کد خبر: ۴۱۵۴۶۶۸

تاریخ: ۲۱ تير ۱۴۰۲ - ۱۵:۱۴

انتقاد استاندار تهران از تمرکز بر بانوان در مسئله حجاب

حجاب مردان کجاست؛ همه جامعه باید باحجاب باشد

علیرضا فخاری ضمن تأکید بر رعایت عفت در همه خلاق‌ها و رفتارها توسط همه آحاد جامعه، از اینکه صرفاً عفاف و حجاب مختص بانوان عنوان می‌شود انتقاد کرد و گفت: اگر مسئولان در احترام به جامعه از طریق خدمت صادقانه به وظایفشان عمل کنند به تقویت جایگاه عفت عمومی کمک می‌شود.

به گزارش خبرنگار ایکنا، نشست تخصصی عفاف و حجاب ویژه مدیران استان تهران و حراست‌های اجرایی، به همت استانداری تهران امروز ۲۱ تیر ماه، در برج میلاد برگزار شد.

علیرضا فخاری، استاندار تهران در این مراسم، حجاب را یک امر بدیهی بر زمین مانده عنوان کرد و گفت: دلیل برگزاری این مراسم همفکری و تلاش در جهت ایجاد ادبیات واحد از موضوع ضروری امروز جامعه و تهدیدی که ممکن است در آینده شکل و اثر آن تغییر کند و ما موظف هستیم درباره آن کار کنیم.

وی ادامه داد: عفت یک پدیده عام است و در طول تاریخ انسان‌ها تلاش کرده‌اند عفیفانه زندگی کنند. وقتی به تاریخ ایران و قبل از رنسانس اروپا نگاه می‌کنیم اثر عفاف در ظواهری تحت عنوان حجاب خود را نشان می‌دهد. این پدیده این حجب درونی و ذاتی است و امری است که خداوند در باطن انسان‌ها قرار داده است. حتی در بدترینه شرایط ضد اخلاقی امروز غرب هم عفاف وجود دارد اما برخی تلاش کردند این مرز را بشکنند.

اگر روی واژه عفت تمرکز کنیم می‌توانیم جامعه را بسازیم

استاندار تهران اضافه کرد: عفت فردی که ما از آن به عنوان یک دستمایه عفت اجتماعی نام می‌بریم، یک امر پسندیده عرف‌گونه عقلایی برای همه انسان‌ها بوده و در طول تاریخ و تا عصر معاصر قابل پذیرش است. اگر به خودمان رجوع کنیم آنچه ما برای آن حرمت قائل هستیم ابتدا یک امر درونی است تا بروز ظاهری داشته باشد. عفت در کلام، ظاهر، نفس، پاکی در بیان و الفاظ، مراودات و تعاملات و ... همه امری درونی است و عنصر خودساخته انسانی اگر روی واژه عفت تمرکز کند می‌تواند جامعه را بسازد.

وی تصریح کرد: در عفت کلامی اگر حرف ناصواب و بی‌دلیل طرح نشود، فضا، محیط و مخاطب را دچار تشویق ذهنی و عملی نمی‌کند. اگر در عفت کلام حرمت نگه داشته شود، نسبت به تحریک طرف مقابل زمینه‌ای را فراهم نمی‌کند. آنچه به عنوان یک امر بدیهی باید به عنوان دستمایه کار اخلاقی، رفتاری، کرداری و عمل انسانی از آن دفاع کنیم عفت فردی است؛ قبل از اینکه جامعه را بسازیم باید خود را بسازیم. من موضوع عفت و حجاب را فراتر از ظواهر عینی که در جامعه در خصوص بحث می‌کنیم، می‌بینم.

وی خطاب به مسئولان اجرایی حاضر در جلسه، گفت: لازم نیست عفت درونی را اگر قرار شد تبدیل به یک عارضه کنیم، آن را در ظاهر خود نشان دهیم. عفیف کسی است که در باطن از موضع و منظر خودساخته می‌تواند اثر آن را در جامعه اثبات کند.

خدمت به مردم عفت است

استاندار تهران تصریح کرد: خدمت به مردم عفت است، رفع نیازمندی‌ها و حاجات مردم عفت است و خدمت صادقانه بدون منت، عفت است. همین که خللی در کار کسی ایجاد کنیم یعنی بی‌عفتی. ایجاد کاستی در جهت رفع نیاز مردم یعنی بی‌عفتی. حجاب نماد است، زمانی جریان بی‌عفتی شکل می‌گیرد که خود را در قالب بی‌حجابی نمایان می‌کند. فرقی هم نمی‌کند فرد زن باشد یا مرد. فلسفه حجاب؛ یعنی حجب درونی و این قاعده بازدارنده درونی است که اگر مرز آن شکسته شود و حجابی نباشد و حجابی برای آن متصور نباشد به هر شکلی بروز می‌کند که لازم نیست حتماً در ظاهر فرد باشد.

