیا حریف «اعتماد به خدا» هم می‌شود؟ خیر قطعاً نمی‌شود!

«سعی آنها این است که با به رخ کشیدن مشکلات معیشتی و تورم و گرانی، جوان ایرانی را ناامید کنند در حالی که اولاً همه این مشکلات قابل رفع است و به توفیق الهی برطرف خواهد شد. ثانیاً مشاهده مشکلات باید موجب افزایش انگیزه برای یافتن راه‌های رفع آنها و کمک به افرادی شود که در میدان برای حل آنها تلاش می‌کنند. ثالثاً در کنار مشکلات، پدیده‌های امیدآفرینِ بسیار و پُرشماری در کشور وجود دارد که بدخواهان نمی‌خواهند این پدیده‌ها دیده شوند. آنها می‌گویند شما از واقعیت‌ها خبر ندارید در حالی که واقعیت مورد نظر آنها همین مشکلات اقتصادی و معیشتی است که همه از آن خبر دارند و در رنج هستند.»

مگر می‌شود از مشکلات اقتصادی و معیشتی مملکت کسی خبر نداشته باشد؟ خبر از غیب می‌دهید؟ اما وعده‌ای که به ما داده‌اند حق است، راست است هرچند دیگرانی اعتماد به آن را فریب بخوانند: «إِذْ يَقُولُ الْمُنافِقُونَ وَ الَّذينَ في‏ قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ غَرَّ هؤُلاءِ دينُهُمْ وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ عَزيزٌ حَكيمٌ» (49 - انفال).

اما در این وعده‌ها، همراهی ملت مسلمان ایران نیز شرط شده است. «إِنَّ اللَّهَ يُدافِعُ عَنِ الَّذينَ آمَنُوا إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُورٍ (38) أُذِنَ لِلَّذينَ يُقاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَ إِنَّ اللَّهَ عَلى‏ نَصْرِهِمْ لَقَديرٌ (39) الَّذينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ إِلاَّ أَنْ يَقُولُوا رَبُّنَا اللَّهُ وَ لَوْ لا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَهُدِّمَتْ صَوامِعُ وَ بِيَعٌ وَ صَلَواتٌ وَ مَساجِدُ يُذْكَرُ فيهَا اسْمُ اللَّهِ كَثيراً وَ لَيَنْصُرَنَّ اللَّهُ مَنْ يَنْصُرُهُ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِيٌّ عَزيزٌ (40) الَّذينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ وَ أَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ وَ لِلَّهِ عاقِبَةُ الْأُمُورِ» (41 - حج).

نصرت، دو طرفه است و اینجاست که «ایمان رهبران به مردم» به عنوان فراهم کنندگان شرط نزول یاری الهی، نقش محوری خود را نشان می‌دهد: «يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ يُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنينَ وَ رَحْمَةٌ لِلَّذينَ آمَنُوا مِنْكُمْ ... (61 - توبه).

آیا ممکن نیست مردم مقاومت و پایمردی نکنند؟ در وفا به شعارهایشان دروغ بگویند؟ ممکن است. به همین دلیل هم در شرایط سخت اضطرار و مقدمات غافلگیری، شاید ذهن رهبرانی که به وعده الهی شک نمی‌کنند به این سو رود؛ اما تاریخ نشان داده که در همین لحظه‌ها تلاش‌های خالصانه مومنین خود را نشان می‌دهد و اتفاقاً وعده یاری الهی نزدیک‌تر است: «حَتَّى إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ وَ ظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا جاءَهُمْ نَصْرُنا فَنُجِّيَ مَنْ نَشاءُ وَ لا يُرَدُّ بَأْسُنا عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمينَ» (110 - یوسف).

توجه به این وعده‌ها و سنت‌های الهی است که موجب می‌شود ناامید نشویم حتی در سخت‌ترین شرایط و به حرکت و عمل ادامه دهیم.