کد خبر: ۴۱۶۴۱۵۱

تاریخ: ۳۱ مرداد ۱۴۰۲ - ۰۹:۱۵

آیت‌الله حسینی‌بوشهری تبیین کرد؛

چهار ویژگی شاخص قرآن برای اصلاح زندگی و هدایت جامعه

رئیس جامعه مدرسین قم در اختتامیه پنجمین دوره مسابقات ملی _ مردمی قرآن کریم «مشکات» با اشاره به چهار ویژگی شاخص قرآن برای اصلاح زندگی و هدایت جامعه بشری گفت: اگر ویژگی‌های قرآن را به ذهن بسپاریم، می‌تواند سرمشق خوبی برای ادامه زندگی به خصوص برای قاریان و حافظان قرآن باشد.

به گزارش خبرنگار ایکنا، آیین اختتامیه پنجمین دوره مسابقات ملی ـ مردمی قرآن کریم «مشکات»، دوشنبه‌شب ۳۰ مرداد، با حضور آیت‌الله سیدهاشم حسینی‌بوشهری، رئیس جامعه مدرسین قم، حجت‌الاسلام والمسلمین مجتبی محمدی، امام جمعه شهر کوهسار و مدیرعامل مؤسسه قرآنی مشکات، جمعی از مدیران استان البرز، چهره‌های قرآنی و قرآن‌دوستان در مجموعه فرهنگی و تفریحی ایثار کوهسار استان البرز برگزار شد.

آیت‌الله حسینی‌بوشهری در این مراسم ضمن تقدیر و تشکر از برگزارکنندگان پنجمین دوره مسابقات ملی - مردمی مشکات، امام جمعه کوهسار، خیرین این مسابقات، اساتید قرآنی و شخصیت‌های تأثیرگذاری که در هرچه بهتر برگزار شدن این مسابقات مشارکت داشتند، گفت: ایامی که در آن هستیم دوران اسارت حضرت زینب کبری(س) و نازدانه‌های اباعبدالله الحسین(ع) است، لذا این ایام را تسلیت عرض می‌کنم و برای عزیزانی که هم‌اکنون بار سفر را بسته‌اند و عاشقانه و مخلصانه عازم اربعین هستند، آرزوی سلامت و قبولی زیارت دارم.

وی با طرح این سؤال که کتاب آسمانی قرآن دارای چه ویژگی‌های است که ما از آن الهام می‌گیریم، گفت: برخی همچون ملاصدرا ۳۰ ویژگی خاص را برای قرآن و برخی دیگر تا ۸۰ ویژگی را برای آن بیان کرده‌اند؛ یعنی از آغاز تا پایان قرآن توصیفاتی را بیان کرده‌اند، اما برخی گفته‌اند که از این تعداد هم فراتر است و اکنون به چهار ویژگی شاخص قرآن بسنده می‌کنم.

رئیس جامعه مدرسین قم با اشاره به آیه ۵۷ سوره «یونس» گفت: خدای متعال در این آیه چهار ویژگی خاص قرآن را اشاره می‌کند که اگر این‌ها را به ذهن بسپاریم، می‌تواند سرمشق خوبی برای ادامه زندگی و راه ما به خصوص برای قاریان و حافظان قرآن باشد، گفت: قرآن کریم و دین اسلام نسخه شفابخش بشریت است که بر حضرت محمد(ص) نازل شد و خدای متعال در این سوره مخاطب جهانی و عام را مورد خطاب قرار می‌دهد و می‌فرماید: «یَا أَیُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَتْکُمْ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّکُمْ وَشِفَاءٌ لِمَا فِی الصُّدُورِ وَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِینَ؛ اى مردم به یقین براى شما از جانب پروردگارتان اندرزى و درمانى براى آنچه در سینه‏‌هاست و رهنمود و رحمتى براى گروندگان به خدا آمده است».

حسینی‌بوشهری ادامه داد: خدای متعال در این آیه جامعه بشری را خطاب می‌کند و به اولین ویژگی قرآن یعنی موعظه بودن اشاره می‌کند. موعظه سخنی است که بر دل می‌نشیند و دل‌های آماده پذیرای آن هستند و اگر سخنی از قرآن به کسی که آمادگی شنیدن موعظه دارد سخت تحت تأثیر آن قرار می‌گیرند و بر دل می‌نشیند.