وی ادامه داد: اگر ما در احترام به جامعه از طریق خدمت صادقانه، بدون منت و قصد و غرض و مرض به وظایفمان عمل کنیم به تقویت جایگاه عفت عمومی کمک کرده‌ایم. اگر این کار را نکنیم نماد آن در قالب حجاب به عنوان یک تعارض و تمارض اجتماعی بروز می‌کند و امروز ما دچار این معضل هستیم. خیلی وقت‌ها این ظاهر عملکردی ماست که در جامعه مبتلا به یک بیماری می‌شود. دستمایه کار عفت، اخلاق فردی و اجتماعی است.

فخاری با مطرح کردن این سؤال که اخلاق چگونه خلق می‌شود؟ گفت: اخلاق به ذات تربیتی بر می‌گردد و محیط، خانواده و میراث در آن تأثیر دارد. پس اگر به عنوان چالش میدانی می‌خواهیم با موضوع بی‌حجابی مفرط و در جاهایی برهنگی ظاهری یا بی‌عفتی خاص مبارزه کنیم اول باید از خودمان شروع کنیم.

وی تأکید کرد: در فلسفه رعایت حدود اخلاق، صفات اخلاقی فردی کمتر مورد توجه باشد نباید انتظار داشته باشید طرف شما مثل شما عمل کند. قطعاً او دو خاکریز جلوتر از شما خواهدرفت. اگر می‌خواهیم جامعه عفیف داشته باشیم اول باید ما به وظایف قانونی و شرعی خود عمل کنیم و بعد از زیردستان خودمان انتظار داشته باشیم. افرادی که ما به عنوان الگوهای آنها عمل می‌کنیم و آنها در محیط ما تربیت پیدا می‌کنند چه در عفت باطنی و چه در بروز حجاب ظاهری از ما الگو می‌گیرند.

اهمیت تقویت عفت درونی به لحاظ فردی

استاندار تهران اضافه کرد: اگر به آنچه می‌گوییم عمل نکنیم نتیجه همان می‌شود که اکنون می‌بینیم. اگر انتظار داریم جامعه اخلاقی، سالم، مبتنی بر داشته‌های دینی و عقلایی داشته باشیم عفت درونی خودمان را به لحاظ فردی باید تقویت کنیم. امروز دشمن به ظاهر آنچه اتفاق می‌افتد را به عنوان دستمایه در اختیار می‌گیرد؛ انگاره‌سازی موضوع بی‌حجابی و بدحجابی و برخی موارد عریانی جزو دستورکارهای دشمن است، اما شروع کجاست؟ اگر قرار باشد یک شخصیت درونی تحت تزلزل وجودی قرار بگیرد باید اعتقاد او را سلب کرد. باید این اختیار را از دورن از او گرفت. نقطه اوج شکل‌گیری این عمل تمرکز بر روی حوزه بی‌اعتقادی و بی‌اعتمادی از درون است. سلب اعتماد درونی زمینه‌ساز یک جریان ضد اخلاقی است که یک بخشی از آن حجاب است.

حجاب مردان کجاست؟

وی با اشاره به پوستر این مراسم که در آن فقط از تصویر یک خانم استفاده شده بود، گفت: این تصویر اشکال دارد که مسئله حجاب را فقط منحصر و محدود به خانم‌ها می‌دانیم؛ این اشتباه است. حجاب مردان کجاست؟ تمرکز ما بر روی اینکه مقام شامخ زن تحت تأثیر یا تهدید حوزه انگاره‌های دشمن است، اشتباه است. جامعه باید باحجاب باشد. ولی امروز ما ناخواسته بر روی جامعه زنان متمرکز می‌کنیم.

استاندار تهران تصریح کرد: اگر رزق و روزی ناصوابی را به خانه بردید اثرش می‌شود همان بدحجابی ناشی از عدم رعایت عفت ظاهری و درونی. پس رعایت این حدود است که موضوع ظاهری را جایی نشان می‌دهد چون بر روی آن اثر می‌گذارد. نتیجه کار آدمی، آدمی که به الذات اعتقادی به حلال و حرام ندارد و هر کاری می‌خواهد انجام می‌دهد و مال حرام به خانه می‌برد و کم کم از عدم رعایت حدود شرعی حساسیت زدایی، می‌شود بی‌بندوباری، تابوشکنی، طغیان فردی و خانوادگی.

