کد خبر: ۴۱۴۸۵۲۶

تاریخ: ۲۸ خرداد ۱۴۰۲ - ۱۰:۵۸

یک کارشناس دینی تبیین کرد؛

غنای فقه اهل‌ بیت(ع) در سیره امام جواد(ع)

حجت‌الاسلام والمسلمین مصطفی شکوری گفت: امام جواد(ع) در سیر تکاملی تمدن وحیانی، به اقتضای زمان خود به‌طور تخصصی و بسیار دقیق به دانش فقه پرداخت و با پاسخ‌های عالمانه به پرسش‌ها و طرح مسائل جدید و پیچیده، کارآمدی و غنای فقه اهل‌ بیت(ع) را نشان داد.

به گزارش خبرنگار افتخاری ایکنا، در آستانه فرارسیدن سالروز شهادت امام محمدتقی(ع)، نهمین امام شیعیان، مراسم عزاداری همراه با سخنرانی حجت‌الاسلام والمسلمین مصطفی شکوری، قرائت زیارت عاشورا با نوای علی‌اصغر احمدی و علی مددی، و مدیحه‌سرایی  امین شادکام از سوی هیئت مذهبی ریحانة‌‌الحسین(ع)، شامگاه گذشته، 27 خردادماه با حضور بانوان و آقایان در حسینیه مدرسه علمیه حضرت ام‌البنین(س) کمالشهر کرج برگزار شد.

حجت‌الاسلام والمسلمین مصطفی شکوری، سخنران هیئت مذهبی ریحانة‌‌الحسین(ع) کمالشهر کرج در این مراسم به تبیین سیره شخصیتی فرزندان حضرت موسی بن جعفر(ع) پرداخت و گفت: بعد از شهادت حضرت امام موسی الکاظم(ع) متأسفانه دولت هارون‌الرشید حق جایگاه و امانتداری را به‌صورت کامل به هشتمین رهبر و پیشوای شیعیان تحویل نداد، اما امام رضا(ع) با درایت علمی و اخلاقی، آگاهی، بصیرت دینی و روحیه مردم‌دوستی که داشتند توانستند زمام امور را در دست گیرند و مردم را با خود همراه کنند.

وی با بیان اینکه وجود هشتمین پیشوای شیعیان به‌مانند نور و ابلاغ آشکار الهی در مقابل طاغوت تاریک و پُر از ابهام و فصل سرد و بی‌ثمر حکومت هارون‌الرشید بود، افزود: حضرت جوادالائمه(ع) از دریای فضایل علم الهی و مکارم امام کاظم(ع) و امام رضا(ع) برخوردار بود. ایشان همچون اجدادش در عرصه ولایت و امامت دارای علم، دیانت، حکمت و قدرت والای کارآمدی و مردم‌داری بود.

این کارشناس دینی گفت: نهمین رهبر و پیشوای شیعیان حضرت امام جواد(ع) در سیر تکاملی تمدن وحیانی به اقتضای زمان خود به‌طور تخصصی و بسیار دقیق به دانش فقه پرداخت و با پاسخ‌های عالمانه براساس قرآن و سنت نبوی، حکمت علوی و بصیرت فاطمی به پرسش‌ها و طرح مسائل جدید و پیچیده، کارآمدی و غنای فقه اهل‌ بیت(ع) را نشان داد.

شکوری با اشاره به اینکه واژه جواد به‌عنوان مشهورترین لقب امام محمدتقی(ع) به معنای سخاوتمند است، بیان کرد: حضرت جوادالائمه(ع) در عطا و بخشش سرآمد زمان خویش بود تا آنجا که او را جواد لقب دادند. آن بزرگوار در کودکی پناه ضعیفان بود و هرگز خانه‌اش از حاجت‌خواهان خالی نبود. باب عطا و کرمش بر روی همه مردم گشوده بود، به‌طوری که هیچ‌کس از درگاه اجابتش محروم بازنمی‌گشت و همگان از خوان کرامت آن امام همام بهره‌مند می‌شدند.

هاجر محمدی