کد خبر: ۴۱۵۸۰۰۶

تاریخ: ۰۳ مرداد ۱۴۰۲ - ۱۷:۴۷

آیت‌الله استادی:

عقلانیت و فطری‌بودن عامل پیشرفت تشیع است

آیت‌الله استادی تأکید کرد: اینکه گفته شده است اسلام با مال حضرت خدیجه پیش رفت حرف غلطی است؛ آن بانو خیلی بزرگوار است و مالش هم خیلی برای اسلام مفید بود ولی این تعبیر درست نیست زیرا معارف اهل بیت(ع) به خاطر عقلانی و فطری بودن پیشرفت و نفوذ دارد.

به گزارش ایکنا، آیت‌الله رضا استادی، استاد درس خارج حوزه علمیه، سوم مردادماه در مراسم عزاداری روز هفتم محرم در دفتر مقام معظم رهبری در قم در سخنانی گفت: بعد از وفات پیامبر(ص) امتحان بزرگی برای امت اسلامی پیش آمد به گونه‌ای که روایات آورده‌اند فقط سه یا چهار نفر در دفاع از امام علی(ع) استوار ماندند؛ در حالی که مدینه جمعیت زیادی داشت، حضرت زهرا(س) هم به مسجد رفتند و سخنرانی کردند و مردم هم گریه کردند ولی ثمری نداشت و چند صباحی گذشت و فقط چند نفر به فکر افتادند که اشتباه کرده‌اند. تاریخ نقل کرده است 12 نفر به مسجد رفتند و به ابوبکر معترض شدند که تو نباید این جایگاه را بگیری.

وی با بیان اینکه خیلی‌ها تصور می‌کنند وقتی بعد از سه نفر، سراغ امام علی(ع) رفتند یعنی همه شیعه شدند و این تصور غلط است، اظهار کرد: از امیرالمؤمنین(ع) خواستند که همن رویه خلفا را ادامه دهد و در مواردی هم که ایشان خواستند تغییراتی ایجاد کنند، در برابر امام ایستادند؛ بعد از امیرمؤمنان(ع)، کار به جایی رسید که امام حسین(ع) دید بنیاد اسلام در خطر است و فرمود: وَ عَلَى الاِسْلامِ، ألسَّلامُ إِذْ قَدْ بُلِیَتِ الاُمَّةُ بِراع مِثْلَ یَزِیدَ.

استادی بیان کرد: یزید گفته بود: لعبت هاشم بالملک فلا خبر جاء و لا وحی نزل؛ قرآن و وحی و شریعتی در کار نبوده است در حالی که خودش را خلیفه و امیرالمؤمنین هم می‌دانست. امام حسین(ع) خواست مردم را از این خواب بیدار کند البته اینطور نبود که با شهادت امام(ع) همه چیز درست شود بلکه یزید سه سال دیگر هم خلیفه بود.

وی افزود: در ماجرای کربلا فردی به نام حنظله غسیل‌الملائکه داریم که خداوند به او اولادی داد و اولاد او هم خودش 10 پسر داشت و این فرزند به همراه فرزندانش به شام رفتند تا ببینند یزید اهلیت دارد یا ندارد یعنی با اینکه پدرش و امام حسین(ع) توسط یزید به شهادت رسیده است هنوز هم در پلیدی یزید تردید دارند یعنی چنین وضع غیرقابل تحملی وجود داشت.

استاد حوزه علمیه بیان کرد: مکتب اهل بیت(ع) که با تعداد محدودی شروع شده است امروز میلیون‌ها پیرو دارد و این محصول زحمات ائمه(ع) و علما و مفسران و فقها است آن هم با آن همه دشمنی. قطعاً اینها عواملی دارد و این عوامل هم باید تکرار شود تا جمعیت این پیروان بیشتر شود.

عاشورا نباید فراموش شود

وی افزود: اولین عامل در افزایش پیروان تشیع، همین کربلا و عاشوراست به همین دلیل در طول تاریخ ائمه(ع) و علما تاکید مؤکد کرده‌اند که عاشورا نباید فراموش شود و حتی آب می‌خورید یاد امام حسین(ع) باشید وگرنه کربلا هم مانند غدیر فراموش می‌شد. در غدیر هم ده‌ها هزار جمعیت حضور داشتند ولی فقط 4 نفر به آن وفادار ماندند.

وی با بیان اینکه خیلی از علما در کنار تفسیر و کتب دیگر، مقتل نوشته‌اند، گفت: داستان امام حسین(ع) با همه جزئیات، مضمونی دارد که همه آن را می‌فهمند؛ عرض کردم مقاتل زیادی نوشته شد تا کربلا بماند البته در صد سال اخیر علما دقت لازم را داشتند که مبادا کربلا شاخ و برگ‌های تازه پیدا کند و گرفتار تحریف و جعلیات شده و از مسیر اصلی منحرف شود.

