کد خبر: ۴۱۵۵۴۱۲

تاریخ: ۲۵ تير ۱۴۰۲ - ۱۲:۲۳

«قصه‌های پنجشنبه» خواندنی شدند

مجموعه داستان «قصه‌های پنجشنبه» شامل 11 داستان کوتاه از نویسندگان جوان با زاویه دید متمایز و ممتاز از سوی نشر نیستان منتشر و به بازار کتاب عرضه شده است.

به گزارش ایکنا به نقل از نشر نیستان؛ مجموعه داستان «قصه‌های پنجشنبه» که به تازگی از سوی نشر نیستان منتشر و به بازار کتاب عرضه شده است شامل 11 داستان کوتاه از نویسندگان جوانی چون لیلا بابااحمدی، زهرا پارسا، مریم‌سادات حجازی، مریم رستمی، الهام شریفی، منیژه شعاعی، فاطمه عزیزی، فهیمه فروغی، فاطمه مرتضوی‌نیا، فاطمه ملایری و علی ناظم‌زاده است که در سال‌های اخیر به طبع‌آزمایی در زمینه داستان کوتاه مشغول هستند.

این داستان‌ها بیش از هر چیز  مخاطب خود را با ایده‌های داستانی خاص و زاویه دید بدیع برای پردازش داستانی به خود مشغول می‌کنند. آثار داستانی نویسندگان جوان این مجموعه بیش از هر چیز نمایی از دقت نظر نویسندگان جوان آن برای کشف و بیان و یا واکاوی گره‌های اجتماعی و دغدغه‌های فردی خاص نسل جوان ایران معاصر است. گره‌ها و نقاطی که نه کور که از دید عامه دور مانده و یا به هر دلیلی با دقت دیده نشده است و گاه نیز مبدل به امری روتین و عادی در زیست اجتماعی جامعه شده است.

خلق نگاه تازه برای دیدن و پردازش سوژه‌های داستانی از سوی نویسندگان جوان این مجموعه، توجه و حلاجی دقیق سوژه‌ها از سوی آنها مهمترین ویژگی داستان‌های این اثر است که پیش چشم هر مخاطبی می‌نشیند.

نویسندگان جوان این مجموعه از رهگذر آثاری که در این مجموعه از خود خلق کرده‌اند، نویسندگانی باهوش و در عین حال دارای عینک‌های منحصر به فرد برای دیدن کاستی‌های جامعه با حساسیت بالا دانست که توجه ویژه‌ای هم به کشف نابهنجاری‌ها و کج‌اندیشی‌ها داشته و دریچه‌ای تازه برای پردازش آنها با داستان را می‌گشایند.

داستان‌های این مجموعه همچنین از منظر شخصیت‌پردازی و ساختن موقعیت و تیپ‌های اجتماعی قبل قبول بوده و نمایی از تلاشی در خور ستایش از خالقان آنها برای بازنشانی جامعه را پیش چشم می‌آورند.

داستان‌های کتاب زبانی ساده و صمیمی دارند. دغدغه نویسندگان این مجموعه نه بازی فرمی با زبان و روایت استعاری که ترسیم انسان در موقعیت‌های منحصر به فرد زیستی اوست. سادگی قابل توجه در زبان روایت و پاکیزه‌نویسی این داستان‌ها نیز در زمره مواردی است که صاحبان این آثار برای به دست آوردن آن تلاش قابل توجهی را از خود به خرج داده‌اند.

خوانش این اثر جدای از لذت‌بخش بودن، نوید تولد و رشد نسلی تازه در داستان‌نویسی ایران را می‌دهد که از ادبیات به عنوان ابزاری برای نمایش وجوه متنوع حس برانگیزی و تاثیرپذیری و تاثیرگذاری اجتماعی و شخصی به کار می‌برند و در این راه به دور از هیجان‌زدگی سعی دارند بی‌پرده و سرراست راوی آسیب‌هایی باشند که از دیدگان بسیاری پنهان مانده است.