وی به داستانی از اصمعی در مورد موعظه اشاره کرد و گفت: اصمعی می‌گوید: از مسجد بصره بیرون آمدم. ناگاه عربی صحراگرد را دیدم که بر شتر سوار بود. به من گفت: از کدام قبیله ای؟ گفتم: از قبیله‌ «بنی اصمع». گفت: از کجا می‌آیی؟ در جواب گفتم: از آن جا که کلام خداوند را می‌خوانند(یعنی از مسجد) گفت: کلام خدا را برای من بخوان. آیاتی از سوره «ذاریات» را برای او خواندم تا به این آیه رسیدم: «و فی السماء رزقکم و ما توعدون... و روزی شما در آسمان است و آن چه به شما وعده داده می‌شود...» آن عرب بی‌اختیار گفت: کافی است. برخاست و شتر خود را قربانی و گوشت آن را بین نیازمندانی که در رفت و آمد بودند، تقسیم کرد. سپس شمشیر و کمانش را شکست و به کناری انداخت و رفت.

رئیس جامعه مدرسین قم بیان کرد: اصمعی می‌گوید مدت‌ها از این قضیه گذشت، تا اینکه روزی با هارون‌الرشید به زیارت خانه خدا رفتم. سرگرم طواف بودم که ناگاه شنیدم کسی با صدای آهسته، مرا خواند. نگریستم؛ دیدم همان عرب است که لاغر و رنگ چهره‌اش زرد شده، گویا عشقی آتشین او را بی‌قرار ساخته است. به من سلام کرد و خواست که بار دیگر، سوره ذاریات را برای او بخوانم. من هم خواندن را آغاز کردم. وقتی به همان آیه رسیدم، فریادی زد و گفت: ما وعده خداوند خود را به خوبی دریافتیم. سپس گفت: آیا بعد از این هم آیه‌ای هست؟ من آیه بعد را برایش خواندم: «فَوَ رَبِّ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِثْلَ ما أَنَّكُمْ تَنْطِقُونَ... به خدای آسمان و زمین سوگند! این مطلب (وعده رزق) حق است، همان گونه که شما سخن می‌گویید». هنگامی که وی آیه را شنید، رنگش تغییر کرد. بار دیگر فریادی زد و گفت: «به راستی عجیب است! چه کسی خداوند جلیل را به خشم آورده است که این چنین سوگند یاد می‌کند؟ آیا سخن او را باور نکرده‌اند که ناچار از سوگند خوردن شده است؟!» اصمعی می‌گوید: آن عرب بیابانی این جمله را سه بار تکرار کرد و به زمین افتاد. وقتی خوب نگریستم، دیدم از دنیا رفته است!

حسینی‌بوشهری تصریح کرد: موعظه یعنی اینکه به جان و دل می‌نشیند و انسان را تحت تأثیر قرار می‌دهد؛ لذا اگر دل‌های آماده پای قرآن بنشیند و با الفاظ و واژگان تنها سرکار نداشته باشند و بیندیشد تا فهم کنند و در سایه قرائت و تلاوت و لحن زیبا حرکت کنند تا نوبت به عمل برسد؛ دل‌های زنگار گرفته با این قرآن شفاعت پیدا می‌کند. پیامبر می‌‎فرماید: اگر دیدید فتنه‌ها اطراف شما را گرفت و به قرآن و ارزش‌های دینی هتاکی می‌کنند و فضای جامعه غبار آلود شد به قرآن رجوع کنید و پناه بیاورید که این قرآن راه نجات است.

وی در ادامه گفت: پیامبر(ص) ۴ نعمت را برای علما و حاملان قرآن برشمردند و می‌فرمایند: مرگ علما و حاملان قرآن همانند مرگ پیامبران است؛ آن‌ها همراه با پیامبران برانگیخته می‌شوند؛ همراه با پیامبران از پل صراط عبور می‌کنند و پاداش انبیاء را می‌گیرند. بنابراین بالاترین افراد نزد خدا بعد از پیامبران، علما و بعد حاملان قرآن هستند. این جایگاه به سبب کرامت و شرفی است که در نزد پروردگار عالم دارند.

امام جمعه قم در پایان تصریح کرد: زنگار‌ها به برکت قرآن از دل‌ها کنار می‌رود و دل‌ها نورانیت و شفافیت پیدا می‌کند و لذا  زمینه هدایت در انسان موعظه‌پذیر فراهم می‌شود. فرایند از موعظه آغاز می‌شود و زمانی که زنگار زدوده شود، انسان موعظه‌پذیر، مشمول هدایت الهی و تحت لطف و رحمت پروردگار عالم قرار می‌گیرد.