وی افزود: ما از محدث قمی پاکتر سراغ نداریم ولی ایشان به این فکر افتاد که ماجرای کربلا شاخ و برگ‌های اضافی پیدا کرده است لذا کتاب نفس المهموم را نوشت تا بتواند این پیرایه‌ها را از آن بزداید و در دوره اخیر هم مقتل سیدالشهداء توسط جمعی از استادان و مورخان حوزه نوشته شد تا مداحان از اینها روضه بخوانند.

استادی با بیان اینکه اسلام دین عقل و فطرت است، اظهار کرد: اینکه گفته شده است اسلام با مال حضرت خدیجه(س) پیش رفت حرف غلطی است؛ آن بانو خیلی بزرگوار است و مالش هم خیلی برای اسلام مفید بود ولی این تعبیر درست نیست کما اینکه گفته شده است: ضربة علی یوم الخندق افضل من عبادة الثقلین که درست است ولی اگر بگوییم اسلام فقط با ضربت امام علی(ع) پیش رفت سخن غلطی است؛ اسلام دین عقل و فطرت است و چون آموزه‌های آن با عقل و فطرت هماهنگ است چرا پیشرفت نکند؟

عاقلانه و فطری‌بودن؛ عامل جذب به شیعه

این استاد حوزه علمیه با بیان اینکه قرآن کریم خودش جاذبه دارد، اظهار کرد: به خصوص اگر در منظومه اسلامی، معارف اهل بیت(ع) بیان شود به خاطر عقلانی و فطری بودن پیشرفت دارد. معلوم است کسی که شرح حال امیرالمؤمنین(ع) را بخواند و با خلفا مقایسه کند به حقانیت امام علی(ع) پی خواهد برد. یکی از عوامل پیشرفت تشیع این است که هر کسی عاقل باشد محتوای این مکتب را می‌پذیرد.

وی افزود: نوشتن و تألیف و جمع‌آوری مطالب و سخنان ائمه(ع) از دیگر مواردی است که سبب پیشرفت اسلام شده است و این مطالب نسل به نسل از علمای قبل به بعد منتقل شده است و در این باره کوتاهی نکرده‌اند و امروز ما با افتخار می‌توانیم کتبی را به مردم معرفی کنیم که خاطرجمع، درست است که نمونه آن کتاب کافی است.

استاد درس خارج حوزه علمیه گفت: امام رضا(ع) فرمودند خداوند رحمت کند کسانی را که امر ما را احیاء می‌کنند؛ احیا در برابر اماته است یعنی برخی درصدد اماته معارف دینی و اهل بیت(ع) بوده‌اند و ما وظیفه احیا را داریم و عزاداری برای عاشورا و نقل روایات ائمه(ع) از مصادیق احیای امر اهل بیت(ع) است.

آیت‌الله استادی تصریح کرد: در دوره معاصر علامه طباطبایی بیش از 20 سال تفسیر المیزان را نوشته است لذا وظیفه احیای امر اهل بیت(ع) وظیفه علما و همه ما هست؛ دشمن درصدد از بین بردن مکتب اهل بیت(ع) است ولی جاذبه‌های تشیع اجازه نمی‌دهد و عامل جذب دیگران است بنابراین عزاداری و حفظ تفاسیر و آثار علما در احیای امر ایشان مهم است.

تشیع امانت در دست ما است

وی با بیان اینکه اهل بیت(ع) از ما خواسته‌اند: کونوا دعاة الناس بغیر السنتکم، افزود: اگر امروز پیروان زیادی جذب اهل بیت(ع) شده‌اند، به خاطر این است که علما و فقها در طول تاریخ اسلام از مال و جان و آبروی خود گذشتند و بیش از دیگران عامل به دستورات ائمه(ع) بودند ولی آیا امروز ما با اعمالمان دیگران را به تشیع دعوت می‌کنیم؟ مکتب تشیع امانت در دست ما است و باید به فکر ضعفا و فقرا باشیم و امر اهل بیت(ع) را با اعمال نیک خودمان برای مردم احیاء کنیم.

استادی افزود: یک شیعه باید طوری زندگی کند که دیگران او را دوست داشته باشند ولی متأسفانه امروز وضعیت خوبی نداریم، برخی گران‌فروشی می‌کنند و برخی از مسئولان هم رفتارهایی دارند که مردم را از خانه اهل بیت(ع) دور می‌کند.

استاد حوزه علمیه اظهار کرد: مقام معظم رهبری بر زندگی ساده و مبتنی بر زندگی اهل بیت(ع) تأکید فرمودند ولی آیا همه مسئولان گوش کردند؟ وضعیت خیابان‌های شهرهای بزرگ چنین چیزی نمی‌گوید؛ بنابراین اگر قرار است مردم را به امام زمان(عج) و امام حسین(ع) دعوت کنیم با زبان کافی است و باید با غیر زبان و عمل نیک این کار را انجام دهیم؛ کسی اگر چند روز و یک ماه در محضر اهل بیت(ع) بود، در او تحول ایجاد می‌شد و امروز هم این مسئله وظیفه ما است که با عمل دیگران را متحول کنیم.