وی در ادامه گفت: دشمن به دنبال مهیج‌سازی جریانات است و اگر دقت کنیم سیر تکاملی حرکت‌های دشمن مبتنی بر ایجاد انگاره‌هایی است که تهییج اجتماعی می‌کند و امروز ما مواجه هستیم با کندروی‌ها و تندروی‌ها در این زمینه اما شرط تعادل کجاست؟ و این دوقطبی‌سازی کدام هدف است که دشمن بر روی آن تمرکز دارد.

میوه عملکرد اجتماعی خودمان را می‌چینیم

استاندار تهران تأکید کرد: آنچه امروز به عنوان میوه اجتماعی می‌چینیم حاصل عملکرد خود ماست. همه مسئولیم. اتفاقاً ما در زمین دشمن بازی می‌کنیم او از فرصت‌های ما استفاده و تهییج می‌کند و ما تثبیت می‌کنیم؛ او از طبل عاریتی برخاسته از سستی ما سوءاستفاده کرده بر آن می‌کوبد. امر به معروف کجا رفت؟ اگر جامعه‌ای امر به معروف نداشته باشد اصول دین مگر می‌تواند در آن شکل بگیرد؟ مگر اعتقادی می‌ماند تا اصول شکل بگیرد. اگر در اجرای فروع دینمان تلاش نکنیم می‌توانیم اصول دینمان را حفظ کنیم؟ پس گاهی رابطه دو طرفه این دوجریانی که کمک به هم می‌کنند تا بنیاین‌های دینی و اعتقادی ما را تقویت کنند هر کدام در جایگاه خودش متزلزل شود آن دیگری نیز تحت تأثیر قرار می‌گیرد.

دچار اعوجاج در دین شده‌ایم

وی اظهار کرد: امروز گاهی برخی دچار اعوجاج در دین می‌شوند و گاهی دین‌زدایی و تکفیرها را می‌بینید. اگر می‌خواهیم این امر اساسی در جامعه شکل بگیرد نفرموده‌اند بروید در خیابان فحاشی کنید یا برای بیان حق از طریق غیر حق ورود کنید. حدود معلوم است، اما ما چرا امکان استفاده از آن را نداریم؟ من به عنوان یک خدمتگزار از شما سؤال می‌کنم چه قدر تلاش کرده‌اید امر به معروف در ادارات شما شکل بگیرد. کدام مسئول در خصوص امر به معروف با کارکنان خود صحبت کرده است؟ نه در باب حجاب؛ منکر که فقط حجاب و بی‌حجابی نیست. منکر رفتارهای ما، فکر ما و تصمیم ماست، اگر مسئولی برای جبران منکر در اداره تذکر نداد چطور انتظار دارد در یک مجموعه بزرگ سازمانی اصلاح انجام دهد. هیچوقت این اصلاح صورت نمی‌گیرد.

فخاری ضمن اینکه تأکید کرد که حتماً امر به معروف و نهی از منکر یک امر بدیهی است که باید در مراقبت از آن و تلاش در اثربخشی آن در محیط سازمانی و اداری تلاش کنیم، گفت: هدفگذاری‌هایی که دشمنان امروز بر آن موج سواری می‌کنند ناشی از فضایی است که برخی از انسان‌ها ناآگاهانه و برخی دیگر آگاهانه ایجاد کرده‌اند. کسی که ناآگاه است را می‌توان با آگاهی اصلاح کرد اما کسی که غرض اجتماعی خود را تبدیل می‌کند به غرض سیاسی و بعد امنیتی قطع به یقین از ما نیست بلکه یک معاند و متجاهر است و به دنبال بر هم زدن نظم اجتماعی و تعادل اخلاقی در محیط فردی و اجتماعی است و جای تردید نیست که باید با آن برخورد کرد اما نوع برخورد بسیار مهم است.

وی درباره افرادی که می‌توانند امر به معروف کنند نیز گفت: کسی که خودش را ساخته باشد می‌تواند دراین حوزه ورود کند. اگر کسی می‌خواهد نصیحت کند ابتدا باید خودش نصیحت‌پذیر باشد و خودش را به اخلاق الهی متخلق کند و بعد اگر قرار باشد این را نشر دهیم حدود، میزان و چگونگی نشر آن را باید بدانیم. امروز بهانه حجاب نقطه عطفی است برای ما برای بازگشت به خویش. همه تلاش کنیم خودمان را بسازیم تا جامعه ساخته شود، احترام بگذاریم تا احترام ببینیم، لطف کنیم تا مورد مرحمت قرار بگیریم و آنچه به عنوان یک تکلیف شرعی است از مسیر صحیح، اقدام صحیح و تفکر صحیح بیاموزیم و ترویج کنیم. آنچه امروز از شما مورد توقع است این است که کمک کنید در جهت اجرای این فرعی از دین که خود پایه‌ای است از اصل دین تا با اعمال آن به سمت جامعه الهی در تراز انقلاب اسلامی برویم.