کد خبر: ۴۱۵۹۴۲۸

تاریخ: ۰۹ مرداد ۱۴۰۲ - ۱۲:۳۷

احمد ابوالقاسمی:

مقدمه تربیت حافظان، انس جامعه با قرآن کریم است

قاری بین‌المللی قرآن گفت: در جامعه‌ای که مردم با قرآن انس ندارند نمی‌توان حافظ قرآن تربیت کرد، لذا مقدمه تربیت حافظان قرآنی انس جامعه با این کتاب مقدس است.

به گزارش ایکنا از خراسان رضوی، احمد ابوالقاسمی، قاری بین‌المللی قرآن کریم در گردهمایی نخبگان و فعالان قرآنی سراسر کشور که امروز، نهم مردادماه در محل هتل ثامن طرقبه با حضور نخبگان قرآنی سراسر کشور برگزار شد، ضمن ابراز خرسندی از حضور در این محفل، اظهار کرد: قرآن تنها راه رفته‌ای است که می‌توان به آن اعتماد کرد، اما متأسفانه در جهان هزار راه نرفته را تبلیغ می‌کنند که انتهای آن مشخص نیست.

وی افزود: قرآن راه رفته‌ای است که از تجربه سنگین بشری نوشته شده، در اختیار ما قرار گرفته و آگاهی‌بخش در همه ابعاد زندگی بشری است و به همین دلیل آنهایی که به قرآن تمسک جویند از خدشه‌دار شدن آرامششان در هر اتفاقی در امان هستند. روایات متعددی مبنی بر ثواب قرائت قرآن از اهل بیت(ع) رسیده، اما به دلیل عدم توجه به تبلیغ این روایات با وجود اینکه بسیاری از مردم به قرائت ادعیه‌های مختلف اهتمام دارند، اما از تلاوت قرآن غفلت شده است.

این قاری بین‌المللی قرآن اظهار کرد: دلیل این غفلت آن است که بر خلاف اینکه قرائت ادعیه جایگاه خود را در بین مردم یافته، اما جایگاه قرآن هنوز مشخص نشده است و تعریف مناسبی از فعالیت‌های قرآنی نداریم. داشتن قرآن به مثابه داشتن یک مسیریاب است که به انسان آگاهی می‌بخشد. برای برخی این سؤال وجود دارد که ائمه اطهار(ع) چگونه روزی چهار جزء قرآن تلاوت کرده و خسته نمی‌شدند و چه جاذبه‌ای در آیات قرآن وجود دارد که فرد خسته نمی‌شود؟

وی افزود: اگر شما بدانید در قرآن خواندن به‌دنبال چه چیزی هستید، به‌سمت آن می‌روید، اما چون بیشتر افراد نمی‌دانند در قرآن باید به‌دنبال چه چیزی باشند، لذا از  تلاوت قرآن خسته می‌شوند. جامعه ما تعریفی از قرآن ندارد و تربیت حافظ صرفاً با برگزاری کلاس قرآن امکان‌پذیر نیست، زیرا بودجه بسیاری را می‌طلبد، اما افراد با تلاوت و تکرار هر روز قرآن، همان‌گونه که دعا را حفظ می‌کنند می‌توانند حافظ قرآن شوند و به تجربه ثابت شده است که  استمرار در تلاوت قرآن باعث می‌شود به مرور زمان فرد حافظ آن شود.

ابوالقاسمی گفت: در جامعه‌ای که مردم با قرآن انس ندارند نمی‌توان حافظ قرآن تربیت کرد، لذا ضرورت تربیت حافظان قرآنی انس جامعه با این کتاب مقدس است و از طرفی فردی که عمر خود را در مسیر فراگیری و آموزش قرآن بگذراند هیچ‌گاه از طی این مسیر پشیمان نخواهد شد.