کد خبر: ۴۱۴۹۰۲۷

تاریخ: ۳۱ خرداد ۱۴۰۲ - ۰۹:۳۴

یادداشت

اسوه زیبایی در برابر نفرت پراکنی

متأسفانه فرآیند تعریف دین و معرفی آن در جامعه‌ به عنوان یک امت، به گونه‌ای انجام شده است که حس زیبایی را در انسان نادیده گرفته است.

آیت‌الله احمد مبلغی؛ عضو مجلس خبرگان رهبری در یادداشتی که در اختیار ایکنا قرار داده است نوشت؛

زمانی که قرآن کریم پیامبر مکرم(ص) را با عنوان «اسوه» معرفى می‌کند، هدف آن معرفی پیامبر(ص) به عنوان یک الگوی زندگی برای انسان و جامعه انسانی است و زمانی که از عبارت «حسنه» به عنوان وصف این الگو استفاده می‌شود یعنی خداوند می‌فرماید اسوة حسنة، هدف این است که بگوید سیرت این الگو با زیبایی (یعنی زیبایی که طبیعت انسان می‌خواهد) هماهنگ است.
متأسفانه فرآیند تعریف دین و معرفی آن در جامعه‌ ما به عنوان یک امت، به گونه‌ای انجام شده است که حس زیبایی را در انسان نادیده گرفته است. این مسئله گاهی موجب این تصور و وهم می‌شود که هر چه زینت داشته باشد، حقیقت دین را ندارد، و هر چه در آن حقیقت دین وجود داشته باشد، زیبایی از آن به دور است، در حالی که آیه می‌فرماید: «قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللَّهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ».
از نگاه به آنچه بیان شد، دو نتیجه برمی‌آید: اولاً، اینکه دین جنبه زیبایی در انسان را نادیده نگرفته است، به این معنی که اهمیت به زینت و ارتباط با آن را در نظر دارد. ثانیا، اینکه دین نه تنها به مسلمانان الگویی به دور از زیبایی ارائه نداده بلکه این الگو ویژگی برجسته‌اش زیبایی است؛ زیبایی که در طبیعت انسان ریشه دارد و در فطرتش جای گرفته است.
از تمامی موارد جمالی که در رفتار‌های پیامبر(ص) آشکار است، می‌توان به خطوط و ویژگی‌های سیرت او درباره جامعه و در قبال آن اشاره کرد. او توجه داشت به تالیف دل‌ها به جای ایجاد واکنش‌های متضاد و نفرت بین قلب‌ها، و به برادری اسلامی به جای اختلافات اجتماعی، و به اخلاق اجتماعی به جای خشونت اجتماعی، و به وحدت امت به جای طایفه‌گرایی، و به حرمت خون انسان به جای مباح نمودن آن، و به گسترش امنیت و آرامش در جامعه به جای ترور و ایجاد ترس در آن، و...

از جمله علل اصلی بروز جریان تکفیری در امت اسلامی، تمرکز جهت‌گرایی دینی بر «کشتن حس زیبایی در انسان» است. این جهت‌گرایی به دلیل عدم درک اهمیت زیبایی و عشق در منطق دین و عدم درک واقعیت الگوی زیبا و تعطیلی در پیروی و اقتدای اسوه حسنه شکل گرفته است.
بسیاری از گروه‌ها و جریانات موجود در جهان اسلام، دین را در رفتار‌ها، اخلاقیات، نگرش‌ها و رفتار‌های خود به شکل زیبا نشان نمی‌دهند و به همین دلیل، این گروه‌ها مشکلات و تلخی‌ها و خشونت در زندگی دیگران ایجاد کرده‌اند، که مردم را از دین دور کرده است.