کد خبر: ۴۱۶۵۳۳۰

تاریخ: ۱۱ شهريور ۱۴۰۲ - ۰۶:۵۷

طرح حمایتی تورنتو برای دوچرخه‌سواری امن بانوان محجبه

خیابان‌های تورنتو مملو از زندگی است که منعکس‌کننده‌ ترکیبی از فرهنگ‌ها، زبان‌ها و هویت‌هاست. در میان این تنوع پر جنب و جوش، برنامه «تورنتو ـ دوچرخ» به عنوان چراغی برای برجسته کردن تنوع به چندین چالش پیش روی بانوان محجبه کانادا از جمله نگرانی در مورد لباس، ایمنی جاده و ناآشنایی با زیرساخت‌های دوچرخه‌سواری می‌پردازد و با ارائه یک محیط امن و حمایتی، زنان را تشویق می‌کند تا بر این موانع غلبه کنند.

به گزارش ایکنا به نقل از CTN  News، در قلب تورنتو، شهری که به دلیل تنوع فرهنگی‌اش در کانادا مشهور است، ابتکار قابل توجهی در حال شکل‌گیری است؛ ابتکاری که به دنبال توانمندسازی و جسارت زنان مسلمان با حجاب و تشویق آنها به پذیرش تجربه دوچرخه‌سواری است.

برنامه «تورنتو دو ـ چرخ» (Toronto Two-Wheels) فقط در مورد ترویج یک روش حمل و نقل نیست بلکه نمادی از فراگیری، توانمندسازی و شکستن موانع است.

این برنامه با فراهم کردن فضایی امن و حمایتی برای یادگیری و دوچرخه‌سواری برای این گروه از زنان (بانوان محجبه)، جامعه دوچرخه‌سواری پر جنب و جوشی را پرورش می‌دهد که از تفاوت‌های فرهنگی فراتر رفته و آزادی حرکت را جشن می‌گیرد.

چشم‌انداز حضور بانوان محجبه در جامعه

خیابان‌های تورنتو مملو از زندگی است که منعکس‌کننده‌ ترکیبی از فرهنگ‌ها، زبان‌ها و هویت‌هاست. در میان این تنوع پر جنب و جوش، برنامه «تورنتو ـ دوچرخ» به عنوان چراغی برای برجسته کردن تنوع است.

این ابتکار که برای رفع موانعی که زنان با حجاب ممکن است در دسترسی به دوچرخه‌سواری با آن مواجه شوند ایجاد شده است، اذعان دارد که آزادی حرکت، فراتر از تحرک فیزیکی است؛ این شامل آزادی انتخاب شیوه حمل و نقل بدون محدودیت‌های فرهنگی یا اجتماعی است.

این برنامه به چندین چالش پیش روی این زنان از جمله نگرانی در مورد لباس، ایمنی جاده و ناآشنایی با زیرساخت‌های دوچرخه‌سواری می‌پردازد. این برنامه با ارائه یک محیط امن و حمایتی، زنان را تشویق می‌کند تا بر این موانع غلبه کنند، بر روی دوچرخه بنشینند و راه خود را به سمت توانمندسازی رکاب بزنند.

توانمندسازی از طریق آموزش

یکی از پایه‌های برنامه تورنتو ـ دوچرخ آموزش است. این ابتکار، کارگاه‌های جامع دوچرخه‌سواری را ارائه می‌دهد که جنبه‌های مختلف دوچرخه‌سواری، از مهارت‌های اولیه تا ایمنی جاده‌ها را پوشش می‌دهد.

شرکت‌کنندگان یاد می‌گیرند که چگونه در خیابان‌های شهر حرکت کنند، قوانین راهنمایی و رانندگی را در مورد دوچرخه‌سواری درک و برای مقابله با سطوح مختلف اعتماد به نفس پیدا کنند.

این کارگاه‌ها با تمرکز بر حساسیت فرهنگی برگزار می‌شوند تا اطمینان حاصل شود که شرکت‌کنندگان در طول فرآیند یادگیری، احساس راحتی و احترام می‌کنند.

علاوه بر این، این برنامه با ارائه راهنمایی در مورد لباس مناسب برای دوچرخه‌سواری، به نگرانی‌های خاص زنان با حجاب می‌پردازد. این شامل نکاتی در مورد ایمن کردن راحت روسری و اطمینان از اینکه لباس، راحت و برای دوچرخه‌سواری هم مناسب است.

با پرداختن به این نگرانی‌ها، این برنامه موانعی را که ممکن است در گذشته این زنان را از دوچرخه‌سواری دلسرد کرده بود، برطرف می‌کند.

برنامه تورنتو ـ دوچرخ،  فراتر از مهارت‌های عملی، حس اجتماع و رفاقت را در میان شرکت‌کنندگان تقویت می‌کند.

تجربه مشترک یادگیری دوچرخه‌سواری، غلبه بر چالش‌ها، و کاوش در شهر بر روی دوچرخه، ارتباطاتی را ایجاد می‌کند که فراتر از تفاوت‌های فرهنگی و زبانی است.

