کد خبر: ۴۱۵۱۶۴۸

تاریخ: ۱۰ تير ۱۴۰۲ - ۱۴:۰۵

رئیس العلمای جامعه اسلامی صربستان:

کلام خدا به انسان انگیزه زندگی و امید می‌بخشد

سعاد نصوفویچ با تأکید بر اتحاد مسلمانان در محکومیت هتک حرمت قرآن کریم در سوئد، گفت: کلام خدا همیشه به روح انسان انگیزه زندگی، امید و فرصت خوشبختی می‌بخشد.

به گزارش ایکنا به نقل از سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، به دنبال ارسال بیانیه سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی در خصوص محکومیت قرآن‌ستیزی در سوئد، «سعاد نصوفویچ»، رئیس العلمای جامعه اسلامی صربستان در پیام الکترونیک به رایزنی فرهنگی کشورمان در بلگراد ضمن تأکید بر اینکه امت اسلامی باید در محکومیت این اقدام تجاوزکارانه که امروز همه مؤمنان را ناراحت کرده است، متحد باشند، بیانیه جامعه اسلامی این کشور را ارسال کرد.

در این بیانیه آمده است: «کسانی‌که به قرآن عشق می‌ورزند، بلکه همه کسانی که عاشق کتاب هستند، امروز با ترس از نویسنده یهودی‌تبار، هاینریش هاینه (1797-1856) در نمایشنامه‌ای یاد می‌کنند که گفته بود: «آنجا که کتاب‌ها را می‌سوزانند، سرانجام انسان‌ها را می‌سوزانند». این تفکر در دوران تفتیش عقاید اسپانیا در تلاش برای ریشه‌کن کردن مسلمانان مطرح شد.

مخالف سوزاندن باورهای مذهبی ادیان هستیم

این اقدام وحشیانه، همه دنیا بلکه هر دوستدار کتاب، دین و بالاخره هر دوستدار خدا را ناراحت کرد. ما با این موضوع موافق نیستیم و هرگز نخواهیم بود که این آزادی‌های گسترده، فضایی را برای نقض مستقیم و فاحش احساسات دینی در قالب سوزاندن قرآن باقی بگذارد، همانطور که ما با سوزاندن باورهای مذهبی سایر ادیان موافق نیستیم.

نتیجه این آزادی بیان و بی تفاوتی گسترده این است که کودکان ما می‌ترسند، به ویژه آنهایی که در پادشاهی سوئد زندگی می‌کنند و سوئد خانه و وطن آنهاست، سرود آنجا را می‌خوانند و پرچم آنجا را با افتخار در دست دارند این فرصت را داشتند که آتش‌سوزی قرآن را تماشا کنند، کتابی که با آن به دنیا می‌آیند، زندگی می‌کنند و می‌میرند و همه مسلمانان جهان آن را دوست دارند و مورد احترام است.

کشوری که طبق قانون اجازه نمی‌دهد که فرزندان از صدای بلند پدر و مادر خود بترسند و ناراحت شوند در عین حال با بی‌تفاوتی به آزادی بیان کنترل نشده، به فرزندان مسلمان خود اجازه داد فاجعه آتش زدن قرآن از یک سو و واکنش آتش زدن پرچم وطن خود را شاهد باشند.

کلام خدا، چه گفته شده باشد و چه نوشته شده، همیشه به روح انسان انگیزه زندگی، امید و فرصت خوشبختی می‌بخشد. متأسفانه واقعیت این است که ما در زمانه تساهل زندگی می‌کنیم که در آن بی تفاوتی جشن گرفته می‌شود، گویی فردایی وجود ندارد، حتی برای ما والدین، چه رسد به فرزندانمان. و این بی تفاوتی نه نشانه آرامش روحی بلکه نشانه مرگ روانی است.