کد خبر: ۴۱۵۷۱۱۵

تاریخ: ۰۷ مرداد ۱۴۰۲ - ۰۶:۵۸

شنبه ها با شهدا/۱۲

قدر دارندگان حريم اسلام را بدانيد

در وصیت‌نامه شهید محمد شهبازی آمده است: خدايا از خود چيزى نداشتم و ندارم مگر از روحانيت مبارز چه با علمشان و چه با عملشان و آنها نيز از خودشان چيزى نداشتند مگر از امامان و از فرستادگان تو که همان پيامبران باشد و پيامبران ‌نيز چيزى نداشتند مگر خداوندا از خودت. پس اى مردم و اى شنوندگان و اى برادران ايمانی‌ام قدر اين دارندگان حريم اسلام را بدانيد.

به گزارش ایکنا از همدان، محمد شهبازی سوم تیرماه 1339 در روستای گنج‌تپه شهر بهار از توابع استان همدان به دنیا آمد. پدرش حاج محمد‌تقی کشاورز بود و محمد از همان کودکی همراه با سایر اعضای خانواده در امور کشاورزی و باغداری به پدر کمک می‌کرد. در کنار بازی‌ها و شیطنت‌های کودکانه، پای ثابت هیئت‌های حسینی و تکیه‌های عزاداری ایام محرم و صفر بود تا روح و جانش جلائی حسینی یابد و از عطر هیئت‌های حسینی معطر شود.

با تمام شور نوجوانی خود وارد مبارزات انقلابی شد و از همان روزهای نخست مبارزات مردم ایران علیه رژیم طاغوت به صف مبارزان پیوست. در سال 1363 ازدواج کرد، حاصل این ازدواج دو دختر بود. با ورود به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی استان همدان، به لشکر نوپای انصارالحسین(ع) پیوست.

در عملیات‌های مختلف مناطق غرب و جنوب شرکت کرد و به فرماندهی گردان 159 لشکر 32 انصارالحسین(ع) منصوب شد. سرانجام در چهاردهم بهمن‌ماه سال 1365 در منطقه عملیاتی پاسگاه زید عراق بر اثر اصابت ترکش خمپاره به یاران شهیدش پیوست تا همگی بر سفره پر برکت سرور و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله‌الحسین(ع) میهمان شوند. در وصیت‌نامه این شهید آمده است:

«الَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللَّهِ ۚ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْفَائِزُونَ؛ آنان كه ايمان آوردند و از وطن خود هجرت گزيدند و در راه خدا با مال وجانشان جهاد كردند آنها را نزد خدا مقام بلندى است و آنان رستگاران و سعادتمندان دوعالمند. (توبه/ 20)

با يگانگى خداوند قادر و خالق متعال و شهادت بر فرستادگان خداوند يعنى پيامبران به حق خداوند به‌ویژه محمد مصطفى(ص) و امامان معصوم. با سلام و درود بر ولیعصر مهدى موعود(عج) اين اميد همه مظلومان و محرومان و مستضعفان و با سلام و درود بر نايب بر حق مهدى(‌عج) ابرمرد اسلام بعد از قرن‌ها غريبى اسلام و با سلام و درود بر خون گرم تک تک شهيدان مظلوم و غريب كربلاى ايران مثل امام حسين(ع) و با درود بر كل خانواده‌هاى شهدا، اسرا، مفقودان و جانبازان كه از عزيزترين سرمايه‌شان كه همان فرزندان خود است، براى عظمت و عزت اسلام گذشته و تحمل اين را براى رضاى خدا كرده و مى‌كنند.

من هم به اندازه توان خود خواهان صبر از خداوند تبارک و تعالى هستم و با سلام و درود بر ملت شهيدپرور صاحبان و وارثان به حق انقلاب اسلامى ايران كه با ايثار جان و مال تا به حال اين انقلاب را به رهبرى امام(ره) از كل توطئه‌ها نجات داده و تا آخر هم خدا توفيق ادامه دادن آن را بدهد، تا اين انقلاب به دست آقا امام زمان(عج) رسيده و به پيروزى نهایی برسد.

خدايا از خود چيزى نداشتم و ندارم مگر از روحانيت مبارز چه با علمشان و چه با عملشان و آنها نيز از خودشان چيزى نداشتند مگر از امامان و از فرستادگان تو که همان پيامبران باشد و پيامبران ‌نيز چيزى نداشتند مگر خداوندا از خودت. پس اى مردم و اى شنوندگان و اى برادران ايمانی‌ام قدر اين دارندگان حريم اسلام را بدانيد منظور همان روحانيت مبارز و به ویژه در صدر اينها امام(ره) اين قلب تپنده ملت.

و اى ملت هر موقعى كه فتنه شما را فراگرفت اين دارندگان حريم اسلام را براى خود داور قرار دهيد و از جان و دل گوش به داورى اينها دهيد كه رستگارى شما در همين گوش دادن است و هلاكت شما در نافرمانى از فرمان اينهاست.

و اما پدرجان شاهد زحمات تو براى بزرگ كردن من در زندگى بوده‌ام، شما هم مثل ساير پدرهاى شهدا و اسرا زحمت كشيده‌اى، اما مصلحت خداوند و اسلام امروز اين است كه اين زحمات را براى رضاى خداوند گذشت كنى، محفوظ است نزد خداوند برايت و هيچ ناراحت نباش و افتخار كن كه قربانی‌ات ان‌شاءالله قبول درگاه حق تعالى شود كه اگر قبول شود خوشا به سعادت شما.

مادرجان شاهد زحمات شما هم بودم و از اينكه نتوانستم فرزندى خوب براى شما باشم مى‌بخشى و هر بدى كه از من ديدى به احترام فاطمه زهرا(س) و به بزرگوارى خودت مى‌بخشى و حلالم مى‌كنى براى رضاى خدا مادر از من راضى باشى.

و يكى به خاطر آمرزش گناهان گذشته‌ام خوش هستم در غربت دور از شما پدر و مادر عزيزم و خواهران و برادرانم مرگم در سنگر شهادت باشد و يک پيامى هم براى شما همسر عزيزم دارم، محبت و علاقه به خداوند و ولايت فقيه اولويت دارد بر محبت و علاقه به پدر و مادر و همسر و فرزند و مال به همين خاطر بود كه به اين راه رفتم.

يک پيام نيز براى برادرانم دارم اول از همه بودن در خط ولايت فقيه بودن است و فردا نيز هر ابرمرد اسلام اين خط ولايت فقيه را ادامه داد پيروش باشيد و برادرانم آن كينه و نفرتى كه يک فرد مسلمان از منافقان بايد داشته باشد شما نيز آن را رعايت مى‌كنيد و يک پيام نيز براى خواهرانم كه لباس رزم زن حجاب است اين را رعايت كرده و جهاد زن بهتر نيكو كردن به شوهر است.

و نيز اين را رعايت كنيد و مبادا برايم ناراحت شويد و از اينكه برادرى خوب براى برادرانم و شما نبودم مى‌بخشيد و از همه براى آمرزش گناهانم طلب مغفرت مى‌كنم به اميد ديدار با روى سفيد همديگر را در عالم بقا ان‌شاءالله.

بار الها از تو خواهانم كه مرگم در موقعى كه غافل از ياد تو هستم و غير از ياد تو هستم نرسانى. از تو خواهانم مرگم شهادت در راهت و آسايش من باشد. بار الها چه كنم اين تقاضا را دارم اما خدا دستم را بگير از شر اين نفس نجات بده، خدايا اميدم به رحمت بی‌انتهای توست، اميدم به جلالت، اميدم به عزمتت، به قادری‌ات يا رب.»