این روحیه اجتماعی از طریق حرکت گروهی، که در آن زنان می‌توانند با هم دوچرخه‌سواری کنند، تجربیات خود را به اشتراک بگذارند، و یکدیگر را حمایت و تشویق کنند، نشان داده می‌شود.

این برنامه همچنین دارای یک بخش راهنمایی است که در آن دوچرخه‌سواران با تجربه به تازه‌واردان راهنمایی و کمک می‌کنند. این مربی راهنما، نه تنها به فرآیند یادگیری کمک می‌کند، بلکه منبع الهام برای زنانی است که برای اولین بار وارد دنیای دوچرخه‌سواری می‌شوند.

دوچرخه‌سواری: زبانی جهانی

دوچرخه‌سواری دارای کیفیت منحصر به فردی است: این یک زبان جهانی است که از موانع فرهنگی، اجتماعی و زبانی فراتر می‌رود. هیجان حرکت و حس موفقیت پس از فتح یک مسیر چالش برانگیز. همه این تجربیات توسط دوچرخه سواران در سراسر جهان، صرف نظر از پیشینه آنها، به اشتراک گذاشته می‌شود.

برنامه تورنتو ـ دوچرخ از این زبان جهانی استفاده می‌کند و از دوچرخه‌سواری به عنوان پلی برای اتصال جوامع مختلف و ایجاد فضای مشترک توانمندسازی بهره می‌برد. این برنامه با تشویق زنان با حجاب به استقبال از دوچرخه‌سواری، پیامی قدرتمند ارسال می‌کند: این که جاده‌ها به روی همه، صرف نظر از هویت یا پیشینه آنها، باز است.

این کار، کلیشه‌ها و پیش‌فرض‌ها را به چالش کشیده و قدرت و اراده این زنان را در حالی که در خیابان‌های شهر حرکت می‌کنند، نشان می‌دهد.

فراتر از دوچرخه‌سواری: گامی به سوی برابری

برنامه تورنتو ـ دوچرخ بیش از دوچرخه‌سواری است - این گامی به سوی دستیابی به برابری جنسیتی و شمول اجتماعی است.

این برنامه با ترویج فعالیتی که ممکن است در هنجارهای فرهنگی خاص غیر متعارف تلقی شود، ادراکات سنتی از نقش‌ها و فعالیت‌های زنان را به چالش بکشد و  نمونه‌ درخشانی از این است که چگونه یک ابتکار ساده می‌تواند اثرات موجی عمیقی داشته باشد.

این برنامه با تشویق زنان با حجاب به استقبال از دوچرخه‌سواری، به تقویت توانمندی، شکستن موانع و ایجاد جامعه‌ای پر جنب و جوش از دوچرخه‌سواران می‌پردازد که از تفاوت‌های فرهنگی فراتر می‌رود.

این گواهی بر قدرت فراگیری و تأثیری است که می‌توان با گرد هم آمدن جوامع مختلف با دیدگاهی مشترک از برابری و توانمندسازی به دست آورد.

برنامه حجاب و کلاه ایمنی

تورنتو ـ دوچرخ تنها برنامه‌ای نیست که با تمرکز بر تشویق زنان مسلمان برای دوچرخه‌سواری در تورنتو وجود دارد.

برنامه حجاب و کلاه ایمنی(Hijabs and Helmets) ارائه آموزش و محیطی دلپذیر برای افرادی که تازه وارد ورزش دوچرخه‌سواری و شهر شده‌اند، به‌ویژه برای زنان مسلمانی که ممکن است از جاهایی باشند که دوچرخه‌سواری، عادی نبوده است.

منا بداوی، سرپرست برنامه حجاب و کلاه ایمنی، گفت که این برنامه سه سال پیش برای رفع نیازهای جامعه ایجاد شد.

بداوی تصریح کرد: بیشتر بودجه خود را از شرکت Maple Leaf Sports and Entertainment دریافت می‌کند که مالک تیم‌های ورزشی تورنتو از جمله تیم هاکی روی یخ Maple Leafs و تیم بسکتبال Raptors است.

بداوی گفت: این گروه متوجه شد که در موضوع خدمات برای زنان مسلمان جامعه که به دوچرخه‌سواری علاقه دارند و نمی‌دانند کجا بروند، خلاء وجود دارد.

بداوی که پیش‌تر عضو باشگاه دو بانوان مسلمان بوده است، گفت: این احساس را درک می‌کنم. به عنوان یک محجبه مسلمان متوجه شدم که شکافی در ورزش‌های تفریحی برای زنانی که شبیه من هستند وجود دارد.

بداوی گفت که این گروه به منطقه تیلور کریک تورنتو خدمات می‌دهد که تعداد زیادی از جمعیت آن را تازه‌واردان تشکیل می‌دهند.

الحسن گفت که سال گذشته با خواهرانش در این برنامه شرکت کرده است.

وی تصریح کرد: گنجاندن عمدی زنان با حجاب معنی زیادی دارد. احساس کردم ما به رسمیت شناخته شده‌ایم.

ترجمه: محمدحسن گودرزی